Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 13 oktober 2026

De ouders hebben een relatie gehad. Deze relatie is kort na de geboorte van [de minderjarige] verbroken.

De ouders hebben meerdere gerechtelijke procedures gevoerd over het vaststellen van een omgangsregeling (en later - nadat ook de vader het gezag over [de minderjarige] is gaan uitoefenen – over een regeling in het kader van de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken) tussen [de minderjarige] en de vader.

[de minderjarige] heeft van 23 december 2014 tot 23 december 2018 onder toezicht gestaan van [jeugdzorg]. In deze periode hebben de ouders met behulp van de hulpverlening gewerkt aan (begeleide) omgang tussen de vader en [de minderjarige]. In oktober 2017 heeft dit hof in het kader van de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken tussen de ouders een zorgregeling vastgesteld, waarbij [de minderjarige] een keer per 14 dagen vanaf vrijdagmiddag uit school tot de daaropvolgende woensdagochtend naar school en tijdens de helft van de vakanties bij de vader diende te verblijven.

De ouders hebben voornoemde regeling in 2020 in onderling overleg uitgebreid naar een co-ouderschapsregeling. De ouders hebben in een schriftelijke, door hen beiden ondertekende verklaring van 17 oktober 2020 verklaard, voor zover hier van belang: “dat vanaf de periode 1 juli 2020 tot in ieder geval 1 januari 2023 zij, als ouders, het ouderlijk gezag over [de minderjarige] in de vorm van co-ouderschap uitoefenen. [de minderjarige] verblijft de ene week bij de ene ouder en de week erop bij de andere ouder.”

In 2022 heeft [de minderjarige] bij haar moeder aangegeven dat zij niet meer naar haar vader wil, onder andere omdat hij haar zou slaan. De moeder heeft daarom vanaf augustus 2022 de uitvoering van het co-ouderschap tussen [de minderjarige] en de vader (tijdelijk) stopgezet. Bij vonnis in kort geding van 28 oktober 2022 heeft de voorzieningenrechter onder andere bepaald dat de co-ouderschapsregeling hervat moet worden, met inachtneming van een periode van opbouw van het contact tussen [de minderjarige] en de vader. Daarna is de co-ouderschapsregeling hervat.

Van september 2022 tot maart 2023 is Veilig Thuis Groningen betrokken geweest bij [de minderjarige]. Aanleiding hiervoor waren een melding van de moeder, een melding van de huisarts, een melding van school en een melding van de politie.

[de minderjarige] is sinds april 2025 niet meer bij haar vader geweest. Tot 18 april 2025 werd nog uitvoering gegeven aan de zorgregeling, maar op 18 april 2025 was de weerstand van [de minderjarige] tegen contact met haar vader zo groot, dat het - ondanks bemiddeling door de politie - niet is gelukt [de minderjarige] die dag naar de vader te laten gaan. De vader heeft vervolgens aangifte wegens onttrekking aan het gezag gedaan, waardoor Veilig Thuis opnieuw betrokken is geweest.

[de minderjarige] staat sinds 5 november 2025 opnieuw onder toezicht van de GI. De maatregel geldt tot 5 november 2026.

De rechtbank heeft op 14 juni 2024 de raad verzocht onderzoek te doen naar de meest gewenste contactregeling tussen [de minderjarige] en haar vader en dit onderzoek uit te breiden naar een beschermingsonderzoek indien de raad daartoe aanleiding ziet. In afwachting van dat onderzoek is de definitieve beslissing over de zorgregeling aangehouden.

De raad heeft gerapporteerd op 7 februari 2025. In dit rapport adviseert de raad de zorg- en opvoedtaken tussen ouders voorlopig zodanig te verdelen dat [de minderjarige] de ene week bij de vader is en de andere week bij de moeder. Ook adviseert de raad de rechtbank om de behandeling van de zaak aan te houden voor een periode van vier maanden om de ouders van [de minderjarige] de gelegenheid te geven in de tussenliggende periode hulpverlening in te roepen.

Op 1 mei 2025 heeft [de minderjarige] de rechter opnieuw een brief geschreven om nogmaals duidelijk te maken dat zij niet meer naar haar vader toe wil. Naar aanleiding van die brief heeft de rechter op 5 juni 2025 opnieuw met [de minderjarige] gesproken. Op 5 juni 2025 heeft ook een zitting plaatsgevonden met de ouders en een vertegenwoordiger van de raad.

In de beschikking van 6 november 2025 (hierna: de bestreden beschikking) heeft de rechtbank de tussen de ouders geldende zorgregeling gewijzigd. De rechtbank heeft bepaald dat de regie voor de zorgregeling bij de GI komt te liggen, waarbij moet worden toegewerkt naar een zorgregeling waarbij [de minderjarige] in ieder geval om het weekend van vrijdag uit school tot maandag naar school bij de vader verblijft. Het meer of anders verzochte heeft de rechtbank afgewezen.

Ook de moeder is het niet eens met de beslissing van de rechtbank. Zij verzoekt het hof de verzoeken van de vader in hoger beroep af te wijzen en de vader het recht op omgang met [de minderjarige] alsnog te ontzeggen, althans de zorgregeling te schorsen, althans een zodanige beslissing te nemen als het hof juist acht.

