Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 9 juli 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Op 22 juni 2026 heeft [minderjarige1] gesproken met een raadsheer en een griffier van het hof. Tijdens de mondelinge behandeling heeft een van de raadsheren hiervan een samenvatting gegeven.

De mondelinge behandeling heeft op 23 juni 2026 plaatsgevonden. Daarbij waren aanwezig:

De vader en de moeder zijn de ouders van:

Bij beschikking van 17 januari 2025 heeft de rechtbank het verzoek van de vader om hem gezamenlijk met de moeder met het gezag over [minderjarige1] en [minderjarige2] te belasten en om een omgangsregeling vast te stellen, afgewezen.

Bij de bestreden beschikking heeft de rechtbank het verzoek van de vader tot vaststelling van een omgangsregeling tussen hem en [minderjarige1] en [minderjarige2] afgewezen en de vader de omgang met [minderjarige1] en [minderjarige2] ontzegd voor de duur van een jaar, dus tot 6 november 2026. De rechtbank heeft die beschikking uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

De vader is in hoger beroep gekomen van de bestreden beschikking. De vader verzoekt het hof de bestreden beschikking te vernietigen en te bepalen dat er een omgangsregeling wordt vastgesteld tussen de vader en [minderjarige1] en [minderjarige2] overeenkomstig de voorlopige omgangsregeling zoals geadviseerd door de raad in het rapport van 17 september 2024.

De moeder voert verweer en heeft incidenteel hoger beroep ingesteld. De moeder vraagt de vader niet-ontvankelijk te verklaren in zijn beroep dan wel het beroep ongegrond te verklaren. De moeder verzoekt in incidenteel appel de bestreden beschikking te vernietigen en, opnieuw beschikkende, aan de vader de omgang met [minderjarige1] en [minderjarige2] te ontzeggen zonder hieraan een termijn te verbinden.

De vader voert hiertegen verweer en hij vraagt de moeder niet-ontvankelijk te verklaren in haar verzoek dan wel dit verzoek af te wijzen.

Omdat de rechtbank Nederlands recht heeft toegepast en het toepasselijke recht in hoger beroep niet in geschil is, zal het hof ook het Nederlands recht toepassen.

De rechter kan op verzoek van de ouders of van een van hen een beslissing over de omgang alsmede een door de ouders onderling getroffen omgangsregeling wijzigen op de grond dat nadien de omstandigheden zijn gewijzigd of dat bij het nemen van de beslissing van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan[_0d00a78e-00e7-4175-82f0-59363be0317f].

Elke afwijzing van een verzoek tot vaststelling van een omgangsregeling en elke beslissing waarbij de omgang is ontzegd is tijdelijk van aard, in die zin dat de ouder wiens verzoek is afgewezen of de ouder die de omgang is ontzegd, zich in geval van wijziging van omstandigheden en in ieder geval na verloop van een jaar opnieuw tot de rechter kan wenden teneinde een omgangsregeling te doen vaststellen[_47ac03d5-eb9b-4e2c-9dd9-a05406b0b68d].

Het hof is net als de rechtbank van oordeel dat de vader de omgang met [minderjarige1] en [minderjarige2] ontzegd moet worden voor de duur van een jaar (vanaf de uitspraak van de rechtbank, dus tot 6 november 2026). Het hof neemt – na eigen onderzoek – de overwegingen van de rechtbank over en voegt daar nog het volgende aan toe.

[minderjarige1] is een kwetsbaar meisje dat duidelijk angst heeft voor haar vader door meerdere incidenten die hebben plaatsgevonden en omschreven staan in de bestreden beschikking. Uit de stukken en wat tijdens de zitting is besproken, is gebleken dat de hulpverlening aan [minderjarige1] inmiddels is hervat. Zij krijgt psychomotorische therapie en binnen deze behandeling zal ze ook nog EMDR krijgen. Het is belangrijk dat [minderjarige1] deze behandeling in alle rust kan voortzetten.

Ook voor [minderjarige2] en de moeder is hulpverlening in gang gezet. Hoewel [minderjarige2] nog erg jong was ten tijde van de incidenten voelt zij de angst en spanning van haar zus en moeder. Dit leidt onder meer tot slaapproblematiek. De moeder ontvangt opvoedondersteuning bij haar thuis.

De raad heeft tijdens de zitting geadviseerd de uitspraak van de rechtbank in stand te laten. Omdat er meerdere incidenten hebben plaatsgevonden is de raad teruggekomen op het eerdere advies. [minderjarige1] is erg geschrokken van deze gebeurtenissen en daardoor erg angstig geworden. [minderjarige1] kan zich moeilijker uiten doordat zij een taal-ontwikkelingsstoornis (TOS) heeft. Het is belangrijk dat de vader de angst van [minderjarige1] erkent, hetgeen hij niet doet. Mogelijk kan de vader in een later stadium worden betrokken bij de behandeling om te bezien of er ruimte kan ontstaan voor contact, maar daar is nu nog geen ruimte voor, aldus de raad. De behandeling dient eerst gericht te zijn op de angsten van [minderjarige1]. Bovendien is niet duidelijk of de vader in staat is om een betrouwbaar contact met de kinderen op te bouwen aangezien hij momenteel niet is ingeschreven in Nederland en onduidelijk is waar hij verblijft.

Op grond van het bovenstaande is het hof van oordeel dat de vader het recht op omgang met [minderjarige1] en [minderjarige2] op juiste gronden is ontzegd.

Het hof wijst het verzoek van de moeder in incidenteel appel af. Het hof ziet geen aanleiding voor een ontzegging zonder daaraan een termijn te verbinden. Het hof sluit aan bij het advies van de raad dat de gestelde termijn passend is voor deze jonge kinderen. Daarnaast geldt op basis van het onder 5.5 genoemde artikel dat de ontzegging geldt voor een jaar, (ook) als er geen termijn is gesteld. Het hof zal de uitspraak van de rechtbank ook op dit punt in stand laten (bekrachtigen).