Uitspraak · Civiel recht
Gerechtshof Amsterdam, 3 november 2026 – Verstek: Gemengde overeenkomst tweedehands auto
ECLI:NL:GHAMS:2026:3123Zaaknummer 200.363.678/01
- Instantie
- Gerechtshof Amsterdam
- Datum uitspraak
- 3 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 200.363.678/01
- Rechtsgebied
- Civiel recht
- Procedure
- Hoger beroep
- Uitkomst
- Vernietiging
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 7:5 BW
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Verstek. Gemengde overeenkomst tweedehands auto. Geen consumentenkoop. Tekortkoming verkoper. Overeenkomst terecht buitengerechtelijk ontbonden. Ongedaanmakingsverplichting
Het hof:
vernietigt het bestreden vonnis waarvan beroep, behoudens voor zover [geïntimeerde] is veroordeeld tot betaling van € 3.000,- vermeerderd met wettelijke rente vanaf 30 november 2024 en bekrachtigt het in zoverre en voor het overige opnieuw rechtdoende:
verklaart voor recht dat de overeenkomst door [appellant] buitengerechtelijk is ontbonden;
veroordeelt [geïntimeerde] tot betaling aan [appellant] van € 17.000,- te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 28 november 2025 tot aan de dag van de algehele betaling;
veroordeelt [geïntimeerde] tot betaling aan [appellant] van € 975,- wegens buitengerechtelijke kosten;
veroordeelt [geïntimeerde] in de proceskosten van beide instanties. De kosten voor de eerste aanleg worden tot nu vastgesteld op € 1.313,84. De kosten voor het hoger beroep worden tot nu vastgesteld op € 1.796,47;
veroordeelt [geïntimeerde] tot betaling van € 178,- voor nasalaris, te vermeerderen met € 92,- voor nasalaris en de kosten van het betekeningsexploot als betekening van dit arrest plaatsvindt;
verklaart deze beslissing met betrekking tot de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;
wijst af het meer of anders gevorderde.
Dit arrest is gewezen door mrs. H.T. van der Meer, E.K. Veldhuijzen van Zanten en R.J.Q. Klomp en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 3 november 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
GERECHTSHOF AMSTERDAM
afdeling civiel recht en belastingrecht, team I
zaaknummer : 200.363.678/01
zaaknummer rechtbank Amsterdam : 11445408 \ CV EXPL 24-15788
arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 3 november 2026
in de zaak van
[appellant] ,
wonend in [plaats 1] ,
appellante,
advocaat: mr. N. Claassen te Rotterdam,
tegen
[geïntimeerde] , handelend onder de naam [bedrijf 1] en/of [bedrijf 2] ,
wonende te [plaats 2] ,
geïntimeerde,
niet verschenen.
Partijen worden hierna [appellant] en [geïntimeerde] genoemd.
1 De zaak in het kort
De zaak gaat over de vraag wat partijen zijn overeengekomen over de koop, het herstel en het importeren van een tweedehands auto. Volgens het hof is geen sprake van consumentenkoop, maar van een gemengde overeenkomst. Het hof oordeelt dat [geïntimeerde] tekort is geschoten in de nakoming van zijn verplichtingen uit hoofde van die overeenkomst en dat [appellant] de overeenkomst terecht buitengerechtelijk heeft ontbonden. Hieruit volgt dat partijen zijn gehouden tot ongedaanmaking van de ontvangen prestaties.
2 Het geding in hoger beroep
[appellant] is bij dagvaarding van 9 september 2025 in hoger beroep gekomen van een vonnis van 13 juni 2025 van de kantonrechter in de rechtbank Amsterdam (hierna: de kantonrechter), onder bovenvermeld zaaknummer (op tegenspraak) gewezen tussen [appellant] als eisende partij en [geïntimeerde] als gedaagde partij (hierna: het bestreden vonnis). Tegen [geïntimeerde] is in hoger beroep verstek verleend.
[appellant] heeft vervolgens de memorie van grieven tevens voorwaardelijke incidentele vordering ex artikel 843a Rv tot overlegging van gegevens, met producties, ingediend.
Ten slotte is arrest bepaald.
3. Feiten
De kantonrechter heeft in rechtsoverweging 2.1 tot en met 2.6 van het bestreden vonnis de feiten vastgesteld die hij tot uitgangspunt heeft genomen. In hoger beroep is niet in geschil dat de feiten juist zijn weergegeven, zodat ook het hof van deze feiten uitgaat. Waar nodig aangevuld met andere feiten, komen de feiten neer op het volgende.
