Uitspraak · Civiel recht
Gerechtshof Amsterdam, 3 november 2026 – Werkgever heeft verzocht om ontbinding
ECLI:NL:GHAMS:2026:3122Zaaknummer 200.367.329/01
- Instantie
- Gerechtshof Amsterdam
- Datum uitspraak
- 3 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 200.367.329/01
- Rechtsgebied
- Civiel recht
- Procedure
- Hoger beroep
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 166 Rv
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Werkgever heeft verzocht om ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens bedrijfseconomische omstandigheden. Het hof is van oordeel dat de kantonrechter de arbeidsovereenkomst terecht heeft ontbonden. Bekrachtiging.
Het hof:
bekrachtigt de bestreden beschikking;
veroordeelt [appellant] in de kosten van het geding in hoger beroep, tot op heden aan de zijde van BNP Paribas vastgesteld op € 851,00 aan verschotten, op € 2.580,00 voor salaris en op € 178,00 voor nasalaris, te vermeerderen met € 92,00 voor nasalaris en de kosten van het betekeningsexploot ingeval betekening van deze beschikking plaatsvindt, te vermeerderen met de wettelijke rente, indien niet binnen veertien dagen na deze beschikking dan wel het verschuldigd worden van de nakosten aan de kostenveroordeling is voldaan;
verklaart deze beschikking ten aanzien van bovenstaande kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad;
wijst af het in hoger beroep meer of anders verzochte.
Deze beschikking is gegeven door mr. R.L. de Graaff, mr. M.L.D. Akkaya en mr. N.P. van Tekelenburg en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 3 november 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
GERECHTSHOF AMSTERDAM
afdeling civiel recht en belastingrecht
zaaknummer : 200.367.329/01
zaaknummer rechtbank : 11915450 \ AO VERZ 25-41
beschikking van de meervoudige burgerlijke kamer van 3 november 2026
inzake
[appellant] ,
wonende te [plaats] ,
appellante,
advocaat: mr. B.J. den Ridder te Amsterdam,
tegen
BNP PARIBAS ASSET MANAGEMENT REAL ASSETS NETHERLANDS B.V.,
voorheen genaamd AXA REAL ESTATE INVESTMENT MANAGERS NEDERLAND B.V.,
gevestigd te Amsterdam,
geïntimeerde,
advocaat: mr. S.C. Kuit te Amsterdam.
Partijen worden hierna [appellant] en BNP Paribas genoemd, met dien verstande dat laatstgenoemde voorzover nodig ook als AXA zal worden aangeduid.
1 De zaak in het kort
AXA heeft verzocht om ontbinding van de arbeidsovereenkomst met [appellant] wegens bedrijfseconomische omstandigheden. De kantonrechter heeft het verzoek toegewezen. In hoger beroep verzoekt [appellant] om herstel van de arbeidsovereenkomst, dan wel om een billijke vergoeding. Ook verzoekt [appellant] om vergoeding van de werkelijk gemaakte advocaatkosten. Het hof is van oordeel dat de arbeidsovereenkomst terecht is ontbonden en wijst de verzoeken van [appellant] af.
2 Het geding in hoger beroep
[appellant] is bij beroepschrift met producties, ontvangen ter griffie van het hof op 10 april 2026, in hoger beroep gekomen van de beschikking die de kantonrechter in de rechtbank Noord-Holland, locatie Zaanstad (hierna: de kantonrechter) op 12 januari 2026 onder bovenvermeld zaaknummer heeft gegeven (hierna: de bestreden beschikking).
Op 22 juli 2026 is ter griffie van het hof een verweerschrift in hoger beroep, met producties, van BNP Paribas ingekomen.
Nadien hebben partijen nog de volgende stukken ingediend:
- een akte introductie nieuwe feiten, overlegging producties en bewijsaanbod ex artikel 166 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv) zijdens [appellant] ;
- een akte uitlating introductie nieuwe feiten, overlegging producties en bewijsaanbod ex artikel 166 Rv, tevens akte overlegging producties zijdens BNP Paribas.
Partijen hebben de zaak tijdens de mondelinge behandeling van 4 september 2026 laten toelichten, [appellant] door mr. Den Ridder voornoemd en BNP Paribas door mr. Kuit voornoemd, beiden aan de hand van overgelegde spreekaantekeningen.
Vervolgens is uitspraak bepaald.
[appellant] heeft (samengevat en naar het hof begrijpt) geconcludeerd dat het hof de bestreden beschikking zal vernietigen en - uitvoerbaar bij voorraad - de verzoeken van [appellant] in eerste aanleg alsnog zal toewijzen, in dier voege dat het hof:
- primair de arbeidsovereenkomst zal herstellen met veroordeling van BNP Paribas om het gebruikelijke salaris en de emolumenten met terugwerkende kracht te betalen, althans voorzieningen zal treffen voor de tussenliggende periode, met wettelijke verhoging en rente; en
- subsidiair, voor zover geen herstel plaatsvindt, BNP Paribas zal veroordelen tot betaling van een billijke vergoeding van € 300.000,- bruto; en voorts
- BNP Paribas zal veroordelen tot betaling van € 33.291,86 (inclusief btw) aan werkelijk gemaakte advocaatkosten, althans BNP Paribas zal veroordelen in de proceskosten van het geding in beide instanties.
