Uitspraak uitgelegd
Navordering Vpb over goodwill blijft staan, belastingrente verlaagd
Het gerechtshof ’s-Hertogenbosch laat op 19 augustus 2026 een navorderingsaanslag vennootschapsbelasting over niet aangegeven goodwill in stand. Toch slaagt het hoger beroep: de belastingrente moet worden verlaagd. Daarbij past het hof het discriminatieverbod ook toe op de oudere periode waarin het hogere Vpb-rentetarief nog in een wet in formele zin stond.
- Primaire bron
- ECLI:NL:GHSHE:2026:2264
- Instantie
- Gerechtshof 's-Hertogenbosch
- Uitspraakdatum
- 2026-08-19
- Publicatie bron
- 2026-10-13
In het kort
- De navorderingsaanslag Vpb 2017 naar een belastbaar bedrag van € 3.098.909 blijft in stand, inclusief € 2.848.912 goodwill.
- Het hof aanvaardt een nieuw feit: het eerdere overleg over liquidatieverliezen binnen de groep blokkeerde navordering in deze omstandigheden niet.
- De inspecteur heeft de goodwillwaarde aannemelijk gemaakt. Het hof beslist niet of de bewijslast mocht worden omgekeerd en verzwaard.
- Het hogere Vpb-rentetarief wordt ook voor de eerdere wettelijke regeling niet gevolgd, omdat het hof daarvoor geen rechtvaardiging voor het onderscheid ziet.
- De rente wordt herberekend tegen 4%, behalve tijdens de tijdelijke periode met 0,01% in 2020. Het beroep op het zorgvuldigheidsbeginsel levert geen rentevrije periode op.
Waarom deze zaak belangrijk is
Deze zaak laat zien dat een zakelijk gebruikte aandelenformule binnen een concern ook bruikbaar kan zijn om goodwill bij een overdracht van activiteiten te onderbouwen. Daarnaast kan een te hoog rentepercentage worden gecorrigeerd zonder dat de navorderingsaanslag zelf vervalt. Voor deze bv geldt de renteverlaging ook voor het tijdvak waarin het hogere tarief nog in de wet stond.
Liquidatie zonder aangifte van goodwill
De bv droeg in oktober 2017 haar activiteiten binnen de groep over en werd geliquideerd. In haar aangifte Vpb 2017 onder horizontaal toezicht was geen winst wegens goodwill opgenomen. De oorspronkelijke aanslag volgde geautomatiseerd de aangifte. De navorderingsaanslag van 1 juli 2022 bevatte vervolgens € 2.848.912 aan goodwill boven op de aangegeven € 249.997. Het belastbare bedrag kwam daarmee uit op € 3.098.909.
Bronpassages bij deze uitleg
In oktober 2017 zijn de activiteiten van belanghebbende overgedragen aan [Groep] B.V. en is belanghebbende geliquideerd.
Op 13 mei 2019 heeft belanghebbende aangifte Vpb 2017 gedaan onder horizontaal toezicht.
In de aangifte is geen rekening gehouden met een heffing over de stille reserves (goodwill) en is het vakje ‘Expliciete uitspraak Belastingdienst gevraagd’ niet aangevinkt.
Op 20 mei 2019 is de aanslag Vpb 2017 van belanghebbende geautomatiseerd door het systeem geregeld. De aanslag is met dagtekening 8 juni 2019 overeenkomstig de aangifte opgelegd.
Met dagtekening van 1 juli 2022 heeft de inspecteur de navorderingsaanslag opgelegd tot een belastbaar bedrag van € 249.997 (aangifte) + € 2.848.912 (goodwill) = € 3.098.909.
Eerder overleg blokkeert het nieuwe feit niet
Voor de navordering accepteert het hof een nieuw feit. Het neemt de overwegingen van de rechtbank over: het eerdere overleg over liquidatieverliezen ging inhoudelijk over twee andere groepsvennootschappen, ook al werd deze bv daarin genoemd. De eigen aangifte gaf in deze omstandigheden evenmin aanleiding tot nader onderzoek. Zij vermeldde wel een kort boekjaar, maar niet dat de activiteiten waren gestaakt. Daarmee blokkeerde de eerdere informatie bij de inspecteur de navordering hier niet.