[geïntimeerde] exploiteert een eenmanszaak in de handel in tweedehands auto’s onder de naam ‘ [bedrijf 1] ’ en/of ‘ [bedrijf 2] ’. [appellant] en [geïntimeerde] zijn via een gezamenlijke kennis met elkaar in contact gekomen.
In of rondom mei 2024 heeft [appellant] [geïntimeerde] laten weten dat zij van hem wil leren handelen in tweedehands auto’s. Hierop hebben [geïntimeerde] en [appellant] afspraken met elkaar gemaakt in het kader van het importeren en herstellen van een elektrische Peugeot E 208 met schade (hierna: de auto).
Op 1 juni 2024 heeft [appellant] een bedrag van € 20.000,- overgemaakt naar de zakelijke bankrekening van [geïntimeerde] . [geïntimeerde] en [appellant] hebben met elkaar besproken dat € 17.000,- van dit bedrag was voor de auto en dat [geïntimeerde] een bedrag van € 3.000,- contant aan [appellant] zou teruggeven.
In juni 2024 heeft [geïntimeerde] het volgende aan [appellant] via WhatsApp bericht: “Oke…. Alles is nu betaald… ik heb de papieren… nu is het nog de onderdelen afwachten om de auto te herstellen.” Medio juni 2024 is tussen [appellant] en [geïntimeerde] een geschil ontstaan over de precieze afspraken met betrekking tot (het herstel van) de auto.
Partijen hebben via WhatsApp op verschillende momenten als volgt met elkaar over de auto gecorrespondeerd:“[appellant] : De afspraak was dat ik de auto vanuit jou garage rijklaar zou worden gemaakt, jij bent mijn garage, ik heb de auto bij jou gekocht. Degene die tegen mij zei dat ik de auto rijklaar zou ontvangen, op Nederlandse kenteken en met velgen. Toen ik de auto bij ie had gekocht dacht ik echt dat ik afspraken maakte met iemand die dezen zou nakomen. Kom aub ie afspraken na als ondernemer en houd privé gescheiden van het zakelijke. App me als de auto klaar is, op mijn naam en al had anderen dat we hebben afgesproken.
[geïntimeerde] : (…) zoals ik al had gezegd voordat je de auto hebt gekocht, de onderdelen kunnen wat langer duren. De onderdelen duren inderdaad langer. (…) [appellant] : [geïntimeerde] was de afspraak niet dat ik de auto Rijklaar zou krijgen op Nederlandse kenteken en met vier nieuwe velgen? Wil ie zeggen dat ik lieg? [geïntimeerde] : Yep.... Dat heb ik beloofd dor jou mijn onderdelen te GEVEN, omdat ik ze toch niet zou gebruiken. Wat je heb betaald is de auto waarvan de vraagprijs 18(duizend) was, maare hebben het gelaten bij 17 (duizend). (…) IK heb gezegd dat ik jou zou HELPEN, door jou de onderdelen te geven die ik over zou houden. (…)
[geïntimeerde] : Wat heb je gevraagd? Of ik je wilde helpen/ leren over de auto-import. JA dat klopt... alleen nu heb ik geen zin meer om je te leren. Maar ik moet alleen de afspraken die met ik je hebt gemaakt na komen.”
Tussen [geïntimeerde] en een bekende van [appellant] , die namens [appellant] contact met [geïntimeerde] heeft opgenomen, wordt op 2 augustus 2024 ook over de auto gesproken via WhatsApp. [geïntimeerde] heeft geschreven: “(…) Dan zou ik de onderdelen die ik niet nodig heb gratis aan haar geven omdat ik er toch niets mee doe. Wat zij nodig heeft uit de voorkant heb ik niet nodig en wat ik nodig heb heeft zij niet nodig. Maar na alles wat er is gebeurd zijn we op een punt gekomen dat ik heb besloten dat ik niets meer van mijzelf weggeef. Zij moet haar eigen onderdelen kopen. (…)”
Bij aangetekende brief van 16 augustus 2024 heeft de advocaat van [appellant] [geïntimeerde] gesommeerd de auto rijklaar en voorzien van andere velgen uiterlijk binnen vijftien dagen na ontvangst van de brief te leveren. Bij brief van 5 september 2024 is [geïntimeerde] hiertoe nogmaals gesommeerd. De advocaat van [appellant] heeft [geïntimeerde] ook bericht dat de overeenkomst wordt ontbonden, indien [geïntimeerde] niet binnen deze termijn aan de sommatie gehoor geeft.
