Uitspraak · Civiel recht

Gerechtshof Amsterdam, 3 november 2026 – Diversen: Geïntimeerde heeft restauratiewerkzaamheden

ECLI:NL:GHAMS:2026:3124Zaaknummer 200.362.909/01

Instantie
Gerechtshof Amsterdam
Datum uitspraak
3 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
200.362.909/01
Rechtsgebied
Civiel recht
Procedure
Hoger beroep
Hoofdwetsartikel
Artikel 6:230l BW
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Diversen. Geïntimeerde heeft restauratiewerkzaamheden aan de klassieke auto van appellant verricht. Appellant vordert vervangende schadevergoeding, stellende dat geïntimeerde is. Appellant heeft echter geen grief gericht tegen het oordeel van de rechtbank dat niet is komen vast te staan dat geïntimeerde is tekortgeschoten. Reeds daarom slaagt het hoger beroep niet. Bovendien is het hof met de rechtbank van oordeel dat geïntimeerde niet in verzuim is geraakt. Wetsartikelen: 6:74 lid 2, 6:82 lid 2, 6:83 aanhef en onder c en 6:248 BW.

Het hof:

7.1.

bekrachtigt het bestreden vonnis;

7.2.

veroordeelt [appellant] in de proceskosten in hoger beroep, aan de zijde van [geïntimeerde] begroot op € 4.167,00, te vermeerderen met de wettelijke rente als niet binnen veertien dagen na dit arrest aan de kostenveroordeling is voldaan;

7.3.

veroordeelt [appellant] tot betaling van € 189,00 voor nasalaris, te vermeerderen met € 98,00 voor nasalaris en de kosten van het betekeningsexploot als betekening van dit arrest plaatsvindt, te vermeerderen met de wettelijke rente als niet binnen veertien dagen na het verschuldigd worden van de nakosten aan deze veroordeling is voldaan;

7.4.

verklaart de veroordelingen onder 7.2. en 7.3. uitvoerbaar bij voorraad;

7.5.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit arrest is gewezen door mrs. M.L.D. Akkaya, M.J.R. Brons en S. Tamboer en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 10 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De zaak in het kort
  2. 2 Het geding in hoger beroep
  3. 3 Feiten
  4. 4 Procedure bij de rechtbank
  5. 5 Het hoger beroep
  6. 6 Beoordeling
  7. 7 Beslissing

GERECHTSHOF AMSTERDAM

afdeling civiel recht en belastingrecht, team I (handel)

zaaknummer : 200.362.909/01

zaaknummer rechtbank Noord-Holland : C/15/359878 / HA ZA 24-685

arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 10 november 2026

in de zaak van

[appellant] ,

wonend in [plaats 1] (NH),

appellant,

advocaat: mr. M.H.P. Groenland te Utrecht,

tegen

[geïntimeerde] ,

handelend onder de naam [bedrijf 1] ,

gevestigd in [plaats 2] , gemeente [plaats 2] ,

geïntimeerde,

advocaat: mr. P.P. Hoyng te Haarlem.

Partijen worden hierna [appellant] en [geïntimeerde] genoemd.

1 De zaak in het kort

Geïntimeerde heeft in opdracht van appellant restauratiewerkzaamheden aan diens klassieke auto verricht. Appellant vordert vervangende schadevergoeding stellende dat geïntimeerde is tekortgeschoten in de nakoming van de overeenkomst van opdracht. Appellant heeft geen grieven gericht tegen het oordeel van de rechtbank dat niet is komen vast te staan dat geïntimeerde is tekortgeschoten. Reeds daarom slaagt het hoger beroep niet. Bovendien is het hof met de rechtbank van oordeel dat geïntimeerde niet in verzuim is geraakt.

2 Het geding in hoger beroep

2.1.

[appellant] is bij dagvaarding van 15 december 2025 in hoger beroep gekomen van een vonnis van 17 september 2025 van de rechtbank Noord-Holland, onder bovenvermeld zaaknummer gewezen tussen [appellant] als eiser in conventie, verweerder in (voorwaardelijke) reconventie en [geïntimeerde] als gedaagde in conventie, eiser in (voorwaardelijke) reconventie (hierna: het bestreden vonnis). De appeldagvaarding bevat de grieven. [geïntimeerde] heeft daarna een memorie van antwoord ingediend.

2.2.

Op 25 september 2026 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden. De advocaten hebben de zaak toegelicht aan de hand van spreekaantekeningen die zij hebben overgelegd. Partijen hebben vragen van het hof beantwoord. [appellant] heeft nog producties in het geding gebracht.