Bronpassages bij deze uitleg
In de diverse stukken wordt weliswaar de naam van belanghebbende genoemd, maar de inhoud van de gesprekken heeft betrekking op de liquidatieverliezen van [bedrijf 1] en [bedrijf 2] .
De kennis van het dossier van [Groep] B.V. levert dan ook geen ambtelijk verzuim op.
Hoewel in de aangifte van belanghebbende sprake was van een kort boekjaar, was in de aangifte niet aangegeven dat haar activiteiten waren gestaakt. Dan bestaat de niet-onwaarschijnlijke mogelijkheid dat de aangifte juist zou zijn.
is naar het oordeel van de rechtbank sprake van een nieuw feit. De navorderingsaanslag is naar het oordeel van de rechtbank dan ook terecht opgelegd.
Het hof acht deze oordelen juist en maakt deze tot de zijne. Dat wat in hoger beroep nog is aangevoerd, leidt niet tot een ander oordeel.
Aandelenformule is bruikbaar voor de goodwillwaardering
Hoewel de bv ondernemingsactiviteiten overdroeg en geen aandelen, accepteert het hof de binnen de groep gebruikte aandelenformule als zakelijke waarderingsbenadering. In de berekening wordt 1,1 maal de omzet opgeteld bij tweemaal het eigen vermogen. Dat levert eerst een aandelenwaarde op, niet rechtstreeks het goodwillbedrag. Vanuit die waarde worden vervolgens de goodwill en de daarmee samenhangende Vpb-schuld bepaald.
Bronpassages bij deze uitleg
Bij belanghebbende is geen sprake van een aandelentransactie maar van een overdracht van de ondernemingsactiviteiten (activa-passiva-transactie).
de daarbij gehanteerde formule een zakelijke benadering van de ondernemingswaarde inhoudt. Het hof ziet geen reden om die benadering niet toe te passen op de overdracht van de activiteiten van belanghebbende aan [Groep] B.V. in het kader van de liquidatie van belanghebbende.
Daarbij is de omzet 2015 van € 1.405.047 vermenigvuldigd met 1,1, resulterend in € 1.545.551,70 en is het eigen vermogen bepaald op € 1.182.262 (2 x € 591.131).
De factor 1,1 wordt gebruikt voor het bepalen van de waarde van de aandelen en speelt zodoende indirect een rol bij de vaststelling van de waarde van de goodwill, maar bepaalt niet zelf de waarde van de goodwill.
Uitgaande van de waarde die aan aandelen is toegekend en het ‘eigen vermogen’, kan worden bepaald, zoals de inspecteur heeft gedaan, hoeveel waarde aan de goodwill en de (latente) Vpb-schuld moet worden toegekend.
Geen omzetaftrek en geen lagere belastinglatentie
De bv wilde haar omzet voor de waardering verminderen met € 406.861 aan betaalde beheersvergoedingen. Het hof wijst dat af: ook bij de andere groepsvennootschappen waren zulke vergoedingen niet op de omzet in mindering gebracht. Verder mocht de inspecteur de Vpb-schuld tegen nominale waarde verwerken. Er waren geen gronden voor de aanname dat heffing pas in de verre toekomst zou plaatsvinden. Bovendien was duidelijk dat de bij de aandelentransacties betrokken vennootschappen zouden worden geliquideerd.
Bronpassages bij deze uitleg
Belanghebbende heeft gesteld dat een deel van de omzet van belanghebbende bestaat uit activiteiten die [Groep] B.V. heeft verricht, waarvoor belanghebbende een beheersvergoeding heeft betaald van € 406.861 en de omzet daarom met dit bedrag verminderd moet worden.
Het hof verwerpt deze stelling. Het hof ziet niet in dat dit bij de andere [Groep] -vennootschappen anders zou zijn. Ook daar worden beheersvergoedingen in rekening gebracht door [Groep] B.V. en wordt in de berekening van de waarde van aandelen geen correctie toegepast op de omzet.