Bij deurwaardersexploot van 15 oktober 2024 heeft [appellant] aan [geïntimeerde] een brief laten betekenen, waarin [geïntimeerde] een laatste keer in de gelegenheid is gesteld om de auto binnen zestien dagen rijklaar te leveren en is de ontbinding ingeroepen voor het geval [geïntimeerde] niet aan de sommatie voldoet, in welk geval aanspraak wordt gemaakt op terugbetaling van het door [appellant] betaalde bedrag.
[geïntimeerde] heeft aan de sommaties geen gehoor gegeven.
Na het bestreden vonnis heeft [appellant] [geïntimeerde] meermaals gesommeerd over te gaan tot de terugbetaling van € 3.000,-, tot overlegging van de WhatsAppcorrespondentie tussen partijen en tot levering van de auto. Het bedrag van € 3.000,- heeft [appellant] uiteindelijk van [geïntimeerde] ontvangen.
Op 9 augustus 2025 is de auto opgehaald. Dekra heeft de auto getaxeerd. Op 8 september 2025 heeft Dekra een taxatierapport uitgebracht, waarin onder meer het volgende staat vermeld:“Het object vertoont schade aan de voorzijde, waarvan wij de herstelkosten hebben begroot op € 18.855,00 incl. btw op basis van zichtbare schade. De normale dagwaarde van het object bedraagt € 15.000,00 incl. btw. De dagwaarde van een jaar geleden bedraagt
€ 17.5000,00 incl. btw. Dit zijn waardes gebaseerd op vergelijkbare voertuigen met een Frans kenteken. (…) De executiewaarde is te stellen op € 2.755,00 incl. BTW.”
Bij brief van 13 november 2025 heeft de advocaat van [appellant] zich op het standpunt gesteld dat de auto economisch total loss is en dat deze niet is geleverd zoals afgesproken. Namens [appellant] heeft hij de overeenkomst ontbonden. Ook is [geïntimeerde] gesommeerd om binnen veertien dagen na dagtekening van de brief tot terugbetaling van het bedrag van € 17.000,- over te gaan en om de auto terug te nemen.
4 Procedure bij de kantonrechter
[appellant] is een procedure bij de kantonrechter gestart. Na wijziging van haar eis, heeft [appellant] , uitvoerbaar bij voorraad, primair gevorderd dat de kantonrechter voor recht verklaart dat [appellant] de koopovereenkomst buitengerechtelijk heeft ontbonden per 20 september 2024 dan wel 1 november 2024. Subsidiair heeft [appellant] gevorderd de koopovereenkomst te ontbinden. [appellant] heeft daarnaast gevorderd [geïntimeerde] te veroordelen tot terugbetaling van het aankoopbedrag van € 20.000,-, en tot betaling van buitengerechtelijke kosten van € 1.023,51, vermeerderd met de wettelijk rente. Ook heeft zij gevorderd [geïntimeerde] te veroordelen in de proceskosten. [geïntimeerde] heeft verweer gevoerd.
In het bestreden vonnis heeft de kantonrechter [geïntimeerde] veroordeeld tot terugbetaling van € 3.000,-, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 30 november 2024, aan [appellant] . Daarnaast is [geïntimeerde] veroordeeld tot betaling van € 425,- aan buitengerechtelijke kosten. De proceskosten zijn gecompenseerd.
