Uitspraak uitgelegd

Leaseschuld na ontbinding: ook uitgetreden VOF-vennoot aansprakelijk

De uitgetreden VOF-vennoot ontkomt in deze zaak niet aan een leaseschuld die vóór zijn vertrek ontstond. De kantonrechter van de Rechtbank Overijssel veroordeelt in het vonnis van 27 oktober 2026 de VOF en beide betrokken vennoten hoofdelijk tot betaling van € 10.818,40, plus rente en kosten. Beslissend is dat de vordering al vóór de uittreding bestond. De leasegever krijgt de gevraagde rente en incassokosten echter niet volledig toegewezen.

Instantie
Rechtbank Overijssel
Uitspraakdatum
2026-10-27
Publicatie bron
2026-11-09

In het kort

  • De VOF en beide vennoten zijn hoofdelijk veroordeeld tot € 10.818,40 aan hoofdsom, naast rente en kosten.
  • De resterende leasetermijnen zijn in deze zaak opeisbaar op grond van de algemene voorwaarden, na niet-betaling en schriftelijke ingebrekestelling. De verkoopwaarde van de motor wordt afgetrokken.
  • De uitgetreden vennoot blijft aansprakelijk: de vordering ontstond op 9 juli 2025, vóór zijn uittreding op 20 december 2025.
  • Over de achterstand geldt 1,5% contractuele rente per maand tot de ontbinding; daarna geldt wettelijke rente. Over de schadevergoeding voor de resterende termijnen geldt vanaf de ontbinding alleen wettelijke rente, geen handelsrente.
  • De incassokosten worden wegens een te hoge berekeningsgrondslag teruggebracht tot € 1.081,84, zonder rechterlijke matiging. Daarnaast is € 2.640,65 aan proceskosten toegewezen; het overige is afgewezen.

Waarom deze zaak belangrijk is

Een uitschrijving als vennoot bood hier geen bescherming tegen een al ontstane betalingsclaim. Voor de afrekening van deze zakelijke lease waren ook het opeisbaarheidsbeding, de verkoopwaarde van de motor en de verschillende renteperiodes bepalend. Het lagere bedrag aan incassokosten volgde uit een correctie van de berekeningsgrondslag, niet uit rechterlijke matiging.

Betalingsachterstand leidde tot ontbinding van de motorlease

De VOF sloot op 24 januari 2025 met The Lease Factory een huurkoopovereenkomst voor een motor. Een betalingsachterstand leidde op 9 juli 2025 tot ontbinding. In de procedure eiste de leasegever € 14.967,80, plus rente en kosten. De VOF stelde dat nog één of twee termijnen waren betaald, maar beschikte volgens de rechter kennelijk niet meer over bewijs. Daarom kreeg zij geen extra gelegenheid om dat alsnog te leveren. Ook haar algemene bezwaar tegen de hoogte van de vordering slaagde niet: zij had niet concreet aangegeven wat er volgens haar niet klopte.

Bronpassages bij deze uitleg

[gedaagde (VOF)] heeft op 24 januari 2025 een huurkoopovereenkomst (hierna: de overeenkomst) met The Lease Factory gesloten. Het te leasen object is een motor van het merk Honda met [kenteken] (hierna: de motor).

Tot en met juli 2025 bedroeg de betalingsachterstand € 2.259,71. Daarom heeft The Lease Factory de overeenkomst bij aangetekende brief op 9 juli 2025 ontbonden en de totale leaseprijs opgeëist.

The Lease Factory vordert – samengevat – veroordeling van [gedaagden] tot betaling van € 14.967,80, vermeerderd met rente en kosten.

[gedaagde (VOF)] heeft tijdens de mondelinge behandeling nog gesteld dat zij nog één of twee termijnen heeft betaald, maar zij heeft daar kennelijk geen bewijs meer van. De kantonrechter ziet daarom geen aanleiding om [gedaagde (VOF)] in de gelegenheid te stellen daar alsnog bewijs van te leveren.

