Uitspraak uitgelegd

Drugslab Middenbeemster: vijf jaar cel en € 15.865,86 kostenverhaal

De rechtbank Den Haag veroordeelde op 9 november 2026 een verdachte voor medeplegen van drugsproductie en -handel en deelname aan een drugsorganisatie rond een laboratorium in Middenbeemster. Zijn uitvoerende rol was volgens de rechtbank voldoende zwaar, maar betrokkenheid na de brand van 19 juni 2025 werd niet bewezen. De uitkomst: vijf jaar gevangenisstraf en € 15.865,86 kostenverhaal, zonder aanvullende geldboete.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Uitspraakdatum
2026-11-09
Publicatie bron
2026-11-09

In het kort

  • De verdachte is veroordeeld voor medeplegen van productie en handel in MDMA en methamfetamine en voor deelname aan een drugsorganisatie.
  • Beide feiten zijn bewezen voor de periode van 21 maart 2025 tot en met 19 juni 2025. Voor de periode na de brand volgde gedeeltelijke vrijspraak.
  • De straf bedraagt vijf jaar gevangenisstraf met aftrek van voorarrest. Recidive woog strafverzwarend mee; een aanvullende geldboete is niet opgelegd.
  • Daarnaast moet de verdachte € 15.865,86 betalen voor vernietiging van gevaarlijke labvoorwerpen en samenhangende kosten. Gijzeling heft die betalingsplicht niet op.
  • De telefoon, Audi met sleutel en een rood boekje zijn verbeurdverklaard; de facturen moeten terug naar de rechthebbende.

Waarom deze zaak belangrijk is

De combinatie van productie-, verkoop- en vervoerstaken droeg hier de veroordelingen, ondanks de kleinere uitvoerende rol van de verdachte. Daarnaast stond het achterwege laten van een geldboete niet in de weg aan verhaal van vernietigingskosten. Het toegerekende aandeel van 10% was gekoppeld aan zijn rol in deze zaak en is geen algemeen tarief voor drugslabzaken.

Gesprekken tellen mee, ook zonder deelname van de verdachte

De rechtbank gebruikte heimelijk opgenomen gesprekken uit de auto van een medeverdachte. Dat daarin vooral óver de verdachte werd gesproken, zonder dat hij zelf deelnam, maakte de gesprekken op zichzelf niet onbruikbaar. Hun betekenis moest worden beoordeeld naast de andere gesprekken en het overige bewijs. De rechtbank koppelde ook een gebruikte bijnaam aan de verdachte: in het dossier vond zij geen aanknopingspunten dat daarmee iemand anders werd bedoeld.

Bronpassages bij deze uitleg

Het gaat om OVC-gesprekken die in de auto van [medeverdachte 1] zijn opgenomen en waarop [medeverdachte 1] (telefonische) gesprekken voert met anderen.

De rechtbank stelt voorop dat de bewijswaarde van deze OVC-gesprekken steeds dient te worden bezien in samenhang met alle overige OVC-gesprekken en de andere bewijsmiddelen.

Dat in de OVC-gesprekken voornamelijk over de verdachte wordt gesproken zonder dat hij zelf aan deze gesprekken meedeed, betekent op zichzelf niet dat deze OVC-gesprekken niet bruikbaar zijn voor het bewijs.

De rechtbank ziet in het dossier ook geen aanknopingspunten voor het oordeel dat met “ [bijnaam 1] ” een ander persoon dan de verdachte kan worden bedoeld.

Ook MDMA-productie bewezen zonder aangetroffen MDMA

Onderzoek aan goederen uit het laboratorium leverde positieve tests op voor methamfetamine. MDMA en de daarvoor gebruikte grondstof PMK waren niet aangetroffen. Toch achtte de rechtbank ook MDMA-productie bewezen. Zij baseerde dat op de samenhang tussen de vrijwel gelijke productieprocessen, gesprekken over PMK en een gevonden notitieboekje met het MDMA-productieproces. De afwezigheid van MDMA in het pand werd dus niet los van het overige bewijs beoordeeld.

Bronpassages bij deze uitleg

Diverse goederen, waaronder de twaalf IBC’s, zijn bemonsterd en door het NFI positief getest op de precursor Benzylmethylketon (hierna: BMK) en methamfetamine.