5 Beoordeling
Procedure in hoger beroep
[appellant] is tegen het bestreden vonnis in hoger beroep gekomen. [appellant] heeft haar eis vermeerderd door voorwaardelijk in incident te vorderen dat [geïntimeerde] wordt veroordeeld de volledige WhatsAppgesprekken tussen haar en [geïntimeerde] in het geding te brengen, zowel als geëxporteerd tekstbestand als in de vorm van screenshots, op straffe van een dwangsom van€ 1.000,- per gehele of gedeeltelijke overtreding van dit gebod en € 500,- per dag of dagdeel dat het gebod voortduurt. Daarnaast heeft [appellant] gevorderd haar vorderingen alsnog geheel toe te wijzen. [appellant] heeft zes grieven tegen het bestreden vonnis geformuleerd. De kantonrechter is volgens [appellant] er ten onrechte aan voorbijgegaan dat sprake is van consumentenkoop (grief I). Verder heeft [appellant] primair betoogd dat [geïntimeerde] tekort is geschoten in de nakoming van de overeenkomst, zodat er een grond voor ontbinding van de tussen partijen gesloten overeenkomst bestond (grieven II t/m IV). Subsidiair heeft zij zich beroepen op ongerechtvaardigde verrijking en onverschuldigde betaling. Verder is [appellant] opgekomen tegen het oordeel van de kantonrechter om slechts gedeeltelijk de buitengerechtelijke kosten toe te wijzen (grief V) en de proceskosten tussen partijen te compenseren (grief VI). [appellant] heeft bewijs van haar stellingen aangeboden.
Geen consumentenkoop
In hoger beroep staat vast dat tussen [geïntimeerde] en [appellant] een overeenkomst tot stand is gekomen, nu tegen dat oordeel van de kantonrechter niet is gegriefd. Het hof zal eerst beoordelen of de tussen partijen gesloten overeenkomst een consumentenkoop in de zin van artikel 7:5 lid 1 onder a BW is, zodat de beschermende bepalingen inzake consumentenkoop van toepassing zijn. Onder een consumentenkoop in de zin van artikel 7:5 lid 1 onder a BW wordt verstaan de koop met betrekking tot een roerende zaak die wordt gesloten door een verkoper die handelt in het kader van zijn handels-, bedrijfs-, ambachts- of beroepsactiviteit (een handelaar) en een koper zijn de een natuurlijk persoon die handelt voor doeleinden buiten zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit (een consument). Voor de beantwoording van de vraag of er sprake is van consumentenkoop is in beginsel bepalend wat partijen op het moment waarop zij de koop sloten over en weer uit elkaars verklaringen en gedragingen hebben mogen afleiden en wat (ieder van) hen op die grond aan rechtsgevolgen kan worden toegerekend, waarbij ook veel kan afhangen van de manier waarop een partij naar buiten is getreden. Overeenkomstig de hoofdregel van artikel 150 Rv rust op [appellant] de stelplicht – en zo nodig de bewijslast – van de stelling dat zij als consument handelde.
Het hof volgt [appellant] niet in haar stelling dat sprake is van consumentenkoop. [appellant] heeft een auto gekocht van [geïntimeerde] . Welke afspraken partijen in het kader van het afleveren van de auto verder hebben gemaakt, zal het hof hierna bespreken. Vaststaat in ieder geval dat [geïntimeerde] een bedrijf heeft dat handelt in tweedehands auto’s en [appellant] wilde dit vak van hem leren. [geïntimeerde] zou haar daarbij helpen. In dat kader is de overeenkomst tussen partijen tot stand gekomen. Beide partijen waren over en weer op de hoogte van elkaars bedoeling met deze koop. [appellant] heeft de auto gekocht met de intentie om deze met winst door te verkopen. [appellant] had niet de intentie om de auto zelf te gaan gebruiken. Onder deze omstandigheden kan [appellant] niet aangemerkt worden als consument. Er is dan ook geen sprake van consumentenkoop, zodat de beschermende bepalingen van consumentenkoop niet van toepassing zijn. Grief I faalt. Tekortkoming in nakoming overeenkomst
De volgende vraag is of [geïntimeerde] tekort is geschoten in de nakoming van de overeenkomst. Om die vraag te kunnen beantwoorden dient het hof vast te stellen wat partijen met elkaar zijn overeengekomen. Ook dit is een kwestie van uitleg. Het hof neemt daarbij de Haviltex-maatstaf in acht. Het komt daarbij aan op hetgeen partijen jegens elkaar hebben verklaard en over en weer uit elkaars verklaringen en gedragingen hebben afgeleid en in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs mochten afleiden. Daarbij zijn alle omstandigheden van het geval van belang, gewaardeerd naar wat de maatstaven van redelijkheid en billijkheid meebrengen. Ook gedragingen, verklaringen en andere omstandigheden, die hebben plaatsgevonden nadat de overeenkomst is gesloten, kunnen van belang zijn.