2.3.

Ten slotte is arrest gevraagd.

3 Feiten

De rechtbank heeft in het bestreden vonnis onder 2.1. tot en met 2.27. de feiten vastgesteld die zij tot uitgangspunt heeft genomen. Deze feiten zijn in hoger beroep niet in geschil, zodat ook het hof van deze feiten uitgaat. Voor zover in hoger beroep van belang en waar nodig aangevuld met andere onomstreden feiten, komen die feiten neer op het volgende.

3.1.

[geïntimeerde] drijft onder de naam [bedrijf 1] een eenmanszaak die zich bezighoudt met restauratie en schadeherstel van klassieke auto’s.

3.2.

[appellant] is eigenaar van een [auto] uit 1966 (hierna: de auto).

3.3.

In 2020 en 2021 heeft [geïntimeerde] de auto in opdracht van [appellant] gerestaureerd. Na de restauratie is een taxatie uitgevoerd door [naam 1] , beëdigd register taxateur bij Classic Car Taxaties. In het door [naam 1] opgestelde taxatierapport staat onder meer het volgende:

Deze zeldzame [auto] met slechts een productieaantal van 1003 eenheden is zeer uitvoerig en met zorg voor detail gerestaureerd. De auto bevindt zich technisch en uiterlijk in een uitstekende staat en heeft een volledig originele uitstraling.

3.4.

Op 15 oktober 2022 is de auto in Italië aan de achterkant aangereden, waarbij de auto beschadigd is geraakt.

3.5.

[appellant] heeft zich tot [geïntimeerde] gewend voor het schadeherstel. [geïntimeerde] heeft op 25 november 2022 een rapport opgesteld, waarin diverse aan de auto te verrichten werkzaamheden en aan te schaffen materialen staan opgesomd.

3.6.

Op 7 april 2023 heeft [appellant] een e-mail aan [geïntimeerde] gestuurd waarin onder meer het volgende staat:

Nu stel je me toch weer teleur, en ik zal je uitleggen waarom (…) Ik hoop dat je na lezing en controle van de cijfers zult begrijpen dat ik heel coulant ben met een onverschuldigd betaalde oude rekening en je ook nog nu een zeer voordelig saldo te laten. Het bedrag 1703,19 plus btw 21% 357,67 Totaal 2060,86 zal ik overmaken als slotbetaling. (…)

3.7.

In reactie op deze e-mail heeft [geïntimeerde] in een e-mail van 11 april 2023 onder meer het volgende aan [appellant] geschreven:

(…) En nu maakt u bezwaar op het meerwerk, jammer dat dit nu weer zo loopt . ik heb alles wat we hebben besproken steeds genoteerd en u heb zelf 6-04-2023 kunnen zien hoeveel tijd er nog weer extra voor u word vrij gemaakt om u wensen te voldoen. Wat u reden is van u marnier van handelen weet ik niet , maar denk dat er weinig bedrijven zijn die zo hun best doen om aan u wensen mee te werken maak altijd veel tijd voor u vrij terwijl ik het best druk heb met anderen klussen. Wt waardering zou wat meer op z’n plaats zijn. Dit is zonden van mijn tijd. (…)

3.8.

Op deze e-mail heeft [appellant] in een e-mail van 24 april 2023 als volgt gereageerd:

(…) Kan je mij even de overeenkomst en begroting van het zogenaamde meerwerk opsturen ? (…) Je stuurt het nu aan op een confrontatie waarvan de gevolgen voor jou niet te overzien zijn, dus denk goed na wat je doet. (…)

3.9.

Nadien heeft [geïntimeerde] een bedrag van € 1.061,77 aan meerwerk bij [appellant] in rekening gebracht. [appellant] heeft dat bedrag onder protest betaald.

3.10.

Bij e-mail van 29 april 2023 heeft [geïntimeerde] onder meer het volgende aan [appellant] geschreven:

(…) Bedankt voor de betaling,

Snap u onvrede niet, na dat u bij mij in de werkplaats juist erg te vrede was. De reparatie is uitgevoerd in overleg en heb div punten wensen door u aangegeven mee genomen. Zelf heeft u voor de onderdelen gezorgt waar van de rvs kenteken plaat houder en af dek strip op u verzoek is hersteld e de nieuwe delen uit de caculatie retour zijn gegaan. Heb tijdens u bezoeken steeds de moeiten genomen om de wensen op te noteren om onvreden te voor komen. (…) U bent nu ontevreden wat jammer. De auto staat klaar en de prullenbak bol is gelast en ligt er in. Veel rij plezier en succes met de aankomende rally’s. (…)

3.11.