BNP Paribas heeft geconcludeerd tot bekrachtiging van de bestreden beschikking en tot afwijzing van de in hoger beroep gedane verzoeken van [appellant] , met - uitvoerbaar bij voorraad - veroordeling van [appellant] in de kosten van het geding in hoger beroep inclusief nakosten en rente.
Beide partijen hebben bewijs van hun stellingen aangeboden.
3 Feiten
De kantonrechter heeft in 2.1. t/m 2.15. van de bestreden beschikking de feiten vastgesteld die zij tot uitgangspunt heeft genomen. In hoger beroep is niet in geschil dat de feiten juist zijn weergegeven. Samengevat en waar nodig aangevuld met andere feiten, die als enerzijds gesteld en anderzijds niet of onvoldoende betwist zijn komen vast te staan, komen de feiten neer op het volgende.
[appellant] , geboren [datum] , is per 16 augustus 2021 in dienst getreden bij AXA als [functie] . Haar loon bedroeg € 5.000,- bruto per maand.
Op 16 april 2023 heeft [appellant] via [e-mail] een melding gemaakt dat zij slachtoffer is van intimidatie en racisme door sommige collega’s. Bij e-mail van 14 juni 2023 heeft [appellant] het meldpunt voor klokkenluiders van AXA geschreven dat zij eerder heeft gemeld slachtoffer en getuige te zijn geweest van intimidatie en discriminatie, en dat zij daarop geen reactie heeft ontvangen. [appellant] heeft verzocht om bescherming conform het AXA-beleid voor klokkenluiders.
Op 19 juni 2023 heeft een telefoongesprek plaatsgevonden tussen [appellant] en twee onderzoekers naar aanleiding van de e-mail van [appellant] van 14 juni 2023. Daarin werd [appellant] bevraagd over de incidenten die zij had gemeld. Na het telefoongesprek hebben de onderzoekers [appellant] per e-mail gevraagd informatie en documenten te verstrekken die zouden kunnen helpen bij het begrijpen en onderbouwen van haar stellingen.
[appellant] heeft bij e-mail van 21 juni 2023 nadere informatie verstrekt over de opmerkingen die haar collega’s zouden hebben gemaakt en heeft daarbij vermeld dat zij heeft besloten op dat moment geen nadere informatie te verstrekken vanwege “(…) the breach of confidentiality and retaliation by some colleagues and HR”. Diezelfde dag heeft [appellant] zich ziekgemeld.
Op 19 juli 2023 hebben de onderzoekers van AXA [appellant] een e-mail geschreven waarin onder meer het volgende staat:
“(…) In line with section 5.1 of the AXA IM Whistleblowing policy can we please ask you to be as specific as possible for the allegations made in your previous mail. Could you please specify:
- Who was involved and informed?
- Who witnessed the misconduct?
- When and where did these occur? (Context)
- Is this still ongoing?
- Are there any written trail supporting these allegations? For example mails sent to HR, Manager, targeted employees etc. (…)
For Audit to be able to perform the investigation, your collaboration would be required, please do not hesitate to come back to us with the above required information. (…)”
[appellant] heeft de gevraagde informatie niet verstrekt.
Van begin februari 2024 tot 5 april 2024 hebben partijen zonder succes een eerste mediationtraject doorlopen.
Op 21 maart 2024 heeft [appellant] geïnformeerd naar de stand van zaken met betrekking tot haar melding van 14 juni 2023. Op 3 april 2024 heeft het onderzoeksteam [appellant] per e-mail bericht dat het onderzoek tijdelijk is stilgelegd in afwachting van de nadere informatie die het onderzoeksteam eerder bij [appellant] had opgevraagd. Daarbij heeft het onderzoeksteam [appellant] te kennen gegeven dat zij het onderzoek zouden kunnen hervatten indien [appellant] weer beschikbaar is. [appellant] heeft daarop niet meer gereageerd.
Eind april 2024 zijn partijen aan een tweede mediationtraject begonnen. Ook het tweede mediationtraject heeft niet tot een oplossing geleid.
Op 12 juni 2024 heeft [appellant] een e-mail gestuurd naar [naam 1] (hierna: [naam 1] ), Senior Director Investigations bij AXA, waarin zij (kort gezegd) heeft geklaagd dat AXA heeft gehandeld in strijd met de procedure voor klokkenluiders en de plicht om de bescherming van klokkenluiders te waarborgen, alsmede over het gedrag van HR-manager [naam 2] (hierna: [naam 2] ). Op 3 juli 2024 heeft [appellant] haar klachten over [naam 2] en over de wijze waarop AXA is omgegaan met haar meldingen gemaild naar onder anderen [naam 2] en [e-mail] .
