Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 16 juni 2026

De vader en de moeder zijn de ouders van [de minderjarige]. [de minderjarige] is geboren [in] 2021.

De moeder heeft het gezag over [de minderjarige].

[de minderjarige] woont bij zijn ouders.

De raad heeft verzocht [de minderjarige] onder toezicht te stellen voor de duur van een jaar.

De kinderrechter heeft het verzoek van de raad toegewezen en [de minderjarige] onder toezicht gesteld van de GI tot 5 februari 2027.

Die beslissing is uitgesproken op 5 februari 2026 en schriftelijk vastgelegd op 10 februari 2026.

De ouders zijn het niet eens met de beslissing van de kinderrechter. Zij komen daar van in hoger beroep. De ouders willen dat het hof de beslissing van de kinderrechter ongedaan maakt.

De raad en de GI willen dat de beslissing van de kinderrechter in stand blijft.

Het hof heeft de volgende stukken ontvangen:

De zitting bij het hof was op 26 mei 2026. Aanwezig waren:

De kinderrechter heeft [de minderjarige] onder toezicht gesteld van de GI, omdat zijn ontwikkeling ten tijde van de bestreden beschikking achteruit ging. [de minderjarige] liet zich op de dagbehandeling minder goed begrenzen en liet in toenemende mate verlatingsangst zien. Verder heeft de kinderrechter overwogen dat [de minderjarige] meer stotterde en een terugval had in zijn zindelijkheid. Bovendien heeft de kinderrechter overwogen dat [de minderjarige] ingrijpende gebeurtenissen had meegemaakt. [de minderjarige] was meermaals van woonplek gewisseld, had zijn vader tijdelijk moeten missen en zijn halfzus was uit huis geplaatst. Daardoor was er veel stress in het gezin, er waren financiële zorgen en er waren vermoedens van middelengebruik. De kinderrechter heeft bovendien overwogen dat de ouders onvoldoende bereid en in staat waren om de ernstige ontwikkelingsbedreiging van [de minderjarige] weg te nemen. Daarom hadden de ouders naar het oordeel van de kinderrechter de hulp van een jeugdbeschermer nodig om overzicht te krijgen op de situatie. Tot slot oordeelde de kinderrechter dat er meer zicht moest komen op de opvoedsituatie van [de minderjarige], zodat dat passende hulpverlening kon worden ingezet.

Het hof onderschrijft het oordeel van de kinderrechter dat [de minderjarige] ten tijde van de bestreden beschikking ernstig in zijn ontwikkeling werd bedreigd. Er waren op verschillende leefgebieden ernstige zorgen en de ouders waren op dat moment niet in staat om [de minderjarige] te bieden wat hij nodig had. De kinderrechter heeft [de minderjarige] daarmee terecht onder toezicht gesteld.

De ouders zijn het met de ondertoezichtstelling van [de minderjarige] niet eens en voeren in hoger beroep aan dat [de minderjarige] niet ernstig in zijn ontwikkeling wordt bedreigd. Bovendien, zo voeren de ouders aan, is een ondertoezichtstelling niet noodzakelijk. Tot slot menen de ouders dat zij in staat zijn om hulpverlening in het vrijwillig kader te accepteren.

Tijdens de mondelinge behandeling hebben de ouders verder verklaard dat het heel goed gaat met [de minderjarige]. [de minderjarige] ontwikkelt zich op school bovengemiddeld goed en het is een heel sociaal jongetje. De ouders vragen zich af waarom eventuele zorgen niet in het vrijwillig kader kunnen worden weggenomen. De moeder heeft al verschillende hulpverleningstrajecten met succes doorlopen en zij zet zich ook actief in om het trauma van [de minderjarige] over de uithuisplaatsing van zijn oudere zus te verwerken. Er is bovendien nog geen jeugdbeschermer voor [de minderjarige] aangesteld. Daaruit volgt volgens de ouders dat er geen ernstige ontwikkelingsbedreiging is.

De raad heeft tijdens de mondelinge behandeling op 26 mei 2026 gevraagd om de ondertoezichtstelling in stand te laten. De raad ziet dat er ook dingen goed gaan in het gezin van [de minderjarige], maar het geheel van zorgen en de complexiteit van de problemen binnen het gezin van [de minderjarige] maken volgens de raad een ondertoezichtstelling noodzakelijk.

De GI heeft tijdens de mondelinge behandeling erkend dat er - in verband met capaciteitsproblemen - nog geen jeugdhulpverlener aan [de minderjarige] is gekoppeld. Naar verwachting zal er enkele weken na de mondelinge behandeling in hoger beroep een jeugdbeschermer beschikbaar zijn. Wel zijn er twee keer medewerkers van het monitoringsteam van de GI op huisbezoek geweest. Bij beide bezoeken zijn geen grote zorgen geconstateerd en is een positieve risicotaxatie afgenomen.

Het hof is op grond van het voorgaande van oordeel dat ten tijde van de mondelinge behandeling onvoldoende is gebleken dat nog langer sprake is van een ernstige ontwikkelingsbedreiging van [de minderjarige]. Dit betekent dat het hof de ondertoezichtstelling met ingang van heden zal beëindigen.

Van de door de kinderechter geconstateerde achteruitgang in de ontwikkeling van [de minderjarige], de toenemende verlatingsangst en de moeilijke begrenzing van [de minderjarige] lijkt geen sprake meer te zijn. Het hof wijst in dit kader op het e-mailbericht van de leerkracht van school waaruit blijkt dat [de minderjarige] weliswaar een beweeglijk jongetje is, maar dat hij zich goed ontwikkelt en dat hij baat heeft bij de structuur die hem worden aangeboden. De leerkracht benoemt hierbij geen grote zorgen. Daarnaast zijn uit twee, op verschillende momenten afgenomen, risicotaxaties van de GI geen grote zorgen naar voren gekomen. Desgevraagd heeft de raad de complexe problemen binnen het gezin ook niet nader kunnen onderbouwen, maar uitsluitend verwezen naar het raadsrapport. Het hof is niet gebleken dat de ouders niet in staat of niet bereid zijn om in het vrijwillig kader hulpverlening te accepteren. De moeder heeft tijdens de mondelinge behandeling onweersproken verklaard dat zij meerdere hulpverleningstrajecten met succes heeft doorlopen en dat zij hulp heeft gezocht voor [de minderjarige] om de uithuisplaatsing van zijn oudere zus te verwerken. Uit het dossier blijkt dat de ouders zowel de GI als de raad wantrouwen. Dat houdt sterk verband met de eerdere, vrij recente, uithuisplaatsing van de oudere zus van [de minderjarige]. Ondanks dat wantrouwen heeft de moeder zich bij beide huisbezoeken van de GI meewerkend opgesteld. Hieruit blijkt naar het oordeel van het hof dat de moeder in staat is om haar eigen bezwaren in het belang van [de minderjarige] in voldoende mate opzij te zetten. Tot slot overweegt het hof dat er vanuit school zicht blijft er op de situatie en ontwikkeling van [de minderjarige].

bekrachtigt de beschikking van de kinderrechter in de rechtbank Gelderland, locatie Arnhem, van 10 februari 2026 over de ondertoezichtstelling van [de minderjarige], voor zover deze zich uitstrekt over de periode tot heden;

vernietigt diezelfde beschikking met ingang van heden en beslist:

wijst het verzoek van de raad tot ondertoezichtstelling van [de minderjarige] af met ingang van heden.