Op 1 mei 2023 heeft [naam 2] , werkzaam bij [bedrijf 2] , in opdracht van [appellant] de auto opgehaald bij [geïntimeerde] .

3.12.

Bij e-mail van 3 mei 2023 heeft [appellant] onder meer het volgende aan [geïntimeerde] geschreven:

(…) Met grote teleurstelling moet ik je melden dat er bij [bedrijf 2] een aantal ernstige mankementen zijn vast gesteld die voor jouw rekening komen resp. op jou zullen worden verhaald. Ik biedt jou de mogelijkheid om bij [bedrijf 2] langs te gaan en zelf indien gewenst te zien waar het omgaat. Het betreft o.a. de volgende zaken, welke nog kunnen worden aangevuld: (…) (opsomming van tien punten, toevoeging hof) Tot zover de eerste opgaaf waarvoor ik je aansprakelijkstel (…)

3.13.

[appellant] heeft [geïntimeerde] op 5 mei 2023 via WhatsApp foto’s toegezonden van de door hem gestelde mankementen aan de auto. [geïntimeerde] heeft diezelfde dag telefonisch contact met [appellant] opgenomen.

3.14.

In een e-mail van 6 mei 2023 heeft [appellant] het volgende aan [geïntimeerde] geschreven:

(…) Gisteren 5 mei, belde jij mij met de mededeling dat je de ontstane problemen wilde oplossen en als teken van goede wil, het door mij aan jou betaalde bedrag E1061,77 incl btw van rekening [x] zou terug storten. Na ontvangst van deze terugstorting, zal ik contact met je opnemen inzake de afwikkeling van de overige punten, waaronder die in mijn onderstaande email gemeld. (…)

3.15.

[geïntimeerde] heeft daarop bij e-mail van 7 mei 2023 als volgt gereageerd:

(…) Het bedrag van € 1061,77 is vandaag naar u overgemaakt zo als telefonisch afgesproken. Laat weten waarneer u de auto brengt om de punten samen door te nemen en op te lossen.(…)

3.16.

Bij e-mail van 10 mei 2023 heeft [appellant] het volgende aan [geïntimeerde] geschreven:

(…) De onderdelen die moeten worden vervangen zijn de volgende: 1) script [auto] (…) E 125,00

2) veertje benzine-klep E 5,90

3) stoelhoes E 189,00

4) verzendkosten E 30,00

5) de en montage stoelhoes en aanpassing voor [auto] vlgs offerte E 465,85 Totaal E 815,75

Ik stel voor dat jij me dit bedrag overmaakt waarna ik de problemen/mankementen zelf verder laat oplossen. (…)

3.17.

[geïntimeerde] heeft daarop bij e-mail van 11 mei 2023 als volgt geantwoord:

(…) Fijn dat het bedrag van € 1061,77 wat naar u is over gemaakt om de schade/gebreken te herstellen voldoende is, dit heb ik ook aan gegeven in ons laaste telefoon gesprek. Kijk ook even naar de karterbescherm plaat of deze niet uit de bevestiging is gescheurt. Deze werd er onder uit getrokken dat de auto werd opgehaald om dat hij hem hier aan vast had gemaakt, ook erg professioneel. (…)

3.18.

[appellant] heeft [geïntimeerde] op 11 mei 2023 een brief gestuurd waarin hij de gestelde gebreken heeft beschreven. In de brief staat verder onder meer het volgende:

(…) U hebt de periode januari/april 2023 de mogelijkheid gehad eea zo in orde te brengen dat U de auto in topstaat/concours kon afleveren zoals afgesproken. Teneinde U die mogelijkheid te bieden was Uw oorspronkelijk begrote prijs door U aanzienlijk verhoogd v.w.b. de benodigde uren. Daar U de mogelijkheid om eea conform af te leveren bewust hebt gefrustreerd, bent u in verzuim en behoud ik mij het recht voor om rechtsmaatregelen te nemen. Bovendien stel ik U nu al aansprakelijk voor alle door mij geleden en nog te lijden schade. Onder voorbehoud van alle rechten en weren. (…)

3.19.

In opdracht van [appellant] heeft Splinter Expertise onderzoek verricht aan de auto. In een door Splinter Expertise opgesteld rapport van 6 oktober 2023 staat onder meer dat de kwaliteit van de restauratie onvoldoende is voor een auto met het predicaat concoursstaat.

3.20.