Het hof heeft de volgende stukken ontvangen:

[de minderjarige] heeft op 28 september 2026 gesproken met een raadsheer en een griffier van het hof. Zij heeft verteld wat zij vindt van het contact met de vader.

De zitting bij het hof was op 1 oktober 2026. Aanwezig waren:

Als ouders een eerdere afspraak over de zorgregeling met hun kind(eren) willen wijzigen en ze komen er samen niet uit, dan kunnen zij de rechtbank vragen hier een beslissing over te nemen.[_63040708-f69e-411b-829e-124c514ae245] In de wet is geregeld dat een minderjarige ook zelf aan de rechter kan vragen om zo’n beslissing te nemen, via een informele rechtsingang.[_e5b7624e-ef4b-47af-be7d-19fe7f235062] In deze zaak heeft [de minderjarige] gebruik gemaakt van deze informele rechtsingang. Dat heeft zij gedaan door een brief te schrijven aan de rechter.

De rechter ontzegt het recht op omgang slechts, indien[_bc7d433f-f172-4eae-b4f0-e411004bf15e]:

Om te kunnen beslissen dat een afspraak over de zorgregeling wordt gewijzigd, moeten de omstandigheden na het maken van die afspraak zijn gewijzigd. In dit geval is dat zo, omdat [de minderjarige] vanwege de situatie bij de vader niet gelukkig is met de huidige regeling. [de minderjarige] weigert op dit moment ook uitvoering te geven aan enige vorm van een zorgregeling. Haar weerstand tegen contact met haar vader is ondanks de inzet van de GI onveranderd groot gebleven. De vader spreekt zelfs van ouderverstoting.

[de minderjarige] heeft het initiatief genomen om de rechter zelf een brief te schrijven, waarin zij een duidelijke mening heeft gegeven over de voor haar geldende zorgregeling. Zij was toen nog maar elf jaar oud. Inmiddels is zij een meisje van dertien jaar oud. Het hof heeft met [de minderjarige] gesproken over het contact met haar vader. In dat gesprek heeft zij duidelijk verteld waarom ze haar verzoek aan de kinderrechter heeft gedaan en dat ze daar nog steeds achter staat.

De moeder zou wel willen dat er contact is tussen de vader en [de minderjarige]. Zij zegt dat ze het ook stimuleert, maar toch verzoekt de moeder in hoger beroep om de vader de omgang met [de minderjarige] op dit moment te ontzeggen. Dit is enkel, zoals de moeder ter zitting heeft toegelicht, om [de minderjarige] te beschermen, om [de minderjarige] tot rust te laten komen en om de druk te verlichten die op [de minderjarige] wordt uitgeoefend met betrekking tot het contact. Volgens de moeder is de weerstand van [de minderjarige] tegen contact met de vader nog onverminderd groot en haar dwingen tot omgang maakt die weerstand alleen maar groter. Dat is de reden waarom de moeder om de ontzegging van de omgang heeft verzocht.

De GI heeft op 25 augustus 2026 bij de rechtbank een verzoek ingediend tot benoeming van een bijzondere curator voor [de minderjarige]. Dit verzoek wordt op 14 oktober door de rechtbank behandeld. Ook de inzet van een bijzondere curator is zowel met [de minderjarige] als met alle betrokkenen ter zitting besproken. [de minderjarige] staat ervoor open. Zij vindt het een goed idee dat er iemand is die met haar meekijkt naar wat goed voor haar is.

Het hof ziet aanleiding het advies van de raad, om het contactherstel niet te forceren en de regie van het contactherstel bij de GI te laten, te volgen. Ook het hof is van oordeel dat het op dit moment nodig is dat [de minderjarige] ten aanzien van het contactherstel geen druk voelt. Een sterke regie vanuit de GI is daarbij op zijn plaats, waar nodig in combinatie met het inschakelen van passende hulpverlening. Hierbij overweegt het hof dat weliswaar gebleken is dat [de minderjarige] weerstand toont tegen contact met haar vader en dat dit een omstandigheid is waarmee rekening gehouden moet worden, maar dat het gelet op de leeftijd van [de minderjarige] en de wens van beide ouders om deze situatie te doorbreken, belangrijk is dat met inzet van passende hulpverlening wordt onderzocht op welke manier de weerstand van [de minderjarige] tegen contact met haar vader kan worden verminderd en hoe het contact tussen de vader en [de minderjarige] kan worden vormgegeven op een manier die tegemoetkomt aan de behoeften van [de minderjarige] en de ontwikkelingsfase die zij doormaakt. De eerder ingezette hulp van [naam1] en [naam2] zijn daartoe onvoldoende toereikend gebleken.

Het hof begrijpt dat de vader graag vastlegging van een zorgregeling met een opbouwend schema zou zien, maar daarvoor ziet het hof op dit moment geen ruimte. Het meest haalbare is dat er wordt gekeken naar de bij [de minderjarige] levende weerstand tegen contact met haar vader en de belemmeringen die er zijn om die weerstand weg te nemen.

Zoals hiervoor al is overwogen, heeft de GI inmiddels bij de rechtbank een verzoek tot het benoemen van een bijzondere curator met expertise op dit gebied ingediend. Daarom acht het hof het niet nodig om daarnaast nog een nader onderzoek in te stellen naar de problematiek die speelt en de behandelwijze daarvan, zoals de vader heeft verzocht.