Hoge Raad, 1 oktober 1999

1. Het geding in feitelijke instanties

Eiser tot cassatie – verder te noemen: [eiser] – heeft bij exploit van 28 april 1995 verweerster in cassatie – verder te noemen: de Stichting – gedagvaard voor de Rechtbank te Breda en heeft, voor zover thans nog van belang, gevorderd voor recht te verklaren dat de statutenwijziging van de Stichting op of omstreeks 20 december 1979 nietig is.

De Stichting heeft de vordering bestreden.

De Rechtbank heeft bij vonnis van 5 maart 1996 de vordering afgewezen.

Tegen dit vonnis heeft [eiser] hoger beroep ingesteld bij het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch. In appel heeft [eiser] zijn vordering gewijzigd.

Bij arrest van 20 november 1997 heeft het Hof het bestreden vonnis bekrachtigd en hetgeen in hoger beroep meer of anders is gevorderd afgewezen.

Het arrest van het Hof is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen het arrest van het Hof heeft [eiser] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

De Stichting heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten.

De conclusie van de Advocaat-Generaal Hartkamp strekt tot verwerping van het beroep.

3. Beoordeling van de middelen

Op de gronden vermeld in de conclusie van de Advocaat-Generaal Hartkamp kunnen de middelen niet tot cassatie leiden.

4. Beslissing

De Hoge Raad:

verwerpt het beroep;

veroordeelt [eiser] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van de Stichting begroot op f 597,20 aan verschotten en f 3.000,-- voor salaris.

Dit arrest is gewezen door de President Martens als voorzitter en de raadsheren Korthals Altes, Neleman, Van der Putt-Lauwers en Fleers, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer Heemskerk op 1 oktober 1999.