En hoewel er geen PMK of MDMA in het drugslab is aangetroffen, is de rechtbank van oordeel dat er ook MDMA is geproduceerd.

De rechtbank overweegt in dit verband dat het productieproces van methamfetamine en MDMA nagenoeg hetzelfde is; alleen de precursor hoeft te worden aangepast en in productielocaties van methamfetamine wordt vaak ook MDMA geproduceerd.

Verder volgt uit de OVC-gesprekken dat regelmatig wordt gesproken over ‘P-poeder’ of ‘P’, een benaming voor PMK.

Verder wordt in een notitieboekje, dat in de slaapkamer van [medeverdachte 3] is aangetroffen, het productieproces van MDMA beschreven.

Productietaken en verkoopplannen dragen het medeplegen

Voor medeplegen keek de rechtbank naar bewuste, nauwe samenwerking en het gewicht van de bijdrage. Uit gesprekken leidde zij af dat de verdachte productietaken uitvoerde en betrokken was bij een verkoopplan. Die werkzaamheden stonden niet los van de rest: volgens de rechtbank vormden de betrokkenen ieder een onmisbare schakel in de productie- en handelsketen. Zijn verklaring dat hij alleen kwam klussen en niets van het drugslaboratorium merkte, vond zij onaannemelijk.

Bronpassages bij deze uitleg

De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid bij een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard wanneer vast is komen te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking.

De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal dan van voldoende gewicht moeten zijn.

De rechtbank leidt hieruit af dat de verdachte betrokken was bij het productieproces; [medeverdachte 1] gaf hem de opdracht om de pegels te laten luchten, maar deze opdracht is door de verdachte niet goed uitgevoerd.

Er is een plan van aanpak voor het verkopen van de dertig bakjes waar de verdachte en [medeverdachte 5] bij betrokken zijn.

Zij hebben in samenwerking met elkaar essentiële werkzaamheden verricht ten behoeve van de productie en handel in methamfetamine en MDMA en vormden elk een onmisbare schakel in de (productie en handels)keten.

De op de terechtzitting op 16 oktober 2026 door de verdachte afgelegde verklaring dat hij alleen in het bedrijfspand op de [adres] aanwezig was om te klussen en niets heeft gezien of gemerkt van het drugslab, schuift de rechtbank als niet aannemelijk terzijde.

Kleinere uitvoerende rol is toch wezenlijk voor de drugsorganisatie

De rechtbank zag daarnaast een drugsorganisatie: een duurzaam en gestructureerd verband dat op drugsproductie was gericht. Vaste vervoersafspraken, intensief onderling contact en samenwerking gedurende ruim twee maanden droegen dat oordeel. De verdachte had een lage positie, maar leverde naast productiewerk een aanzienlijke logistieke bijdrage door een medeverdachte regelmatig te vervoeren. Zijn kleinere uitvoerende rol was volgens de rechtbank voldoende wezenlijk voor deelname aan het samenwerkingsverband.

Bronpassages bij deze uitleg

Gelet op het voorgaande is de rechtbank dan ook van oordeel dat sprake is geweest van een duurzaam en gestructureerd samenwerkingsverband.

Het contact tussen de verdachten was gericht op de productie van verdovende middelen.

Deze werkwijze en manier van verplaatsen vergt op voorhand onderlinge afstemming met de betrokken personen. Gelet hierop stelt de rechtbank vast dat er door de verdachten gezamenlijk, planmatig en volgens een vast patroon is gehandeld.

uit de periode van ruim twee maanden waarin de verdachten hebben samengewerkt, de intensiteit waarin er onderling contact was, de frequentie waarmee de verdachten bij de loods kwamen

De rechtbank acht dit gegeven juist tekenend voor de positie die de verdachte had, te weten onderaan de hiërarchische ladder. Naast de productie heeft de verdachte ook een aanzienlijke bijdrage geleverd aan de logistiek van de organisatie.