Naar aanleiding van deze meldingen heeft het AXA Group Investigation Team [appellant] uitgenodigd voor een gesprek om haar meldingen toe te lichten. Dit gesprek heeft plaatsgevonden op 24 juli 2024. Op 14 oktober 2024 is [appellant] uitgenodigd voor een vervolggesprek. [appellant] is niet op deze uitnodiging ingegaan.
Op 12 december 2024 heeft [appellant] [naam 1] een e-mail gestuurd waarin zij heeft geschreven over “the failure in the escalation process and internal governance as per our protocols and regulation”.
Op 7 februari 2025 heeft het AXA Group Investigation Team [appellant] naar aanleiding van haar vraag naar de uitkomst van het onderzoek medegedeeld dat haar beschuldigingen en meldingen ongegrond zijn bevonden.
Op 17 maart 2025 is [appellant] volledig hersteld gemeld.
Op 24 maart 2025 heeft AXA een voorlopige ontslagaanvraag ingediend bij het UWV wegens bedrijfseconomische omstandigheden.
Op 25 maart 2025 heeft een gesprek plaatsgevonden tussen [appellant] en [naam 3] (hierna: [naam 3] ), Global HR Business Partner van AXA. In dit gesprek heeft [naam 3] [appellant] medegedeeld dat haar functie zou komen te vervallen. Na het gesprek heeft [naam 3] [appellant] een e-mail gestuurd met onder meer een link naar openstaande vacatures binnen AXA Group en een vaststellingsovereenkomst.
Op 1 mei 2025 heeft AXA de definitieve ontslagaanvraag voor [appellant] ingediend bij het UWV.
Op 1 juli 2025 is AXA overgenomen door BNP Paribas.
Het UWV heeft de ontslagaanvraag op 7 augustus 2025 afgewezen. Het UWV acht weliswaar aannemelijk dat er sprake is van bedrijfseconomische redenen waardoor het noodzakelijk is dat de arbeidsplaats van [appellant] structureel komt te vervallen, maar is van oordeel dat AXA mogelijke herplaatsingsmogelijkheden heeft gemist.
Op 26 augustus 2025 heeft [naam 3] [appellant] uitgenodigd voor een herplaatsingsgesprek. Daarop heeft [appellant] gereageerd per e-mail van 29 augustus 2025. In die e-mail heeft [appellant] [naam 3] onder andere verwijten gemaakt over zijn rol tijdens haar ziekteverlof en re-integratie en heeft zij als voorwaarde gesteld dat een herplaatsingsgesprek met de betrokkenheid van BNP Paribas en een bevoegde vertegenwoordiger van AXA moet plaatsvinden. Voorts staat in de e-mail over de herplaatsing het volgende: “UWV explicitly ruled that AXA IM NL failed to meet its redeployment obligations. You were a central actor in those failures. Your continued involvement in the reassignment process therefore raises serious concerns of bias, intimidation, and a repeat of non-compliance. It is not reasonable to expect me to submit to the same unsafe and manipulative dynamics once more. How can you credibly oversee reassignment after being directly responsible for these failures? The pattern of disappearing when obligations applied, breaking commitments, and misrepresenting facts is documented and confirmed. It creates an intimidating, unsafe process that cannot be considered impartial. (…)”
Op 10 en 19 september 2025 heeft AXA [appellant] opnieuw voor een herplaatsingsgesprek uitgenodigd. Ook deze uitnodigingen heeft [appellant] afgeslagen, waarbij zij onder meer heeft gesteld dat het haar om redenen van compliance niet is toegestaan een gesprek te hebben zonder dat BNP Paribas daarbij is betrokken en waarbij zij haar beschuldigingen aan het adres van AXA heeft herhaald.
AXA heeft een herplaatsingsonderzoek uitgevoerd en daarvan op 30 september 2025 een verslag opgesteld. AXA heeft dit verslag met [appellant] gedeeld. Uit het verslag volgt dat er in Nederland geen passende functies zijn voor [appellant] en dat het onduidelijk is of [appellant] functies buiten Nederland zou kunnen en willen accepteren, omdat [appellant] heeft geweigerd deel te nemen aan een herplaatsingsgesprek.
Per e-mail van 6 oktober 2025 heeft [appellant] AXA bericht, onder herhaling van haar eerdere beschuldigingen, dat het verslag is opgesteld door een HR-medewerker en in strijd is met de vereiste objectiviteit op grond van goed werkgeverschap, alsmede dat het materiële onjuistheden bevat en rectificatie behoeft.
4 Eerste Aanleg
AXA heeft in eerste aanleg verzocht om bij beschikking, uitvoerbaar bij voorraad, de arbeidsovereenkomst met [appellant] te ontbinden en [appellant] te veroordelen in de kosten van de procedure. Aan haar verzoek heeft AXA primair ten grondslag gelegd dat sprake is van bedrijfseconomische omstandigheden die de opheffing van de functie van [appellant] noodzakelijk maken voor een doelmatige bedrijfsvoering (de a-grond) en subsidiair dat de arbeidsverhouding ernstig en duurzaam is verstoord (de g-grond).