Bij brief van 2 november 2023 heeft de toenmalige advocaat van [appellant] , onder verwijzing naar het rapport van Splinter Expertise, onder meer het volgende aan [geïntimeerde] geschreven:

(…) Derhalve staat vast dat [bedrijf 1] in gebreke is gebleven met de uitvoering van de opdracht waaruit, naar wettelijke regelingen aansprakelijkheid en vergoeding van schade volgt. Client stelt zich op het standpunt dat gelegenheid tot herstel van de tekortkomingen door uw bedrijf niet aan de orde is, nu de aard en de ernst van deze tekortkomingen zodanig is dat van enig vertrouwen in de uitvoering daarvan geen sprake is. Derhalve zal, na vaststelling van de vermoedelijke kosten voor herstel door een onafhankelijk expertisebureau, de auto voor de werkzaamheden aan een gespecialiseerd restauratiebedrijf worden aangeboden. De volledige kosten daarvoor zullen aan [bedrijf 1] worden doorberekend. (...)

3.21.

[geïntimeerde] heeft daarop diezelfde dag per e-mail als volgt gereageerd, voor zover van belang:

(…) We hebben elkaar op 5 mei telefonisch gesproken naar dat u foto’s had gestuurd via WhatsApp over punten waar u ontevreden mee was. Ik heb u toen direct gebeld om met u te overleggen om dit met elkaar op te lossen en voor gesteld met de auto te komen en de punten door te spreken enzo samen tot een oplossing te komen en deze punten te herstellen. (…)Normaal krijg een reparateur de gelegenheid om punten welke niet naar tevredenheid te bespreken en te herstellen. In ons telefoongesprek op 5 mei heb ik dit voorgesteld maar daar is het tot nu nog niet van gekomen. (…) Ik stel voor om met elkaar in gesprek te gaan en dit op te lossen. (…)

3.22.

Op 22 januari 2024 heeft [appellant] DEKRA Automotive (Dekra) opdracht gegeven om de schade aan de auto vast te stellen. Dekra heeft in haar rapport van 28 februari 2024 vermeld dat de kosten om de auto in de juiste staat te brengen € 35.832,06 (inclusief btw) bedragen.

3.23.

Bij brief van 22 mei 2024 heeft de advocaat van [appellant] het rapport van Dekra aan [geïntimeerde] toegezonden en geschreven dat [appellant] het bedrag van € 35.832,06 aan schadevergoeding in rechte zou vorderen, tenzij [geïntimeerde] akkoord zou gaan met zijn schikkingsvoorstel.

3.24.

[geïntimeerde] heeft daarop zijn verzekeraar ingeschakeld. In opdracht van deze verzekeraar heeft Lengkeek B.V. op 8 november 2024 een expertiserapport opgesteld, waarin onder meer het volgende staat:

(…) Door tegenpartij wordt een bedrag geclaimd om het voertuig in concoursstaat te brengen. Naar onze mening was het voertuig in 2020 deugdelijk gerestaureerd maar niet naar concoursstaat. De toepassing was ook voor rallygebruik. Voertuigen in concoursstaat worden/zijn of niet gerestaureerd of zeer minutieus voor een relatief hoog bedrag. (…)

3.25.

Bij e-mail van 12 november 2024 heeft de verzekeraar van [geïntimeerde] aan de toenmalige advocaat van [appellant] laten weten dat de kwestie aan de hand van de polisvoorwaarden is beoordeeld en dat de verzekeraar deze kwestie niet verder in behandeling zou nemen.

4 Procedure bij de rechtbank

4.1.

Samengevat heeft [appellant] bij de rechtbank gevorderd dat [geïntimeerde] bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, wordt veroordeeld tot betaling van:

1. een bedrag van € 35.382,06 aan vervangende schadevergoeding, met rente;

2. een bedrag van € 5.766,27 aan buitengerechtelijke kosten, met rente;

3. de proceskosten en de nakosten.

[appellant] heeft aan zijn vorderingen, samengevat, ten grondslag gelegd dat [geïntimeerde] toerekenbaar is tekortgeschoten in de nakoming van de met [appellant] gesloten overeenkomst. De opdracht aan [geïntimeerde] hield volgens [appellant] in dat de auto zodanig zou worden gerestaureerd dat deze in concoursstaat zou verkeren. [geïntimeerde] heeft, gelet op de rapporten van Splinter Expertise en Dekra, niet aan deze opdracht voldaan. [appellant] heeft [geïntimeerde] op 3 mei 2023 aansprakelijk gesteld. Volgens [appellant] was [geïntimeerde] in verzuim geraakt en heeft [appellant] bij brief van 11 mei 2023 zijn vordering tot nakoming omgezet in een vordering tot vervangende schadevergoeding. De door [appellant] geleden schade bedraagt, gelet op het rapport van Dekra, € 35.832,06, aldus [appellant] .