Het hof ziet aanleiding de grieven II tot en met IV van [appellant] gezamenlijk te behandelen. Vaststaat dat tussen [geïntimeerde] en [appellant] een overeenkomst met betrekking tot de auto tot stand is gekomen. Partijen hebben afgesproken dat [appellant] een bedrag van € 20.000,- aan [geïntimeerde] zou overmaken, waarna [geïntimeerde] € 3.000,- contant aan [appellant] zou terugbetalen. [appellant] heeft aan die verplichting voldaan en heeft eerstgenoemd bedrag betaald. [geïntimeerde] heeft op zijn beurt, nadat het bestreden vonnis is gewezen en hij hiertoe was gesommeerd, het bedrag van € 3.000,- aan [appellant] terugbetaald. De vraag is vervolgens welke afspraken partijen hebben gemaakt over het importeren en het herstel van de auto en de levering van de daarvoor benodigde onderdelen. Partijen hebben hier mondeling en via WhatsApp met elkaar over gecommuniceerd. Uit de (door partijen zelf uit het Papiaments vertaalde) overgelegde WhatsAppcorrespondentie blijkt onder meer dat [appellant] heeft geschreven: “De afspraak was dat ik de auto vanuit jou garage rijklaar zou worden gemaakt (...) [geïntimeerde] was de afspraak niet dat ik de auto Rijklaar zou krijgen op Nederlandse kenteken en met vier nieuwe velgen? Wil ie zeggen dat ik lieg?” Waarop [geïntimeerde] heeft gereageerd: “Yep.... Dat heb ik beloofd dor jou mijn onderdelen te GEVEN, omdat ik ze toch niet zou gebruiken (…).” Hieruit kan niet, zoals door [appellant] is aangevoerd, worden afgeleid dat partijen hebben afgesproken dat [geïntimeerde] de auto rijklaar zou maken en voorzien van lichtmetalen velgen en een Nederlands kenteken aan [appellant] zou afleveren. Ook uit de andere overgelegde stukken is niet van deze afspraak gebleken. In zoverre faalt grief II dan ook.
Het hof oordeelt dat [appellant] er wel op heeft mogen vertrouwen dat [geïntimeerde] de benodigde onderdelen voor het herstel van de auto zou regelen en dat hij haar zou helpen bij het herstellen en importeren van de auto. [geïntimeerde] heeft in het hierboven aangehaalde WhatsAppbericht bevestigd dat hij de onderdelen zou regelen en daar uitvoering aan gegeven. Het hof begrijpt die afspraak zo dat dit zonder extra kosten zou plaatsvinden, zodat dit als onderdeel van de overeenkomst dient te worden beschouwd. Nadat [appellant] op 1 juni 2024 de koopprijs had betaald op de zakelijke bankrekening van [geïntimeerde] , heeft [geïntimeerde] aan [appellant] laten weten dat hij de onderdelen voor de auto heeft besteld (zie rov. 3.5). In dat bericht staat ook: “nu is het nog de onderdelen afwachten om de auto te herstellen”. Hieruit blijkt dat nog nader herstel moest plaatsvinden. Bovendien heeft [geïntimeerde] zelf aangevoerd dat zijn betrokkenheid beperkt was tot het helpen van [appellant] bij het vinden, importeren en herstellen van een schadeauto (conclusie van antwoord onder 1 en onder 2.2). Volgens [geïntimeerde] ging het [appellant] specifiek om een voertuig dat zij met zijn begeleiding wilde importeren, herstellen en doorverkopen met winst. [geïntimeerde] voert een bedrijf dat handelt in tweedehands auto’s en had een auto die [appellant] kon overnemen. Het hof begrijpt de strekking van het betoog van [appellant] zo dat zij met [geïntimeerde] een gemengde overeenkomst heeft gesloten, bestaande uit een koopovereenkomst met betrekking tot de auto en een samenwerkingsovereenkomst met betrekking tot het herstel en het importeren van de auto. Anders dan de kantonrechter oordeelt het hof dat de gemaakte afspraken geen vriendendienst betroffen. De koop van de auto en de afspraken over het verkrijgen van onderdelen, het herstel en het importeren van de auto waren namelijk onlosmakelijk met elkaar verbonden. [appellant] had de intentie om de auto door te verkopen, maar de auto moest eerst nog worden hersteld. [geïntimeerde] beschikte over de kennis en vaardigheden om de auto te herstellen en om te bepalen welke onderdelen hij daarvoor nodig had. Op het moment dat partijen deze afspraken maakten, hadden zij een kortstondige affectieve relatie. Dat vervolgens tussen partijen al snel discussie is ontstaan over de levering van de onderdelen en het afleveren van de auto, betekent niet dat [geïntimeerde] niet langer was gehouden de afspraken na te komen. Dat hij er “klaar mee was” omdat, zo valt te lezen in de WhatsAppcorrespondentie, hij na alles wat er is gebeurd op het punt was gekomen niets meer van zichzelf weg te geven en [appellant] haar eigen onderdelen maar moest kopen (zie rov. 3.7), ontsloeg hem niet van nakoming van de gemaakte afspraken.