[appellant] heeft verweer gevoerd. Voor het geval de kantonrechter de arbeidsovereenkomst zou ontbinden, heeft [appellant] (samengevat en voor zover in hoger beroep nog van belang) verzocht om toekenning van de transitievergoeding en een billijke vergoeding van € 320.000,- met veroordeling van AXA in de kosten van het geding.
De kantonrechter heeft in de bestreden beschikking geoordeeld dat het beroep van [appellant] op het opzegverbod tijdens ziekte niet slaagt, omdat zij per 17 maart 2025 hersteld is gemeld. Ook het beroep op het opzegverbod wegens overgang van onderneming gaat volgens de kantonrechter niet op omdat AXA onderdeel is gaan uitmaken van het BNP-concern als gevolg van een aandelentransactie, waarop artikel 7:670 lid 8 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) niet ziet. De kantonrechter heeft overwogen dat [appellant] weliswaar bescherming geniet op grond van de klokkenluidersregeling maar dat AXA voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat er geen verband is tussen het verzoek om ontbinding en de meldingen. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft AXA in voldoende mate aangetoond dat sprake is van bedrijfseconomische omstandigheden die het vervallen van de functie van [appellant] rechtvaardigen. Ook heeft AXA volgens de kantonrechter voldoende aangetoond dat zij aan haar herplaatsingsverplichtingen heeft voldaan. Het verzoek van [appellant] om haar een billijke vergoeding toe te kennen, is door de kantonrechter afgewezen omdat er geen feiten of omstandigheden zijn komen vast te staan waaruit ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van AXA volgt. De kantonrechter heeft de arbeidsovereenkomst ontbonden met ingang van 1 maart 2026, AXA veroordeeld om een transitievergoeding aan [appellant] te betalen van € 8.409,41 bruto en de proceskosten tussen partijen gecompenseerd.
5 Beoordeling
[appellant] heeft in hoger beroep zeven grieven aangevoerd tegen de bestreden beschikking. AXA heeft de grieven bestreden. Aan het hof ligt voor of de kantonrechter terecht heeft geoordeeld dat er een redelijke grond voor ontbinding is, dat AXA heeft voldaan aan haar herplaatsingsverplichtingen en dat de bescherming die klokkenluiders toekomt niet aan ontbinding van de arbeidsovereenkomst in de weg staat. [appellant] heeft niet gegriefd tegen het oordeel van de kantonrechter over het opzegverbod tijdens ziekte en wegens overgang van onderneming, zodat die oordelen in het onderhavige hoger beroep niet voorliggen.
De arbeidsovereenkomst is terecht ontbonden
Grief III is gericht tegen het oordeel van de kantonrechter dat AXA in voldoende mate heeft aangetoond dat sprake is van bedrijfseconomische omstandigheden die het vervallen van de functie van [appellant] rechtvaardigen. [appellant] betoogt dat de door AXA gestelde extra afstemming, vertraging en dubbel werk als gevolg van de introductie van haar functie nergens uit volgen, en dat de werkelijkheid is dat [appellant] - vóór haar meldingen - juist voor efficiëntie en snelheid zorgde, hetgeen volgt uit de positieve feedback van collega’s in 2022 waarnaar [appellant] verwijst. AXA heeft weliswaar het werk van [appellant] tijdens haar ziekte anders moeten inrichten maar dit betekent volgens [appellant] niet dat haar werkzaamheden niet meer bestaan. Het werk bestaat nog en de rol van [appellant] draagt juist bij aan een doelmatige bedrijfsvoering. Bovendien is haar functie noodzakelijk op grond van de Wet toezicht trustkantoren (hierna: Wtt), aldus steeds [appellant] .
Bij zijn beoordeling stelt het hof voorop dat de werkgever een zekere mate van vrijheid toekomt om de organisatie zo in te richten dat het bestaan daarvan ook op de lange termijn verzekerd is, en dat de toetsing van beslissingen ter zake door de rechter met een zekere mate van terughoudendheid dient plaats te vinden. Uit de toelichting die AXA in de procedure bij het UWV heeft gegeven, volgt dat de functie van [appellant] uniek was en niet bestond vóórdat [appellant] in 2021 werd aangenomen. Haar functie is in het leven geroepen om een aantal gemeenschappelijke taken van de financial controllers te centraliseren. AXA heeft verklaard dat de daarmee beoogde werkverlichting voor de financial controllers is uitgebleven, omdat de financial controllers [appellant] steeds over de kenmerken van elke asset moesten informeren, met haar moesten schakelen en vervolgens alsnog haar werk moesten controleren omdat zij uiteindelijk voor hun assets eindverantwoordelijk waren. Tijdens de mondelinge behandeling in hoger beroep heeft BNP Paribas - ter toelichting - voorts verklaard dat niemand de functie van [appellant] vervulde toen zij ziek was. Haar collega’s vielen terug op de werkwijze die zij hadden gehanteerd vóórdat [appellant] was aangenomen. Toen werd ook duidelijk dat die werkwijze efficiënter was dan de taakverdeling die met de indiensttreding van [appellant] is ontstaan. Hoewel de overbodigheid van de functie van [appellant] tijdens haar ziekte al was gebleken, wilde AXA daaraan tijdens het ziekteverzuim van [appellant] geen gevolgen verbinden. Pas nadat [appellant] zich hersteld had gemeld, heeft AXA aangekondigd dat haar functie was komen te vervallen.
