Regiovisie aanpak huiselijk geweld en kindermishandeling Zeeland 2019-2023

Bij ernstige dreiging van huiselijk geweld is het een wettelijke verantwoordelijkheid van gemeenten om inwoners een veilige opvangplek te bieden. De Zeeuwse gemeenten volgen de wettelijke kaders en afspraken over een landelijk dekkend systeem voor vrouwenopvang en opvang van andere slachtoffers van huiselijk geweld. Het landelijk stelsel dient ervoor dat slachtoffers van huiselijk geweld en kindermishandeling die wegens veiligheidsredenen niet in hun eigen regio kunnen worden opgevangen in een andere regio kunnen worden opgevangen. De Zeeuwse gemeenten sluiten zich daarvoor aan bij de afspraken die tussen de centrumgemeenten en de Federatie Opvang zijn gemaakt in het ‘Beleidskader in-, door- en uitstroom crisisopvang & opvang in acute crisissituaties vrouwenopvang’ (december 2016).

Specifieke uitgangspunten voor de opvang van slachtoffers van huiselijk geweld:

Voor de vrouwenopvang worden in ieder geval de volgende uitgangspunten gehanteerd:

•Voor de instroom wordt het landelijk gevalideerde risico-taxatie instrument gehanteerd.

•Specialistische opvang voor bijzondere groepen (slachtoffers van loverboys, eerwraak, mensenhandel en mannenopvang): hiervoor zijn landelijke voorzieningen aangewezen.

•Slachtoffers worden zoveel mogelijk in de eigen regio geholpen en opgevangen.

•De gemeente van herkomst blijft verantwoordelijk voor de huisvesting o.b.v. de huisvestingswet indien de cliënt wil terugkeren.

•Gemeenten zijn verantwoordelijk voor voldoende opvangplaatsen en zorgen daarnaast voor minimaal 2 opvangplaatsen in de regio voor acute crisissituaties.

•Toegang: Vanwege de specifieke doelstelling en de landelijke afspraken ligt de bevoegdheid tot het verstrekken van de maatwerkvoorziening vrouwenopvang bij de zorgaanbieder. De zorgaanbieder is hiertoe gemandateerd door de gemeente Vlissingen.

•Kwaliteit: bij de doorontwikkeling van de Veilige Opvang wordt minimaal uitgegaan van de basiskwaliteitseisen die in het kader van de Regio Aanpak Veilig Thuis in opdracht van VWS, VNG en de Federatie Opvang zijn beschreven4.

De Regiovisie Huiselijk Geweld en kindermishandeling Zeeland die in juni 2014 is vastgesteld, wordt op basis van de ervaringen en actuele ontwikkelingen bijgesteld. Vrouwenopvang maakt onderdeel uit van de bredere infrastructuur en aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling in de Veilig Thuis regio’s. Elke regio dient op basis van de regiovisie te zorgen voor een goede sturing en samenhang in het beleid, waarbij lokale en regionale organisaties gezamenlijk verantwoordelijkheid nemen voor een integrale en sluitende aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling. In de regiovisie voor de aanpak huiselijk geweld en kindermishandeling gaat het om een gemeenschappelijke visie van de Zeeuwse gemeenten op de aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling. Van preventie, opvang (veiligheid), herstel tot nazorg. Hierin worden afspraken gemaakt over de samenhang tussen lokaal beleid en de onderdelen die op provinciaal niveau worden georganiseerd, onder meer door inzet van de decentralisatie- uitkering vrouwenopvang.

Landelijke cijfers

Zeeuwse cijfers

Afkortingen

AMHK:

Algemeen Meldpunt Huiselijk geweld en Kindermishandeling (Veilig Thuis)

BW:

Beschermd Wonen

CSG:

Centrum Seksueel Geweld

DU-VO:

Decentralisatie-uitkering Vrouwenopvang

MDA++:

Multidisciplinaire aanpak integraal en specialistisch

MO:

Maatschappelijke Opvang

TSD:

Toezicht Sociaal

Domein VT:

Veilig Thuis

Begrippenlijst

Dader:

Een persoon waarvan in rechte (middels een uitspraak of strafbeschikking) is vastgesteld dat hij een strafbaar feit heeft begaan.

Huiselijk Geweld:

Lichamelijk, geestelijk of seksueel geweld of bedreiging daarmee door iemand uit de huiselijk kring (Wmo 2015). Vormen van geweld in huiselijk kring: kindermishandeling, (ex-) partnergeweld, huwelijksdwang en eergerelateerd geweld, ouderenmishandeling en vrouwelijke genitale verminking.

Huiselijke kring:

Een familielid, een huisgenoot, de echtgenoot of voormalig echtgenoot of een mantelzorger (Wmo 2015).

Kindermishandeling:

Elke vorm van voor een minderjarige bedreigende of gewelddadige interactie van fysieke, psychische of seksuele aard, die de ouders of andere personen ten opzichte van wie de minderjarige in een relatie van afhankelijkheid of van onvrijheid staat, actief of passief opdringen, waardoor ernstige schade wordt berokken of dreigt te worden berokkend aan de minderjarige in de vorm van fysiek of psychisch letsel.

Vormen:

•Lichamelijke mishandeling

•Lichamelijke verwaarlozing

•Psychische mishandeling

•Psychische verwaarlozing

•Seksueel misbruik

•Getuige zijn van geweld in het gezin

Ouderenmishandeling

Ouderenmishandeling is het handelen of het nalaten van handelen van al degenen die in een terugkerende persoonlijke of professionele relatie met de oudere (iemand van 65 jaar of ouder) staan, waardoor de oudere persoon lichamelijke en/of psychische en/of materiële schade lijdt dan wel vermoedelijk lijden zal, en waarbij van de kant van de oudere sprake is van een vorm van gedeeltelijke of volledige afhankelijkheid.

Er worden vijf vormen onderscheiden: fysieke mishandeling, psychische mishandeling (incl. schending van recht op privacy), verwaarlozing, fi misbruik en seksueel misbruik.

Pleger

Een persoon die een handeling die valt onder de noemer van huiselijk geweld heeft verricht.

Slachtoffer

Iemand die buiten zijn schuld lichamelijke, financiële of geestelijke schade lijdt.