Centrale Raad van Beroep, 29 april 2011

Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank ongegrond verklaard het beroep van appellante tegen het besluit van 6 mei 2009 waarbij het Uwv, beslissend op bezwaar, heeft gehandhaafd zijn besluit dat voor appellante per 15 mei 2009 geen recht meer bestaat op een uitkering op grond van de Wet WIA.

Appellante heeft in hoger beroep gesteld dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het medisch onderzoek dat aan het besluit van 6 mei 2009 ten grondslag ligt zorgvuldig tot stand is gekomen en een juiste beoordeling is van haar medische situatie. Hiertoe heeft appellante, evenals in beroep, gesteld dat zij zich meer beperkt acht dan door het Uwv is aangenomen. Naar haar stelling kan zij daarom de aan de schatting ten grondslag gelegde functies niet vervullen. Zij acht het dan ook onjuist dat de rechtbank het besluit van 6 mei 2009 niet heeft vernietigd.

Hetgeen appellante heeft aangevoerd in hoger beroep vormt in essentie een herhaling van gronden die zij reeds in beroep naar voren heeft gebracht. Andere gronden dan zij reeds in beroep naar voren heeft gebracht, heeft appellante niet ingediend. Evenmin heeft appellante deze gronden anders onderbouwd dan zij in beroep heeft gedaan. Appellante heeft ook geen nieuwe stukken ingediend die haar gronden nader ondersteunen.

De rechtbank heeft de bij haar ingediende beroepsgronden op juiste wijze in de aangevallen uitspraak weergegeven. De rechtbank heeft deze gronden beoordeeld en aangegeven waarom deze gronden niet slagen.

Naar het oordeel van de Raad heeft de rechtbank dit met juistheid gedaan. De Raad heeft aan de beoordeling van deze gronden door de rechtbank niets toe te voegen.

Het hoger beroep treft mitsdien geen doel.

Waarvan proces-verbaal.

(get.) J. Brand.

(get.) R.L. Venneman.

Voor eensluidend afschrift

de griffier van de

Centrale Raad van Beroep

CVG