Naar het oordeel van het hof heeft AXA haar beroep op de a-grond hiermee voldoende onderbouwd. Het betoog van [appellant] dat uit de feedback van haar collega’s juist volgt dat ze haar werk goed deed en een gewaardeerde collega was, leidt niet tot een ander oordeel. AXA verwijt [appellant] geen disfunctioneren, maar stelt dat de functie van [functie] (als schakel in de organisatiestructuur) geen werkverlichting maar juist dubbel werk heeft opgeleverd en daarmee overbodig is geworden. Voor zover [appellant] betwist dat haar functie overbodig is geworden omdat onduidelijk zou zijn wat er met een deel van haar werkzaamheden is gebeurd, volgt het hof haar daarin niet. BNP Paribas heeft immers verklaard dat haar taken zijn herbelegd bij de financial controllers, management en de office manager en heeft daarmee voldoende toegelicht wie de werkzaamheden van [appellant] thans verricht. De omstandigheid dat [appellant] de enige werknemer was met een juridische achtergrond doet daaraan niet af, nu BNP Paribas heeft toegelicht dat haar taken ook door werknemers zonder juridische achtergrond konden worden uitgevoerd (en dit ook vóór haar indiensttreding en tijdens haar ziekte gebeurde). Ook het betoog van [appellant] dat haar functie noodzakelijk is op grond van de Wtt omdat de compliance verplichtingen onafhankelijk van de commerciële functies moeten worden uitgevoerd, gaat niet op. BNP Paribas heeft ook in hoger beroep verklaard dat AXA niet in het register van trustkantoren is ingeschreven en dus ook niet wettelijk verplicht is om een compliance functie te hebben. [appellant] heeft dit op zichzelf niet betwist, maar stelt dat AXA wel als trustkantoor ingeschreven zou moeten zijn. Wat daar ook van zij, het staat vast dat de verplichtingen op grond van de Wtt op dit moment niet gelden voor AXA zodat daarin geen dwingende reden kan zijn gelegen om de functie van [appellant] te handhaven. Grief III faalt.
Grief IV is gericht tegen het oordeel van de kantonrechter dat AXA voldoende heeft aangetoond dat zij aan haar herplaatsingsverplichtingen heeft voldaan. [appellant] voert aan dat de werkgever zich actief dient op te stellen bij herplaatsing, initiërend te werk dient te gaan en eventuele belemmeringen voor nieuwe functies dient weg te nemen, zeker als het gaat om een groot concern zoals in dit geval. AXA heeft alleen op dringend advies van de bedrijfsarts meegewerkt aan mediation zonder een daadwerkelijke oplossing na te streven en heeft nagenoeg niets ondernomen om de belemmeringen voor een nieuwe functie weg te nemen. AXA heeft voor de bühne een aantal vacatures in kaart gebracht waarvan al op voorhand vaststond dat deze niet passend waren omdat [appellant] niet aan de taaleisen zou voldoen, waarbij het de vraag is hoe cruciaal dergelijke eisen zijn in een internationale onderneming, aldus steeds [appellant] .
