Uitspraak uitgelegd
Dwangsom bij nareis verlaagd van € 200 naar € 50 per dag
Maakt het niet naleven van een eerdere uitspraak over een nareisaanvraag een hogere rechterlijke dwangsom noodzakelijk? Volgens de Rechtbank Den Haag volgt dat daar niet zonder meer uit. Op 5 november 2026 slaagde het verzet van de minister tegen een dwangsom van € 200 per dag. De rechtbank verlaagde het dagbedrag naar € 50, maar liet het maximum van € 15.000 en de eerder opgelegde termijn van twee weken in stand.
- Primaire bron
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32584
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Uitspraakdatum
- 2026-11-05
- Publicatie bron
- 2026-11-09
In het kort
- Het verzet van de minister tegen de hoogte van de rechterlijke dwangsom slaagt: het dagbedrag wordt verlaagd van € 200 naar € 50.
- Eerdere niet-naleving maakt een hogere dwangsom niet automatisch noodzakelijk. Voordat tot weigerachtigheid kon worden geconcludeerd, had de rechtbank de minister moeten horen.
- Het maximum van € 15.000, de oorspronkelijke termijn van twee weken en de gegrondverklaring van het beroep tegen niet tijdig beslissen blijven in stand.
Waarom deze zaak belangrijk is
Eerdere niet-naleving maakt een hoger dagbedrag niet automatisch noodzakelijk. Voordat de rechtbank in deze zaak tot weigerachtigheid kon concluderen, had zij de minister moeten horen. Het bedrag van € 50 per dag is ontleend aan de gevolgde aanbeveling en wordt hier niet als een algemeen verplicht tarief vastgesteld. De verlaging verandert niets aan de eerder opgelegde beslistermijn en het maximum van € 15.000.
Eerdere dwangsom had nog niet tot een besluit geleid
In de uitspraak van 3 april 2026 verklaarde de rechtbank het beroep wegens het uitblijven van een besluit op een aanvraag voor een machtiging tot voorlopig verblijf voor nareis gegrond. Binnen twee weken na verzending van die uitspraak moest een besluit worden bekendgemaakt. Bij overschrijding gold een dwangsom van € 200 per dag, met een maximum van € 15.000. De rechtbank had de verhoging destijds gemotiveerd met de constatering dat een eerdere dwangsom van € 100 per dag, eveneens met een maximum van € 15.000, vooralsnog onvoldoende prikkel was gebleken.
Bronpassages bij deze uitleg
Opposant heeft verzet gedaan tegen de vereenvoudigde afdoening van het beroep van eiseres bij uitspraak van de rechtbank van 3 april 2026.
De rechtbank heeft bij genoemde uitspraak het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit op de aanvraag om verlening van een machtiging tot voorlopig verblijf in het kader van nareis van eiseres in beroep gegrond verklaard
opposant opgedragen om binnen twee weken na de dag van verzending van de uitspraak een besluit op de aanvraag bekend te maken, op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 200 per dag waarmee bedoelde termijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000.
Daarbij heeft de rechtbank overwogen dat uit de eerder aan verweerder opgelegde dwangsom (van € 100 per dag, met een maximum van € 15.000) vooralsnog een onvoldoende prikkel was gebleken.
Verhoging volgt niet automatisch uit eerdere niet-naleving
De minister van Asiel en Migratie ging uitsluitend in verzet tegen de hoogte van de dwangsom; de gegrondverklaring van het beroep bestreed hij niet. De rechtbank volgde zijn bezwaar tegen de verhoging. Zij benadrukte dat uit het niet naleven van een eerdere uitspraak niet in algemene zin kan worden afgeleid dat bij een volgend beroep een hogere dwangsom nodig is om naleving te verzekeren. Voordat de rechtbank tot weigerachtigheid kon concluderen, had zij de minister moeten horen.
Bronpassages bij deze uitleg
de minister van Asiel en Migratie, opposant,
Het verzet richt zich uitsluitend tegen de hoogte van de aan de uitspraak verbonden dwangsom. Opposant komt niet op tegen de kennelijke gegrondverklaring van het beroep.
De rechtbank volgt opposant hierin. Weliswaar heeft opposant geen gevolg gegeven aan een eerdere uitspraak van de rechtbank tegen het niet tijdig beslissen op de aanvraag van de vreemdeling,
maar daaruit kan niet in algemene zin worden afgeleid dat bij een opvolgend beroep een verhoogde dwangsom noodzakelijk is als prikkel om de naleving van de uitspraak op dat beroep te verzekeren.
Alvorens te kunnen concluderen tot weigerachtigheid had de rechtbank daarom opposant moeten horen.
€ 50 per dag, zonder wijziging van termijn en maximum
De rechtbank verklaarde de eerdere uitspraak alleen vervallen voor zover daarin het dagbedrag op € 200 was gesteld. Daarvoor komt € 50 per dag in de plaats, aansluitend bij de meest recente aanbeveling voor rechterlijke dwangsommen in vreemdelingenzaken. Het maximum blijft € 15.000. Voor het overige blijft de eerdere uitspraak gelden, dus ook de termijn van twee weken na verzending van die uitspraak om het besluit bekend te maken. Volgens de uitspraak staat tegen deze beslissing geen hoger beroep of verzet open.
Bronpassages bij deze uitleg
vervallen voor zover daarin is bepaald dat opposant aan de vreemdeling een dwangsom van € 200 moet betalen voor elke dag waarmee hij de aan de uitspraak verbonden termijn voor het bekendmaken van een besluit op de aanvraag overschrijdt;
bepaalt dat opposant aan de vreemdeling een dwangsom van € 50 (vijftig euro) moet betalen voor elke dag waarmee hij de aan de uitspraak verbonden termijn voor het bekendmaken van een besluit op de aanvraag overschrijdt.
De rechtbank ziet aanleiding om in plaats hiervan aan te sluiten bij de meest recente aanbeveling voor rechterlijke dwangsommen in vreemdelingenzaken
De maximale dwangsom blijft €15.000. Ook voor het overige blijft de aangevallen uitspraak in stand.
opposant opgedragen om binnen twee weken na de dag van verzending van de uitspraak een besluit op de aanvraag bekend te maken
Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.
Verhouding tot eerdere rechtspraak
Er is geen volledige uitspraak uit een andere zaak aangeleverd. Daarom kan niet worden beoordeeld of dit oordeel overeenkomt met of afwijkt van andere rechtspraak.
Reikwijdte en beperkingen
- Er zijn geen volledige uitspraken uit andere zaken aangeleverd. De bespreking bevat daarom geen vergelijking met andere rechtspraak en is geen uitputtend jurisprudentieonderzoek.
- De aanbeveling waarop de rechtbank het dagbedrag baseert, is niet als afzonderlijke bron aangeleverd.
- De geldende wetsversie is niet afzonderlijk onderzocht.
Uitspraken en wetsartikelen
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.