Gerechtshof Amsterdam, 21 juni 2022

De man heeft op 18 februari 2022 een verweerschrift ingediend.

De mondelinge behandeling heeft op 23 maart 2022 plaatsgevonden. Verschenen zijn:

Op 3 augustus 2017 is [minderjarige] onder toezicht gesteld van de GI. Deze maatregel is daarna telkens verlengd. Daarnaast is [minderjarige] in maart 2020 uit huis geplaatst geweest, aanvankelijk in een pleeggezin en daarna bij de man als niet gezaghebbende ouder.

Op 3 maart 2021 zijn de ouders gezamenlijk met het gezag over [minderjarige] belast. De beslissing op het verzoek van de man tot wijziging van de hoofdverblijfplaats van [minderjarige] is aangehouden en de raad is verzocht om onderzoek te doen naar de hoofdverblijfplaats en de zorgregeling.

Bij de bestreden beschikking is bepaald dat [minderjarige] haar hoofdverblijfplaats bij de man zal hebben.

De vrouw verzoekt, met vernietiging van de bestreden beschikking, het verzoek van de man tot wijziging van de hoofdverblijfplaats van [minderjarige] bij de man alsnog af te wijzen.

De man verzoekt het beroep van de vrouw af te wijzen en de bestreden beschikking te bekrachtigen.

Ingevolge het bepaalde in artikel 1:253a, tweede lid, onder a en b Burgerlijk Wetboek (BW) kan de rechter op verzoek van de ouders of een van hen een regeling vaststellen inzake de uitoefening van het ouderlijk gezag; deze regeling kan omvatten de beslissing bij welke

De vrouw is het niet eens met de beslissing van de rechtbank dat de hoofdverblijfplaats van [minderjarige] bij de man zal zijn.

De man meent dat de rechtbank een juiste beslissing heeft genomen.

De raad adviseert het hof de beslissing van de rechtbank in stand te laten.

Het hof is van oordeel dat de rechtbank een goede beslissing heeft genomen. Het hof heeft daarvoor de volgende redenen.

[minderjarige] is een jong en kwetsbaar meisje dat ingrijpende gebeurtenissen heeft meegemaakt in de thuissituatie bij de moeder. Er is sprake geweest van verwaarlozing en [minderjarige] is uit huis geplaatst geweest. Sinds april 2020 woont zij bij de man. [minderjarige] heeft bij hem een stabiele woonplek gevonden en heeft de door haar eerder opgelopen ontwikkelingsachterstand tijdens haar verblijf bij de man ingelopen. De man biedt [minderjarige] rust, stabiliteit en voorspelbaarheid. Ook heeft hij goed contact met de GI en geeft hij [minderjarige] ruimte in het contact met de vrouw. Ter zitting in hoger beroep is gebleken dat de vrouw hard heeft gewerkt aan zichzelf en positieve stappen heeft gezet, wat maakt dat er op dit moment een ruime zorgregeling is tussen haar en [minderjarige] van – in ieder geval – twee overnachtingen per week. Volgens alle betrokkenen is het de bedoeling om uiteindelijk toe te werken naar een co-ouderschap. Dat is bewonderenswaardig van beide ouders en heel fijn voor [minderjarige]. Het hof acht het desondanks in het belang van [minderjarige] dat zij haar hoofdverblijf houdt bij de man, waar zij immers al twee jaar woont en waar zij de rust en stabiliteit ervaart die zij nodig heeft om zich verder te ontwikkelen. Het bepalen van de hoofdverblijfplaats bij de man sluit ook aan bij de feitelijke situatie, aangezien [minderjarige] op dit moment het grootste deel van de tijd bij de man verblijft.

Dit leidt tot de volgende beslissing.