4.2.

[geïntimeerde] heeft de vorderingen van [appellant] bestreden. In reconventie heeft [geïntimeerde] een voorwaardelijke vordering ingesteld, die in dit hoger beroep geen verdere bespreking behoeft.

4.3.

De rechtbank heeft de vorderingen van [appellant] afgewezen. Zij heeft daartoe, kort samengevat, overwogen dat [geïntimeerde] niet in verzuim is geraakt en dat [appellant] daarom geen aanspraak op schadevergoeding kan maken. De rechtbank heeft daarnaast overwogen dat [appellant] , tegenover de betwisting van [geïntimeerde] , zijn stelling dat partijen zijn overeengekomen dat de auto door [geïntimeerde] in concoursstaat moest worden gebracht, onvoldoende heeft onderbouwd. Omdat de stellingen van [appellant] en de rapporten die hij in het geding heeft gebracht alle uitgaan van een in concoursstaat verkerende auto, is volgens de rechtbank niet komen vast te staan dat [geïntimeerde] is tekortgeschoten.

5 Het hoger beroep

5.1.

[appellant] concludeert tot vernietiging van het bestreden vonnis. Hij vordert in hoger beroep, samengevat, dat het hof [geïntimeerde] bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren arrest veroordeelt tot:

I. betaling van een bedrag van € 35.382,06, met rente en te vermeerderen met de buitengerechtelijke kosten;

II. terugbetaling van hetgeen hij ter uitvoering van het bestreden vonnis van [appellant] heeft ontvangen.

III. betaling van de kosten van het geding in beide instanties, met nakosten.

5.2.

[geïntimeerde] concludeert, naar het hof begrijpt, tot bekrachtiging van het bestreden vonnis, met veroordeling van [appellant] - uitvoerbaar bij voorraad - in de proceskosten in hoger beroep, met nakosten en rente.

5.3.

Beide partijen hebben in hoger beroep bewijs aangeboden.

6 Beoordeling

Ambtshalve toetsing consumentenrecht

6.1.

De overeenkomst die in deze procedure centraal staat is gesloten tussen een handelaar ( [geïntimeerde] ) en een consument ( [appellant] ), zodat ambtshalve toetsing aan het Europese en Nederlandse consumentenrecht moet plaatsvinden. [appellant] stelt dat [geïntimeerde] zijn uit artikel 6:230l BW voortvloeiende verplichtingen heeft geschonden. [appellant] heeft niet toegelicht waarin deze schending zou bestaan. Het hof is ook ambtshalve niet gebleken van enig handelen van [geïntimeerde] in strijd met artikel 6:230l BW of een andere regel van Europees of Nederlands consumentenrecht die relevant is voor de rechtsstrijd in hoger beroep.

Grieven

6.2.

[appellant] heeft vijf grieven tegen het bestreden vonnis gericht. Deze grieven hebben alle betrekking op de vraag of [geïntimeerde] in verzuim is komen te verkeren. Het hof constateert echter dat de rechtbank de vorderingen van [appellant] niet slechts heeft afgewezen omdat [geïntimeerde] niet in verzuim is geraakt, maar ook omdat - in aanmerking genomen de stelling van [appellant] dat de auto na reparatie door [geïntimeerde] in concoursstaat zou moeten verkeren en de door [appellant] in het geding gebrachte rapporten dit tot uitgangspunt nemen - niet is komen vast te staan dat [geïntimeerde] is tekortgeschoten (rechtsoverwegingen 4.8. tot en met 4.10. van het bestreden vonnis). Hoewel dit laatste oordeel van de rechtbank de afwijzing van de vorderingen van [appellant] zelfstandig draagt, heeft [appellant] daartegen geen grief gericht waaruit valt op te maken waarom het oordeel van de rechtbank onjuist is en op welke gronden het hof daarover anders zou moeten beslissen. Anders dan [appellant] heeft betoogd, heeft de rechtbank de overeenkomst van opdracht tussen partijen niet miskend. [appellant] heeft - ter toelichting van zijn standpunt dat [geïntimeerde] is tekortgeschoten - steeds gesteld dat de auto na de reparatie in concoursstaat moest worden gebracht. Dat is door zowel Splinter Expertise als Dekra tot uitgangspunt genomen bij de door hen verrichte expertise. De stelling dat de auto in concoursstaat moest worden gebracht is echter ook in hoger beroep onvoldoende door [appellant] onderbouwd. Dat betekent dat, ook als de grieven van [appellant] zouden slagen, dit niet tot wijziging van het dictum van het bestreden vonnis kan leiden. Reeds hierom kan het hoger beroep niet slagen. De grieven van [appellant] slagen ook overigens niet. Het hof ligt dat hierna toe.