De grief faalt. Uit de feitenweergave in 3.20. t/m 3.23. blijkt dat AXA [appellant] herhaaldelijk heeft uitgenodigd voor een gesprek om de herplaatsingsmogelijkheden te bespreken. [appellant] heeft deze uitnodigingen telkens afgeslagen en AXA herhaaldelijk zeer stevige verwijten gemaakt over de wijze waarop AXA met haar is omgegaan tijdens haar ziekte en re-integratie. [appellant] heeft AXA onder meer beschuldigd van het niet-naleven van haar zorgplicht, het ondermijnen van de waardigheid van [appellant] , van manipulatief handelen en van het creëren van een intimiderend en onveilig proces dat niet als onpartijdig kan worden beschouwd. Daarbij is [appellant] op geen enkel moment inhoudelijk ingegaan op de door AXA uitgesproken wens om van [appellant] te horen wat haar voorkeuren en mogelijkheden zijn opdat AXA herplaatsingsmogelijkheden kan onderzoeken. [appellant] is blijven steken in het uiten van haar boosheid over de manier waarop AXA in haar visie in het verleden met haar is omgegaan. Tijdens de mondelinge behandeling in hoger beroep heeft [appellant] toegelicht dat zij niet heeft meegewerkt omdat de integriteit van het proces al was ondermijnd en AXA bij het herplaatsingsproces geen goede intenties had, maar slechts psychologische spelletjes met haar speelde. Voor deze verwijten zijn in de door partijen overgelegde stukken echter geen aanknopingspunten te vinden, zodat de gevolgen van het niet ingaan op de uitnodigingen om herplaatsingsmogelijkheden te bespreken voor rekening en risico van [appellant] komen. Daarbij komt dat [appellant] geen concrete functies heeft aangewezen waarin zij herplaatst had kunnen worden. Tegen deze achtergrond is het hof van oordeel dat AXA in de gegeven omstandigheden heeft gedaan wat in redelijkheid van haar kon worden gevergd. Ook [appellant] heeft een inspanningsverplichting om herplaatsingsmogelijkheden te onderzoeken. Naar hiervoor is overwogen heeft [appellant] onvoldoende meegewerkt om AXA in staat te stellen herplaatsingsmogelijkheden te onderzoeken. De door [appellant] geplaatste kanttekeningen bij de door AXA geselecteerde vacatures en de redelijkheid van de taaleisen kunnen [appellant] niet baten, nu die punten bij uitstek in de herplaatsingsgesprekken hadden moeten worden besproken. Het betoog van [appellant] dat recent meerdere vacatures zijn gepubliceerd voor functies die passend zijn, wordt eveneens gepasseerd, nu het hof ex tunc moet beoordelen of AXA aan haar herplaatsingsverplichting heeft voldaan.
[appellant] heeft in haar akte introductie nieuwe feiten een aanvullend beroep gedaan op artikel 7:681 lid 1 sub d BW, omdat AXA recent een vacature heeft gepubliceerd voor de functie van Compliance Officer. Volgens [appellant] is deze functie uitwisselbaar met haar oude functie en schendt AXA de wederindiensttredingsvoorwaarde door de vacature open te stellen zonder [appellant] in de gelegenheid te stellen haar werk te hervatten. Het hof verwerpt dit beroep. BNP Paribas heeft betwist dat de werkzaamheden die bij deze functie horen, dezelfde zijn als de werkzaamheden die [appellant] voorheen verrichtte. In dit kader heeft BNP Paribas erop gewezen dat het om een trainee functie gaat voor kandidaten van 18 tot 28 jaar, terwijl [appellant] ouder is en bij AXA niet in een (trainee) compliance functie werkte. Nu [appellant] dit niet voldoende heeft weersproken, gaat het hof ervan uit dat het bij de hiervoor genoemde vacature van Compliance Officer niet gaat om ‘dezelfde werkzaamheden’ als bedoeld in artikel 7:682 lid 4 BW.
Grief V is gericht tegen de beslissing van de kantonrechter om de arbeidsovereenkomst te ontbinden. Deze grief bouwt voort op de grieven III en IV en faalt reeds daarom. Hetgeen [appellant] bij de toelichting op grief III heeft aangevoerd over haar positie als kennismigrant en de vergaande gevolgen die de ontbinding voor haar heeft, leidt niet tot een ander oordeel. [appellant] heeft immers niet toegelicht wat de juridische relevantie daarvan is voor de beoordeling of de arbeidsovereenkomst ten onrechte is ontbonden.
Het ontbindingsverzoek is niet het gevolg van de (klokkenluiders)meldingen
Met grieven I en II bestrijdt [appellant] het oordeel van de kantonrechter dat AXA voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat er geen verband is tussen de klokkenluidersmeldingen van [appellant] en het verzoek om de arbeidsovereenkomst te ontbinden. Volgens [appellant] brengt artikel 17eb van de Wet bescherming klokkenluiders (hierna: Wbk) een omkering van de bewijslast mee, in dier voege dat bij benadeling van een melder wordt vermoed dat die benadeling het gevolg is van de meldingen. Dat is volgens [appellant] aantoonbaar het geval, gelet op het feit dat er vóór de meldingen niets aan de hand was, er geen deugdelijk onderzoek is gedaan op basis waarvan zou zijn geconcludeerd dat de meldingen onterecht waren, en [appellant] de enige is in de organisatie die boventallig is geworden. Het ligt dan op de weg van AXA om dit rechtsvermoeden te ontkrachten. Dat heeft AXA niet gedaan. Het tijdsverloop laat juist zien dat er een verband is tussen de meldingen en haar ontslag, omdat [appellant] in de gehele periode tussen haar eerste melding en de ontslagaanvraag ziek was. Verder betoogt [appellant] dat de kantonrechter ten onrechte heeft overwogen dat haar eerste melding aanvankelijk niet direct inhoudelijk kon worden behandeld omdat [appellant] onvoldoende medewerking verleende.
