Gerechtshof Amsterdam, 21 juli 2015

Appellant (hierna: klager) heeft op 4 februari 2015 een beroepschrift - met bijlagen - bij het hof ingediend tegen de aan deze beslissing gehechte beslissing van de kamer voor het notariaat in het ressort 's-Hertogenbosch (hierna: de kamer) van 19 januari 2015. Bij genoemde beslissing heeft de kamer het verzet van klager tegen de beslissing van de plaatsvervangend voorzitter van de kamer van 13 augustus 2014 ongegrond verklaard.

Geïntimeerde (hierna: de oud-notaris) heeft op 25 maart 2015 een verweerschrift bij het hof ingediend.

De zaak is behandeld ter openbare terechtzitting van het hof van 9 juli 2015. Klager is verschenen, vergezeld van [naam]. Beiden hebben het woord gevoerd. De oud-notaris is - met voorafgaande berichtgeving - niet verschenen.

Klager heeft bij brief van 4 juni 2014 bij de kamer een klacht ingediend tegen de oud-notaris en tegen notaris mr. [naam]. De plaatsvervangend voorzitter van de kamer heeft bij afzonderlijke beslissingen van 13 augustus 2014 klager niet-ontvankelijk verklaard in zijn klacht. Tegen die beslissingen heeft klager tijdig verzet ingesteld bij de kamer. Na onderzoek van de klacht heeft de kamer bij afzonderlijke beslissingen van 19 januari 2015 het verzet ongegrond verklaard.

In het algemeen staat - op grond van het bepaalde in artikel 107 lid 1 van de Wet op het notarisambt (Wna) - tegen een beslissing van de kamer op een klacht het rechtsmiddel van hoger beroep bij dit hof open. Artikel 99 Wna bepaalt echter in de leden 5, 9 en 13 - verkort weergegeven en voor zover hier van belang - dat (i) de voorzitter van de kamer klachten die naar zijn oordeel kennelijk niet-ontvankelijk, dan wel kennelijk ongegrond of van onvoldoende gewicht zijn, kan afwijzen, (ii) tegen een dergelijke beslissing van de voorzitter verzet kan worden gedaan bij de kamer en (iii) tegen de beslissing van de kamer dat het verzet niet-ontvankelijk of ongegrond is, geen rechtsmiddel openstaat.

Uit artikel 99 Wna volgt dat er geen rechtsmiddel, zoals hoger beroep, tegen de bestreden beslissing kan worden ingesteld. Feiten of omstandigheden die meebrengen dat het hof aan deze uitsluiting van hoger beroep voorbij zou moeten gaan, zijn gesteld noch gebleken. Het enkele feit dat klager de bestreden beslissing inhoudelijk onjuist acht, is daartoe niet voldoende. Dit brengt mee dat klager in zijn hoger beroep niet kan worden ontvangen.

Het hiervoor overwogene leidt tot de volgende beslissing.