Ook gaat de kantonrechter voorbij aan het verweer van [gedaagde (VOF)] dat zij in het algemeen niet eens is met de hoogte van de vorderingen van The Lease Factory, omdat [gedaagde (VOF)] niet heeft aangegeven waar(om) zij het dan precies niet mee eens is.

Algemene voorwaarden dragen de opeising van de resterende termijnen

De kantonrechter baseert de onmiddellijke opeisbaarheid van de resterende termijnen op artikel 43 van de algemene voorwaarden. De VOF was haar betalingsverplichtingen niet nagekomen en schriftelijk in gebreke gesteld. De afrekening bestaat uit € 2.259,71 aan achterstand en € 19.861,69 aan resterende termijnen, verhoogd met € 847,00 aan transactiekosten en verlaagd met de verkoopwaarde van € 12.150,00. Daarmee resteert naast de achterstand een bedrag van € 8.558,69. Samen levert dit een toegewezen hoofdsom van € 10.818,40 op.

Bronpassages bij deze uitleg

Aangezien [gedaagde (VOF)] haar betalingsverplichtingen niet was nagekomen, en The Lease Factory haar schriftelijk in gebreke heeft gesteld, was The Lease Factory op grond van artikel 43 van de algemene voorwaarden gerechtigd om (ook) de resterende leasetermijnen onmiddellijk vervroegd op te eisen.

Dat brengt mee dat [gedaagde (VOF)] de resterende leasetermijnen van € 19.861,69 (zie de inlosnota van 14 juli 2025) ook moet betalen, te vermeerderen met de transactiekosten van € 847,00 en verminderd met de verkoopwaarde van de motor van € 12.150,00.

Voorgaande heeft tot gevolg dat de gevorderde hoofdsom voor een bedrag van (€ 2.259,71 + € 8.558,69 =) € 10.818,40 zal worden toegewezen.

Uittreding kwam na het ontstaan van de leaseschuld

Op grond van artikel 18 van het Wetboek van Koophandel zijn beide betrokken vennoten naast de VOF hoofdelijk aansprakelijk. De uittreding van één vennoot op 20 december 2025 verandert dat hier niet. Volgens de kantonrechter ontstond de vordering al op 9 juli 2025, bij de ontbinding, en dus vóór zijn vertrek. De leasegever kan daardoor van elk van de drie betaling van het volledige toegewezen bedrag verlangen. Wat één van hen betaalt, hoeven de anderen niet nogmaals aan de leasegever te voldoen.

Bronpassages bij deze uitleg

Zowel [gedaagde 1] als [gedaagde 2] zullen als vennoten van [gedaagde (VOF)] hoofdelijk worden veroordeeld tot betaling. Zij zijn overeenkomstig artikel 18 Wetboek van Koophandel namelijk hoofdelijk aansprakelijk voor de schulden van hun vennootschap onder firma.

[gedaagde 2] is per 20 december 2025 uitgetreden als vennoot van [gedaagde (VOF)].

De vordering van The Lease Factory op [gedaagde (VOF)] is al voor het uittreden van [gedaagde 2] ontstaan (namelijk per de ontbindingsdatum: 9 juli 2025), dus zal ook hij hoofdelijk worden veroordeeld.

De hoofdelijke veroordeling brengt mee dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen aan de wederpartij.

veroordeelt [gedaagden] hoofdelijk om aan The Lease Factory te betalen een bedrag van € 10.818,40, te vermeerderen met:

Na ontbinding wettelijke rente, geen contractuele of handelsrente

Voor de rente maakt de rechter onderscheid tussen de al vervallen termijnen en de vergoeding voor de resterende looptijd. Over de achterstand van € 2.259,71 geldt de overeengekomen 1,5% per maand vanaf de afzonderlijke vervaldata tot 9 juli 2025. Vanaf die ontbindingsdatum loopt daarover de wettelijke rente van artikel 6:119 BW. Het resterende bedrag van € 8.558,69 kwalificeert de rechter als schadevergoeding. Daarover kent hij vanaf 9 juli 2025 tot volledige betaling uitsluitend dezelfde wettelijke rente toe. Zowel contractuele rente als de subsidiair gevraagde wettelijke handelsrente over dat bedrag worden afgewezen.