Beide grieven falen. Het hof heeft hiervoor overwogen dat AXA voldoende heeft onderbouwd dat sprake is van bedrijfseconomische omstandigheden die de opheffing van de functie van [appellant] noodzakelijk maken voor een doelmatige bedrijfsvoering. Daarmee is gegeven dat het ontbindingsverzoek gebaseerd is op een redelijke grond die niets te maken heeft met de persoon van [appellant] en de meldingen die zij heeft gedaan. Het betoog van [appellant] dat een andere verklaring dan de meldingen voor de gewijzigde houding jegens haar niet is gegeven, stuit hierop af. Ook het betoog dat [appellant] de enige persoon in de organisatie is die boventallig is geworden, en dat dit erop duidt dat AXA van haar af wilde, faalt. AXA heeft toegelicht dat [appellant] de enige was die de desbetreffende functie in haar organisatie vervulde. Dat er geen andere werknemers waren die vanwege de door AXA gestelde bedrijfseconomische omstandigheden het veld moesten ruimen, wijst daarom niet op een oneigenlijke reden om ontbinding van de arbeidsovereenkomst met [appellant] te verzoeken. Het gegeven dat het ontbindingsverzoek (de ziekteperiode weggedacht) direct na de meldingen volgde, wijst er evenmin op dat het ontbindingsverzoek verband houdt met de meldingen. AXA heeft immers toegelicht dat het besluit om de functie van [appellant] op te heffen al tijdens haar ziekte was genomen, omdat toen duidelijk werd dat de functie niet de beoogde werkverlichting had opgeleverd. De omstandigheid dat AXA [appellant] daarmee niet tijdens haar ziekteverzuim wilde confronteren en/of belasten en daarom heeft gewacht tot zij weer hersteld was gemeld, leidt dan ook niet tot een ander oordeel. Dat AXA heeft aangestuurd op ontslag voordat sprake was van boventalligheid, volgt evenmin uit de stukken en hetgeen ter zitting in hoger beroep is verhandeld. De enkele omstandigheid dat [naam 2] de mogelijkheid om afscheid van elkaar te nemen heeft besproken met [appellant] in het kader van mediation, is daarvoor in elk geval onvoldoende. Of de meldingen die [appellant] heeft gedaan onder de reikwijdte van de Wbk vallen, kan (gelet op het voorgaande) in het midden blijven.
Het hof volgt [appellant] ook niet in haar betoog dat zij wel degelijk wilde meewerken aan het onderzoek naar haar eerste melding. Uit hetgeen hierboven onder 3.5. e.v. is weergegeven, blijkt dat AXA naar aanleiding van de eerste melding op 19 juli 2023 heeft gevraagd om nadere onderbouwing van de melding en dat [appellant] daarop niet heeft gereageerd. Op 3 april 2024 heeft AXA [appellant] bericht dat het onderzoek zou kunnen worden hervat als [appellant] weer beschikbaar was. Ook daarop heeft [appellant] niet gereageerd. Naar het oordeel van het hof staat daarmee genoegzaam vast dat AXA de melding heeft willen onderzoeken maar dat het onderzoek aanzienlijk is vertraagd omdat [appellant] de gevraagde nadere informatie niet heeft verstrekt. Eveneens staat vast dat het onderzoek naar de meldingen uiteindelijk is afgerond en dat de bevindingen van het onderzoeksteam op 7 februari 2025 met [appellant] zijn gedeeld. Het betoog van [appellant] dat AXA niets met haar meldingen heeft gedaan en dat er geen onafhankelijk onderzoek is gedaan, faalt gelet op het voorgaande. Dat het onderzoeksteam het onderzoeksrapport in eerste instantie zelf niet aan [appellant] heeft verstrekt en dat [appellant] het oneens is met de conclusies van het onderzoeksteam, doet daaraan niet af.
Geen recht op een billijke vergoeding of op herstel
Met grief VI bestrijdt [appellant] het oordeel van de kantonrechter dat er geen aanleiding is om haar een billijke vergoeding toe te kennen en er geen feiten en omstandigheden zijn waaruit ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van AXA volgt. [appellant] betoogt dat dit oordeel onbegrijpelijk is en voert aan dat als ernstig verwijtbaar handelen moet worden aangemerkt de behandeling door AXA van de meldingen, het nalaten om een veilige werkomgeving te waarborgen (in het bijzonder waar het ongewenst gedrag en intimidatie betreft), het niet-naleven van de re-integratieverplichtingen en eigen interne regels, en benadelingshandelingen als bedoeld in artikel 17da lid 1 Wbk.
