Centrale Raad van Beroep, 4 september 2013

Appellant heeft in januari 2011 een aanvraag ingediend om huishoudelijke hulp. Het college heeft deze aanvraag afgewezen en, na medisch onderzoek naar de beperkingen van appellant en zijn echtgenote, het bezwaar tegen de afwijzing bij besluit van 8 september 2011 (bestreden besluit) ongegrond verklaard.

Appellant heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

De rechtbank is op grond van de in de aangevallen uitspraak weergegeven overwegingen tot het oordeel gekomen dat het beroep van appellant tegen het bestreden besluit ongegrond is.

Hetgeen appellant in hoger beroep heeft aangevoerd is een herhaling van hetgeen reeds in beroep is aangevoerd. Ook in hoger beroep stelt appellant zich op het standpunt dat zijn echtgenote op medische gronden niet geacht kan worden (zware) huishoudelijke werkzaamheden uit te voeren.

Naar het oordeel van de Raad heeft de rechtbank de gronden van beroep van appellant afdoende besproken en genoegzaam gemotiveerd waarom die gronden niet slagen. De Raad onderschrijft de overwegingen van de rechtbank volledig.

De door appellant in hoger beroep overgelegde medische stukken zijn identiek aan de in bezwaar en beroep overgelegde stukken en leveren daarom geen nieuwe gezichtspunten op.

Het hoger beroep slaagt niet. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

Voor een proceskostenveroordeling is geen aanleiding.