Aangezien geen gronden zijn aangevoerd op grond waarvan zou kunnen worden geconcludeerd dat de heffing van vennootschapsbelasting over de meerwaarde pas in de (verre) toekomst zal plaatsvinden
bovendien duidelijk was dat de betreffende vennootschappen waarvan de aandelen werden gekocht of verkocht zouden worden geliquideerd, heeft de inspecteur de Vpb-schuld terecht op de nominale waarde gesteld.
Het hof beslist niet over omkering van de bewijslast
De rechtbank had de bewijslast omgekeerd en verzwaard omdat volgens haar niet de vereiste aangifte was gedaan. Het hof houdt de aanslag op een andere grond in stand: de inspecteur heeft de goodwillwaarde al aannemelijk gemaakt. Het hof laat daarom in het midden of de vereiste aangifte is gedaan en of omkering van de bewijslast aan de orde is. Die bewijsrechtelijke consequentie is dus niet de grondslag van deze hofuitspraak.
Bronpassages bij deze uitleg
Tevens is de rechtbank van oordeel dat de vereiste aangifte niet is gedaan zodat de bewijslast wordt omgekeerd en verzwaard.
Gelet op het voorgaande is het hof van oordeel dat de inspecteur de door hem verdedigde waarde van de goodwill van belanghebbende ten tijde van de overdracht van de ondernemingsactiviteiten (activa-passiva) in 2017 aannemelijk heeft gemaakt.
IV. Heeft belanghebbende de vereiste aangifte gedaan?
De vragen IV en V behoeven geen beantwoording.
Geen rentevrije periode wegens een inspecteursfout
Het beroep op het zorgvuldigheidsbeginsel leidt niet tot een rentevrije periode. In zijn arrest van 1 oktober 2010 sloot de Hoge Raad heffingsrente uit in een geval waarin de te lage oorspronkelijke aanslag uitsluitend door een vergissing van de Belastingdienst was veroorzaakt. Hier kende de inspecteur de relevante feiten pas na het opleggen van de oorspronkelijke aanslag. Daarom is volgens het hof niet aan die voorwaarde voldaan.
Bronpassages bij deze uitleg
1 oktober 2010
Uitgaande van het tevergeefs door de middelen 1 en 2 bestreden oordeel van het Hof is het uitsluitend aan een vergissing van de Belastingdienst te wijten dat het bedrag dat is nagevorderd, niet meteen bij de vaststelling van de primitieve aanslag is geheven.
Onder die omstandigheden verzet het zorgvuldigheidsbeginsel zich ertegen dat aan belanghebbende over het nagevorderde bedrag heffingsrente in rekening wordt gebracht.
Het hof heeft onder 4.1 geoordeeld dat de inspecteur voor het eerst na het opleggen van de aanslag kennis heeft kunnen nemen van de feiten en omstandigheden in het jaar 2017 ten aanzien van belanghebbende.
Reeds om die reden is geen sprake van een situatie dat het uitsluitend aan een vergissing van de inspecteur is te wijten dat bij de vaststelling van de aanslag niet over de goodwill belasting is geheven.
Renteverlaging geldt ook voor het eerdere wettelijke tarief
De rente gaat wel omlaag door het arrest van de Hoge Raad van 16 januari 2026. De Hoge Raad verklaarde de bijzondere bepaling met het hogere Vpb-rentetarief in het Besluit belasting- en invorderingsrente onverbindend wegens strijd met het evenredigheids- en gelijkheidsbeginsel. Het hof past het discriminatieverbod daarnaast toe op de oudere periode waarin het hogere tarief nog in een wet in formele zin stond. Ook daarvoor ziet het hof geen rechtvaardiging voor het onderscheid met andere belastingen. Het beroept zich daarbij op het discriminatieverbod in internationale verdragen.
Bronpassages bij deze uitleg
Het hof is voorts van oordeel dat belanghebbende terecht een beroep doet op het arrest van de Hoge Raad van 16 januari 2026.
moet daarom worden geconcludeerd dat deze bepaling in strijd is met het evenredigheidsbeginsel en – zoals volgt uit hetgeen hiervoor in de laatste volzin van 4.8.2 is overwogen – bovendien met het gelijkheidsbeginsel.