De conclusie is dat [geïntimeerde] in strijd met de gemaakte afspraken de onderdelen voor de auto niet aan [appellant] heeft geleverd en hij haar niet heeft geholpen bij het herstellen en het importeren van de auto. Hiermee staat vast dat [geïntimeerde] is tekortgeschoten in de nakoming van zijn uit hoofde van de overeenkomst voortvloeiende verplichtingen. In zoverre slagen de grieven III en IV van [appellant] .
Verzuim en ontbinding
Uitgangspunt is dat iedere tekortkoming van een partij in de nakoming van een verbintenis de wederpartij het recht geeft de overeenkomst te ontbinden. Als nakoming niet tijdelijk of blijvend onmogelijk is, ontstaat de bevoegdheid tot ontbinding pas als de partij die is tekortgeschoten in verzuim is (artikel 6:265 BW). Verzuim treedt in doordat de wederpartij de tekortschietende partij een schriftelijke aanmaning heeft gestuurd waarbij hij de tekortschietende partij een redelijke termijn voor nakoming heeft geboden en nakoming binnen die termijn uitblijft. Blijkt uit de houding van de tekortschietende partij dat aanmaning nutteloos zou zijn, dan treedt verzuim in door een enkele schriftelijke aansprakelijkstelling. In dat geval hoeft geen redelijke termijn te worden gesteld (artikel 6:82 lid 2 BW). Het vorenstaande kán onder – zich hier niet voordoende – omstandigheden anders liggen als de niet nagekomen verbintenis futiel was.
Bij brief van 13 november 2025 heeft [appellant] [geïntimeerde] aangeschreven en bericht dat de auto die aanzienlijke schade aan de voorkant heeft en niet voldoet aan hetgeen zij op grond van de overeenkomst had mogen verwachten. [appellant] heeft de overeenkomst ontbonden en heeft [geïntimeerde] gesommeerd om binnen veertien dagen na dagtekening van de brief over te gaan tot terugbetaling van de door [appellant] betaalde koopprijs en om contact op te nemen voor het terugnemen van de auto. [geïntimeerde] heeft geen gehoor gegeven aan de sommatie. Dit betekent dat [geïntimeerde] in verzuim is komen te verkeren per 28 november 2025 en de overeenkomst buitengerechtelijk is ontbonden (artikel 6:267 BW). Vaststaat dat [geïntimeerde] niet al eerder in verzuim is komen te verkeren, nu de kantonrechter dat heeft overwogen, en [appellant] tegen dat oordeel niet heeft gegriefd.
De tekortkoming van [geïntimeerde] rechtvaardigt de ontbinding van de overeenkomst. Als [geïntimeerde] de gemaakte afspraken was nagekomen, waren de onderdelen om de auto te herstellen aan [appellant] geleverd en had [geïntimeerde] (al dan niet met behulp van [appellant] ) de auto hersteld. Na vele sommaties heeft [appellant] op 9 augustus 2025 de beschikking over de auto gekregen. [appellant] heeft gesteld dat zij de auto in zeer een slechte staat aantrof. [appellant] heeft de auto laten taxeren door Dekra. In het taxatierapport van 8 september 2025 heeft Dekra de executiewaarde van de auto bij directe verkoop bepaald op € 2.755,-. Dekra heeft de normale dagwaarde van de auto in september 2025 bepaald op € 15.000,- en die waarde op € 17.500,- in medio 2024 (ten tijde van de verkoop). De herstelkosten heeft Dekra begroot op € 18.855,-. De in het taxatierapport genoemde bedragen zijn inclusief btw. De kosten voor het herstellen van de auto en de daarvoor benodigde onderdelen overstijgen de normale dagwaarde van de auto. Het hof zal dan ook de gevorderde verklaring voor recht dat [appellant] de overeenkomst buitengerechtelijk heeft ontbonden toewijzen.