De grief faalt. Voor zover het verzoek om een billijke vergoeding is gebaseerd op artikel 7:683 lid 3 BW, geldt dat daarvoor is vereist dat het hof tot het oordeel komt dat de arbeidsovereenkomst ten onrechte is ontbonden. Naar hiervoor onder 5.4. e.v. is overwogen, is aan deze voorwaarde niet voldaan. Het verzoek om een billijke vergoeding (evenals het verzoek om herstel van de arbeidsovereenkomst) stuit reeds hierop af. Voor zover het verzoek om een billijke vergoeding is gebaseerd op artikel 7:671b lid 9 sub c BW, geldt dat de ontbinding van de arbeidsovereenkomst het gevolg moet zijn van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van AXA. De drempel om ernstig verwijtbaar handelen van AXA aan te nemen is hoog; het moet gaan om een uitzonderlijke situatie. In hoger beroep heeft [appellant] volstaan met een opsomming van de verwijten die zij AXA maakt en die in haar optiek ernstig verwijtbaar handelen opleveren, maar enige onderbouwing van de feitelijke juistheid van die verwijten, laat staan een uitleg waarom die de hoge drempel van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten zouden halen, ontbreekt. Ook als dat anders zou zijn, geldt dat artikel 7:671b lid 9 sub c BW vereist dat de ontbinding van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van AXA. Dat causaal verband ontbreekt eveneens in dit geval, omdat (zoals het hof hiervoor heeft geoordeeld) de ontbinding van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van bedrijfseconomische omstandigheden die meebrengen dat de functie van [appellant] moet komen te vervallen, en dus niet van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van AXA.
Grief VII, ten slotte, is gericht tegen het oordeel van de kantonrechter dat beide partijen de eigen proceskosten moeten dragen. De grief faalt, omdat uit het voorgaande volgt dat [appellant] in eerste aanleg terecht in het ongelijk is gesteld. Het verzoek van [appellant] in hoger beroep om BNP Paribas te veroordelen tot vergoeding van de werkelijk gemaakte advocaatkosten treft hetzelfde lot. Ook in hoger beroep moet [appellant] worden aangemerkt als de in het ongelijk gestelde partij. Er is daarom geen aanleiding om BNP Paribas te veroordelen tot vergoeding van de (reële dan wel forfaitaire) proceskosten van [appellant] . [appellant] zal worden veroordeeld in de proceskosten van BNP Paribas in het hoger beroep.
[appellant] heeft in hoger beroep bewijs aangeboden van haar stellingen. Zij heeft daarbij verzocht om AXA te gelasten de juridische adviezen van Loyens & Loeff en Allen & Overy Shearman in te brengen. Voorts heeft zij aangeboden bewijs te leveren door het horen van [naam 4] (hierna: [naam 4] ), die kan verklaren over hoe het is gegaan, hoe [appellant] door haar werkgever is benadeeld als gevolg van de meldingen en over de ‘substance’ verplichtingen en situatie bij AXA. In haar akte introductie nieuwe feiten heeft [appellant] het aanbod om getuigenbewijs te leveren, aangevuld. Volgens [appellant] kan [naam 4] (kort gezegd) verklaren over hoe AXA niet aan diverse wettelijke verplichtingen voldoet, hoe AXA omgaat met meldingen en met de werknemers die misstanden melden, de benadeling door AXA van [appellant] en de onjuistheid van het onderzoeksrapport. Het hof passeert het bewijsaanbod van [appellant] . Anders dan [appellant] met haar bewijsaanbod lijkt te veronderstellen, ligt niet aan het hof ter beoordeling voor of AXA voldoet aan haar wettelijke verplichtingen op het gebied van compliance, ‘substance’ en governance en evenmin of het onderzoek van AXA naar de gegrondheid van de meldingen van [appellant] naar behoren is uitgevoerd. Aan het hof ligt slechts de vraag voor of het ontbindingsverzoek van AXA terecht is toegewezen. Die vraag heeft het hof bevestigend beantwoord. [appellant] heeft geen bewijs aangeboden van concrete feiten en/of stellingen die, indien bewezen, tot een ander oordeel kunnen leiden.
De slotsom is dat de grieven geen doel treffen. De bestreden beschikking zal worden bekrachtigd, de verzoeken van [appellant] in hoger beroep zullen worden afgewezen, en [appellant] zal worden veroordeeld in de proceskosten in hoger beroep.
6 Beslissing
Het hof:
bekrachtigt de bestreden beschikking;
veroordeelt [appellant] in de kosten van het geding in hoger beroep, tot op heden aan de zijde van BNP Paribas vastgesteld op € 851,00 aan verschotten, op € 2.580,00 voor salaris en op € 178,00 voor nasalaris, te vermeerderen met € 92,00 voor nasalaris en de kosten van het betekeningsexploot ingeval betekening van deze beschikking plaatsvindt, te vermeerderen met de wettelijke rente, indien niet binnen veertien dagen na deze beschikking dan wel het verschuldigd worden van de nakosten aan de kostenveroordeling is voldaan;
verklaart deze beschikking ten aanzien van bovenstaande kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad;
wijst af het in hoger beroep meer of anders verzochte.
Deze beschikking is gegeven door mr. R.L. de Graaff, mr. M.L.D. Akkaya en mr. N.P. van Tekelenburg en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 3 november 2026.
Wetsartikelen in deze uitspraak
- Artikel 166 Rv meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 7:670 BW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 7:681 BW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 7:682 BW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 17eb Wet bescherming klokkenluiders meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 7:683 BW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 7:671b BW meer uitspraken over dit artikel
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.