Artikel 1, letter b, van het Besluit is daarom onverbindend en zal als gevolg daarvan buiten toepassing moeten blijven.
Dit beginsel is evenzeer neergelegd in internationale verdragen (discriminatieverbod).
Naar het oordeel van het hof is dan ook in de periode dat het hogere percentage was neergelegd in een wet in formele zin, sprake van discriminatie waarvoor geen rechtvaardiging bestaat.
Navordering blijft staan, rente wordt per tijdvak verlaagd
Het hoger beroep is gegrond, maar de navorderingsaanslag blijft volledig in stand. Het hof vernietigt de rechtbankuitspraak en de uitspraak op bezwaar met uitzondering van de beslissingen over die aanslag. De belastingrente wordt verminderd en moet worden herberekend tegen 4% van 26 april 2018 tot en met 22 juni 2020, tegen 0,01% van 23 juni 2020 tot 1 oktober 2020 en weer tegen 4% van 1 oktober 2020 tot en met 1 augustus 2022. De uitkomst is dus een lagere rentelast, niet een lagere belastingschuld.
Bronpassages bij deze uitleg
verklaart het hoger beroep gegrond;
vernietigt de uitspraak van de rechtbank, met uitzondering van de beslissing over de navorderingsaanslag;
vernietigt de uitspraak op bezwaar, met uitzondering van de beslissing over de navorderingsaanslag;
vermindert de beschikking belastingrente overeenkomstig de berekening onder 4.11;
De belastingrente moet worden verminderd door uit te gaan van een percentage van 4 over de periode van 26 april 2018 tot en met 22 juni 2020.
Over de periode 23 juni 2020 tot 1 oktober 2020 bedraagt het percentage 0,01 en vanaf 1 oktober 2020 tot en met 1 augustus 2022 bedraagt het percentage weer 4.
Verhouding tot eerdere rechtspraak
Voor het rentepercentage sluit het hof aan bij het arrest van de Hoge Raad van 16 januari 2026 over de bijzondere Vpb-bepaling in het Besluit belasting- en invorderingsrente. Het hof motiveert daarnaast zelf waarom ook het hogere tarief in de oudere wettelijke regeling discriminatie oplevert. Dat is een ruimere toepassing op een ander regelgevend tijdvak, geen aangetoonde afwijking van het arrest. Deze vergelijking is beperkt tot dit rentevraagstuk en is niet uitputtend.
Bronpassages bij deze uitleg
moet daarom worden geconcludeerd dat deze bepaling in strijd is met het evenredigheidsbeginsel en – zoals volgt uit hetgeen hiervoor in de laatste volzin van 4.8.2 is overwogen – bovendien met het gelijkheidsbeginsel.
Artikel 1, letter b, van het Besluit is daarom onverbindend en zal als gevolg daarvan buiten toepassing moeten blijven.
Het hof is voorts van oordeel dat belanghebbende terecht een beroep doet op het arrest van de Hoge Raad van 16 januari 2026.
Naar het oordeel van het hof is dan ook in de periode dat het hogere percentage was neergelegd in een wet in formele zin, sprake van discriminatie waarvoor geen rechtvaardiging bestaat.
Reikwijdte en beperkingen
- De vergelijking is beperkt tot de rechtbankuitspraak in deze zaak en de twee aangeleverde arresten van de Hoge Raad; andere rechtspraak is niet onderzocht.
- De geldende wetsversies zijn niet afzonderlijk onderzocht. De genoemde rentepercentages zien op de beoordeelde renteperioden en vormen geen overzicht van de huidige tarieven.
- Of tegen deze hofuitspraak cassatie is ingesteld, blijkt niet uit de aangeleverde stukken.
Uitspraken en wetsartikelen
- ECLI:NL:GHSHE:2026:2264
- ECLI:NL:RBZWB:2024:4728
- ECLI:NL:HR:2010:BN8729
- ECLI:NL:HR:2026:59
- ECLI:NL:HR:2026:59.
- Artikel 16 AWR
- Artikel 27e AWR
- Artikel 30hb AWR
- Artikel 1 Besluit belasting- en invorderingsrente
- Artikel 7:15 Awb
- Artikel 1 BPB
De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.