Verzuim

6.3.

[appellant] maakt aanspraak op vervangende schadevergoeding (art. 6:87 lid 1 BW). Deze vordering is toewijsbaar als de schuldenaar in verzuim is, voor zover nakoming niet blijvend onmogelijk is (art. 6:74 lid 2 BW). Verzuim treedt in beginsel in wanneer de schuldenaar in gebreke wordt gesteld bij een schriftelijke aanmaning waarbij een redelijke termijn voor nakoming wordt gesteld, en nakoming binnen die termijn uitblijft (art. 6:82 lid 1 BW).

6.4.

Tussen partijen staat vast dat [appellant] geen schriftelijke aanmaning aan [geïntimeerde] heeft gestuurd waarin hem een redelijke termijn voor nakoming is gegeven. Met zijn grieven betoogt [appellant] dat zijn vordering toch kan worden toegewezen omdat:

1. uit de houding van [geïntimeerde] bleek dat aanmaning nutteloos zou zijn, zodat ingebrekestelling kon plaatsvinden door de op 3 mei 2023 verstuurde brief, waarmee [geïntimeerde] voor het uitblijven van de nakoming aansprakelijk werd gesteld (art. 6:82 lid 2 BW);

2. [appellant] uit mededelingen van [geïntimeerde] moest afleiden dat deze in de nakoming van zijn verbintenis zou tekortschieten, zodat verzuim zonder ingebrekestelling intrad (art. 6:83 aanhef en onder c BW);

3. dat [geïntimeerde] op grond van de aanvullende of beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid zonder ingebrekestelling in verzuim is geraakt.

Houding [geïntimeerde] rechtvaardigt niet de conclusie dat aanmaning nutteloos zou zijn

6.5.

Met grief 1 betoogt [appellant] dat hij uit de met [geïntimeerde] gevoerde correspondentie in de maand april 2023 moest afleiden dat het versturen van een aanmaning aan [geïntimeerde] nutteloos zou zijn geweest. [appellant] stelt dat hij die conclusie mocht trekken op basis van de volgende mededelingen:

“nu stel je me toch weer teleur” ( [appellant] aan [geïntimeerde] op 7 april 2023, 3.6.);

“Dit is zonden van mijn tijd” ( [geïntimeerde] aan [appellant] op 11 april 2023, 3.7.); en

“U bent nu ontevreden wat jammer.” ( [geïntimeerde] aan [appellant] op 29 april 2023, 3.10).

6.6.

Het hof volgt [appellant] niet in dit betoog. De mededeling nu stel je me toch weer teleur is door [appellant] zelf gedaan in een e-mail die betrekking heeft op een discussie over meerwerk, niet over de kwaliteit van de uitgevoerde reparatiewerkzaamheden. Datzelfde geldt voor de tweede mededeling, van [geïntimeerde] aan [appellant] . Met deze mededeling (Dit is zonden van mijn tijd) gaf [geïntimeerde] uitdrukking aan zijn frustratie over het verloop van de discussie over het meerwerk. Uit de derde mededeling (U bent nu ontevreden wat jammer.) volgt slechts dat [geïntimeerde] constateerde dat [appellant] ontevreden was. Ook uit deze mededeling kan niet worden afgeleid dat aanmaning van [geïntimeerde] nutteloos zou zijn geweest. Ook het samenstel van de bedoelde berichten kan deze conclusie niet dragen. [geïntimeerde] is dus niet door ontvangst van de brief van 3 mei 2023 in verzuim geraakt.

6.7.

Met zijn derde grief betoogt [appellant] dat [geïntimeerde] in ieder geval door ontvangst van de brief van 11 mei 2023 in verzuim is komen te verkeren. [geïntimeerde] heeft betwist dat hij deze brief heeft ontvangen. Of de brief [geïntimeerde] heeft bereikt en, zo niet, voor wiens rekening dit komt, kan in het midden blijven. Ook de brief van 11 mei 2023 bevat immers geen redelijke termijn voor nakoming, terwijl hiervoor al is overwogen dat uit de houding van [geïntimeerde] niet kon worden afgeleid dat een aanmaning nutteloos zou zijn.

Geen mededeling van tekortschieten

6.8.