Ongedaanmakingsverplichting
Ontbinding heeft geen terugwerkende kracht. De ontbinding bevrijdt partijen van de daardoor getroffen verbintenissen. Voor zover deze reeds zijn nagekomen, ontstaat voor partijen een verbintenis om de prestaties die zij reeds hebben ontvangen ongedaan te maken (artikel 6:271 BW). [appellant] heeft daarom recht op terugbetaling van het door haar betaalde bedrag van € 17.000,-, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 28 november 2025. Het hof zal [geïntimeerde] veroordelen om dit bedrag aan haar te voldoen. [appellant] is op haar beurt gehouden de auto aan [geïntimeerde] terug te leveren. Grieven II tot en met IV slagen in zoverre.
Buitengerechtelijke kosten
[appellant] heeft gesteld dat zij buitengerechtelijke kosten heeft gemaakt en heeft vergoeding daarvan gevorderd. Voor vergoeding komen slechts redelijke kosten in aanmerking die in redelijkheid zijn gemaakt. In dit geval is gesteld en gebleken dat aan dit vereiste is voldaan, zodat het hof de gevorderde vergoeding van buitengerechtelijke kosten zal toewijzen conform het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten op € 975,-.
Grief V slaagt grotendeels.
Slotsom
De conclusie is dat [appellant] de overeenkomst terecht buitengerechtelijk heeft ontbonden en dat [geïntimeerde] het bedrag van € 17.000,- aan [appellant] dient terug te betalen. Aan het voorwaardelijk verzoek tot overlegging van stukken ex artikel 843a Rv op straffe van een dwangsom komt het hof gelet op de uitkomst van deze zaak niet meer toe. Het hof zal het bestreden vonnis vernietigen, behoudens voor zover [geïntimeerde] is veroordeeld tot betaling van € 3.000,- vermeerderd met wettelijke rente. Het hof zal de buitengerechtelijke kosten opnieuw vaststellen.
[geïntimeerde] is in het hoger beroep in het ongelijk gesteld. [geïntimeerde] zal worden veroordeeld in de proceskosten van het geding in beide instanties. Grief VI slaagt. Het hof stelt de proceskosten als volgt vast:
in eerste aanleg- explootkosten € 140,84
- griffierecht € 87,00
- salaris advocaat € 1.086,00 (tarief kanton x 2 punten)
Totaal € 1.313,84
in hoger beroep
- explootkosten € 144,47
- griffierecht € 362,00
- salaris advocaat € 1.290,00 (appeltarief I x 1 punt)
Totaal € 1.796,47
6 Beslissing
Het hof:
vernietigt het bestreden vonnis waarvan beroep, behoudens voor zover [geïntimeerde] is veroordeeld tot betaling van € 3.000,- vermeerderd met wettelijke rente vanaf 30 november 2024 en bekrachtigt het in zoverre en voor het overige opnieuw rechtdoende:
verklaart voor recht dat de overeenkomst door [appellant] buitengerechtelijk is ontbonden;
veroordeelt [geïntimeerde] tot betaling aan [appellant] van € 17.000,- te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 28 november 2025 tot aan de dag van de algehele betaling;
veroordeelt [geïntimeerde] tot betaling aan [appellant] van € 975,- wegens buitengerechtelijke kosten;
veroordeelt [geïntimeerde] in de proceskosten van beide instanties. De kosten voor de eerste aanleg worden tot nu vastgesteld op € 1.313,84. De kosten voor het hoger beroep worden tot nu vastgesteld op € 1.796,47;
veroordeelt [geïntimeerde] tot betaling van € 178,- voor nasalaris, te vermeerderen met € 92,- voor nasalaris en de kosten van het betekeningsexploot als betekening van dit arrest plaatsvindt;
verklaart deze beslissing met betrekking tot de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;
wijst af het meer of anders gevorderde.
Dit arrest is gewezen door mrs. H.T. van der Meer, E.K. Veldhuijzen van Zanten en R.J.Q. Klomp en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 3 november 2026.
Wetsartikelen in deze uitspraak
- Artikel 843a Rv
- Artikel 7:5 BW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 150 Rv meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 6:265 BW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 6:82 BW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 6:267 BW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 6:271 BW meer uitspraken over dit artikel
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.