Bronpassages bij deze uitleg

a. de contractuele rente van 1,5% per maand over een bedrag van € 2.259,71 vanaf de vervaldata van de respectievelijke leasetermijnen tot 9 juli 2025, en daarna te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW,

Aangezien de overeenkomst is ontbonden, kan The Lease Factory geen aanspraak maken op de contractuele rente over de leasetermijnen na ontbinding (over een bedrag van € 8.558,69).

Evenmin is toewijzing van de (subsidiair) gevorderde wettelijke handelsrente mogelijk. Het bedrag aan leasetermijnen na ontbinding is namelijk een schadevergoeding. Daarover kan alleen de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW toegewezen worden.

b. de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over een bedrag van € 8.558,69, vanaf 9 juli 2025, tot de dag van volledige betaling,

Lagere incassokosten door een gecorrigeerde grondslag

De overeenkomst was zakelijk, zodat partijen voor incassokosten een van de wettelijke regeling afwijkende vergoeding konden afspreken. De contractuele verschuldigdheid was niet betwist en de rechter zag geen grond om de vergoeding ambtshalve te matigen. Toch valt de toewijzing lager uit: The Lease Factory had 10% berekend over de totale leasesom, zonder de verkoopwaarde van de motor af te trekken. Na correctie van die grondslag wordt € 1.081,84 toegewezen. Het lagere bedrag berust hier dus op een herberekening, niet op rechterlijke matiging.

Bronpassages bij deze uitleg

Partijen zijn in artikel 53 van de algemene voorwaarden een vergoeding overeengekomen die van de wettelijke regeling afwijkt. Omdat [gedaagden] heeft gehandeld in de uitoefening van een beroep of bedrijf, mag van de wettelijke regeling worden afgeweken.

nu gedaagden de verschuldigdheid daarvan op grond van de tussen hen gesloten overeenkomst niet hebben betwist en geen termen aanwezig zijn om (ambtshalve) tot matiging van de gevorderde vergoeding over te gaan.

Daarbij wijst de kantonrechter wel een lager bedrag toe dan is gevorderd, omdat The Lease Factory de buitengerechtelijke incassokosten (10%) had berekend over de totale leasesom, zonder rekening te houden met de verkoopwaarde die nog van de openstaande leasesom moest worden afgetrokken.

Daarom zal een bedrag van € 1.081,84 worden toegewezen.

Proceskosten toegewezen, het overige afgewezen

De VOF en beide vennoten moeten daarnaast hoofdelijk € 2.640,65 aan proceskosten betalen, waarin ook nakosten zijn begrepen. Betaling moet binnen veertien dagen na aanschrijving plaatsvinden. De kosten van betekening komen erbij wanneer niet tijdig aan de veroordelingen wordt voldaan en het vonnis daarna wordt betekend. De toegewezen veroordelingen zijn uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Voor het overige wijst de rechter de vordering af.

Bronpassages bij deze uitleg

[gedaagden] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen.

veroordeelt [gedaagden] hoofdelijk in de proceskosten van € 2.640,65, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagden] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Verhouding tot eerdere rechtspraak

Er is geen volledige uitspraak uit een andere zaak aangeleverd. Daardoor kan niet worden beoordeeld of dit vonnis aansluit bij of afwijkt van andere rechtspraak.

Reikwijdte en beperkingen

  • Voor deze bespreking is geen volledige uitspraak uit een andere zaak aangeleverd. Een vergelijking met andere rechtspraak was daarom niet mogelijk.
  • Het oordeel over de resterende leasetermijnen berust op de algemene voorwaarden van deze zakelijke huurkoopovereenkomst en is niet zonder meer toepasbaar op andere leasecontracten.
  • De geldende versies van de aangehaalde wetsbepalingen zijn niet afzonderlijk onderzocht.
  • Dit is een vonnis in eerste aanleg; de aangeleverde uitspraak vermeldt niet of hoger beroep is ingesteld.

Uitspraken en wetsartikelen

De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.

Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.