De tweede en vierde grief van [appellant] zijn gericht tegen het oordeel van de rechtbank dat [appellant] niet uit de e-mail van [geïntimeerde] van 11 mei 2023 (3.17.) kon afleiden dat deze zou tekortschieten in de nakoming van zijn verbintenis tot herstel van de gebreken aan de auto.

6.9.

Uit de e-mailberichten van [appellant] en [geïntimeerde] van 6, 7, 10 en 11 mei 2023 (3.14. – 3.17.) leidt het hof af dat partijen een afspraak hebben gemaakt die in ieder geval inhield dat [geïntimeerde] een door [appellant] betaald bedrag aan meerwerk van € 1.061,77 zou terugbetalen. Partijen verschillen van mening over de vraag of deze terugbetaling bovenop het door [appellant] in zijn e-mail van 10 mei 2023 genoemde bedrag van € 815,75 zou komen of juist diende ter dekking van dat bedrag. Welke uitleg de juiste is, kan in het midden blijven. Ook als de door [appellant] voorgestelde lezing de juiste is, dan volgt daaruit nog niet dat [geïntimeerde] niet bereid was eventuele tekortkomingen in zijn uitgevoerde reparatiewerkzaamheden te herstellen. Die conclusie kan niet uit het e-mailbericht van 11 mei 2023 van [geïntimeerde] worden getrokken, te minder omdat uit de tussen partijen gevoerde correspondentie (3.13 – 3.15.) volgt dat [geïntimeerde] op 5 en 7 mei 2023 uitdrukkelijk heeft aangeboden eventuele tekortkomingen op te lossen. Ook uit de correspondentie tussen partijen als geheel kan niet worden afgeleid dat [geïntimeerde] zou tekortschieten in de nakoming van zijn verplichting om eventuele tekortkomingen te herstellen.

6.10.

Met zijn vijfde grief betoogt [appellant] dat [geïntimeerde] na 11 mei 2023 alsnog op de voet van artikel 6:83 aanhef en onder c BW in verzuim is geraakt, te weten op 2 november 2023, althans 24 mei 2024, althans 12 november 2024. Volgens [appellant] is [geïntimeerde] op 2 november 2023 niet ingegaan op het rapport van Splinter Expertise. Het uitblijven van een reactie op dit rapport geldt echter niet als mededeling in de zin van artikel 6:83 BW en kan daaraan ook niet worden gelijkgesteld. Op 25 mei 2024 liet [geïntimeerde] aan de toenmalige advocaat van [appellant] weten dat hij de zaak overdroeg aan zijn verzekeraar. Uit deze mededeling volgt niet dat [geïntimeerde] zou tekortschieten, maar slechts dat zijn verzekeraar de communicatie zou overnemen. Ook het bericht van ASR van 12 november 2024 is geen mededeling als bedoeld in artikel 6:83 BW omdat ook dit bericht geen betrekking had op de bereidheid van [geïntimeerde] om reparatiewerkzaamheden te verrichten.

Nakoming niet blijvend onmogelijk

6.11.

Bij de mondelinge behandeling van het hoger beroep heeft [appellant] voor het eerst gesteld dat nakoming door [geïntimeerde] blijvend onmogelijk was (artikel 6:74 lid 2 BW), zodat verzuim aan de zijde van [geïntimeerde] niet nodig was om een vordering tot vervangende schadevergoeding in te stellen. Het hof stelt voorop dat [appellant] dit betoog niet in de appeldagvaarding of memorie van grieven naar voren heeft gebracht en evenmin kan worden gezien als een uitwerking van een andere grief. [geïntimeerde] heeft ter zitting bezwaar gemaakt tegen het late tijdstip waarop [appellant] een beroep op blijvende onmogelijkheid heeft gedaan. Dit bezwaar is gegrond. Gelet op de in hoger beroep geldende tweeconclusieregel kon [appellant] dit betoog, dat moet worden aangemerkt als een nieuwe grief, niet voor het eerst tijdens de mondelinge behandeling aanvoeren, zodat het buiten beschouwing moet blijven.

6.12.

Dat nakoming blijvend onmogelijk was, heeft [appellant] overigens onvoldoende onderbouwd. Uit zijn stellingen volgt niet dat de gestelde gebreken naar hun aard niet meer konden worden hersteld. Integendeel, [appellant] heeft ter zitting verklaard dat een andere restaurateur de auto inmiddels alsnog succesvol heeft gerestaureerd op de wijze die hij voor ogen had. Ook daaruit blijkt dat nakoming niet blijvend onmogelijk was.

Geen verzuim op grond van redelijkheid en billijkheid

6.13.

[appellant] betoogt ten slotte dat verzuim van [geïntimeerde] zonder ingebrekestelling is ingetreden op grond van de aanvullende of beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid. [appellant] voert daartoe in de kern aan dat hij, mede gezien de voorafgaande communicatie tussen partijen, na 3 mei 2023 de conclusie mocht trekken dat [geïntimeerde] niet de deskundigheid had om de werkzaamheden tot een goed einde te brengen. [appellant] vindt dat hij onder die omstandigheden geen ingebrekestelling meer aan [geïntimeerde] hoefde te versturen.

6.14.

Ook dit betoog treft geen doel. Uit de door partijen gevoerde correspondentie volgt weliswaar dat zij voorafgaand aan 3 mei 2023 met elkaar discussieerden, maar die discussies gingen aanvankelijk slechts over de vraag of [geïntimeerde] gerechtigd was om meerwerk bij [appellant] in rekening te brengen. Eerst uit de e-mail van [geïntimeerde] van 29 april 2023 blijkt dat [appellant] ook ontevreden was over de door [geïntimeerde] uit hoofde van de opdracht verrichte werkzaamheden. Uit diezelfde e-mail blijkt dat [geïntimeerde] daarover verbaasd was, omdat [appellant] eerder juist wel tevreden was. De communicatie tot 3 mei 2023 rechtvaardigt dus niet de conclusie dat voor [geïntimeerde] al lange tijd duidelijk was dat [appellant] erg ontevreden was over de wijze waarop [geïntimeerde] de werkzaamheden had uitgevoerd. Ook de stelling dat [geïntimeerde] onvoldoende deskundig was om de werkzaamheden deugdelijk uit te voeren is door [appellant] onvoldoende onderbouwd en toegelicht. Tussen partijen is niet in geschil dat [geïntimeerde] gespecialiseerd is in het soort werkzaamheden dat [appellant] hem had opgedragen, dat [geïntimeerde] al vele malen succesvol reparatie- en restauratiewerkzaamheden aan andere klassieke auto’s van [appellant] heeft uitgevoerd en dat [geïntimeerde] ook deze specifieke auto al eerder intensief en succesvol had gerestaureerd. Tegen die achtergrond kon [appellant] niet de conclusie trekken dat [geïntimeerde] zo ondeskundig was dat vaststond dat hij eventuele gebreken niet meer kon verhelpen en een ingebrekestelling voor het intreden van verzuim daarom niet langer nodig was. Ook overigens heeft [appellant] geen feiten of omstandigheden aangevoerd die meebrengen dat verzuim aan de zijde van [geïntimeerde] op grond van (de aanvullende of beperkende werking van) redelijkheid en billijkheid is ingetreden.

Slotsom

6.15.

Het hoger beroep heeft geen succes. Het bestreden vonnis wordt bekrachtigd.

Kosten

6.16.

[appellant] wordt in het hoger beroep in het ongelijk gesteld en zal daarom worden veroordeeld in de proceskosten in hoger beroep. Het hof stelt de proceskosten in hoger beroep als volgt vast:

- griffierecht € 827,00

- salaris advocaat € 3.340,00 (tarief €1.670,00, twee punten)

Totaal € 4.167,00

Bewijsaanbod

6.17.

Het hof ziet geen aanleiding om [appellant] tot bewijslevering toe te laten, omdat hij geen bewijs heeft aangeboden van voldoende concrete stellingen die, indien bewezen, tot een andere uitkomst kunnen leiden.

7 Beslissing

Het hof:

7.1.

bekrachtigt het bestreden vonnis;

7.2.

veroordeelt [appellant] in de proceskosten in hoger beroep, aan de zijde van [geïntimeerde] begroot op € 4.167,00, te vermeerderen met de wettelijke rente als niet binnen veertien dagen na dit arrest aan de kostenveroordeling is voldaan;

7.3.

veroordeelt [appellant] tot betaling van € 189,00 voor nasalaris, te vermeerderen met € 98,00 voor nasalaris en de kosten van het betekeningsexploot als betekening van dit arrest plaatsvindt, te vermeerderen met de wettelijke rente als niet binnen veertien dagen na het verschuldigd worden van de nakosten aan deze veroordeling is voldaan;

7.4.

verklaart de veroordelingen onder 7.2. en 7.3. uitvoerbaar bij voorraad;

7.5.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit arrest is gewezen door mrs. M.L.D. Akkaya, M.J.R. Brons en S. Tamboer en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 10 november 2026.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.