Uit de reisbewegingen van de verdachte volgt dat hij zeer regelmatig medeverdachte [medeverdachte 3] in de ochtend ophaalt, naar de P+R rijdt, vervolgens naar het drugslab gaat en aan het einde van de dag [medeverdachte 3] weer thuisbrengt.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de verdachte weliswaar een kleinere rol had binnen de organisatie, maar dat deze uitvoerende rol wel van voldoende gewicht geweest is om te kunnen spreken van een wezenlijke bijdrage aan het samenwerkingsverband,

Gedeeltelijke vrijspraak voor de periode na de brand

Voor beide feiten geldt dezelfde grens: bewezen is de periode van 21 maart 2025 tot en met 19 juni 2025, toen het laboratorium afbrandde. Voor productie en handel waren er wel aanwijzingen voor verdere betrokkenheid, maar te weinig bewijs. Voor organisatiedeelname zag de rechtbank geen aanknopingspunten voor betrokkenheid na de brand. Van de latere ten laste gelegde periode is de verdachte voor beide feiten vrijgesproken.

Bronpassages bij deze uitleg

De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van het onder 1 ten laste gelegde, te weten het medeplegen van de productie en handel van methamfetamine en MDMA in de periode van 21 maart 2025 tot en met 19 juni 2025.

hij, in de periode van 21 maart 2025 tot en met 19 juni 2025 te Middenbeemster en/of Den Haag en/of Honselersdijk en/of Woerden, althans in Nederland, heeft deelgenomen aan een organisatie,

Hoewel er aanwijzingen zijn dat de verdachte na de brand in het drugslab op 19 juni 2025 betrokken bleef bij de productie en handel van methamfetamine en MDMA, is dit onvoldoende komen vast te staan.

Ten aanzien van de tenlastegelegde periode is de rechtbank van oordeel dat het dossier geen aanknopingspunten biedt voor betrokkenheid van de verdachte bij de criminele organisatie ná de brand aan de [adres] op 19 juni 2025.

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank het onder feit 2 tenlastegelegde dan ook wettig en overtuigend bewezen tot en met 19 juni 2025, en zal de rechtbank de verdachte partieel vrijspreken van de tenlastegelegde periode na 19 juni 2025.

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

Vijf jaar gevangenisstraf, maar geen aanvullende geldboete

Het Openbaar Ministerie vroeg zeven jaar gevangenisstraf en een boete van € 40.000. De rechtbank legde vijf jaar gevangenisstraf op, met verrekening van voorarrest voor zover dat niet al op een andere straf was afgetrokken. Een eerdere onherroepelijke veroordeling voor soortgelijke drugsfeiten woog op grond van artikel 43a van het Wetboek van Strafrecht strafverzwarend mee. De kortere bewezen periode en de straffen in soortgelijke zaken verklaarden de lagere celstraf. Een geldboete bleef achterwege: grootschalige verdiensten waren niet vastgesteld en de rechtbank zag, mede door de lange detentie en ontbrekende draagkracht, daarin geen meerwaarde.

Bronpassages bij deze uitleg

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zeven jaren, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, en een geldboete van € 40.000,-.

een gevangenisstraf voor de duur van 5 (vijf) jaren;

in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;

Hieruit volgt dat de verdachte eerder (23 juli 2020) onherroepelijk is veroordeeld tot een gevangenisstraf voor soortgelijk feiten, te weten opiumwetmisdrijven.

De rechtbank zal deze omstandigheid met inachtneming van artikel 43a Sr ten nadele van de verdachte meewegen in de straftoemeting.

Nu de rechtbank een kortere pleegperiode bewezen acht en mede gelet op de straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd, komt de rechtbank tot een lagere straf dan door de officier van justitie is geëist.

De rechtbank ziet anders dan de officier van justitie geen aanknopingspunten op basis waarvan kan worden vastgesteld dat de verdachte met zijn handelen op grote schaal geld heeft verdiend.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat, gelet op het voorgaande, de langdurige gevangenisstaf die aan de verdachte is opgelegd en het gebrek aan inkomen en daarmee enige vorm van draagkracht, het opleggen van een geldboete naast een gevangenisstraf niet van enige toegevoegde waarde is.

Kostenverhaal van € 15.865,86 blijft naast de celstraf bestaan

De rechtbank legde ook de maatregel kostenverhaal op grond van artikel 13d Opiumwet op. Het gaat om door de Staat gedragen kosten voor vernietiging van voorwerpen die ernstig gevaar opleveren voor gezondheid of leefomgeving, en daarmee samenhangende werkzaamheden. Voorwaarde is een veroordeling voor een feit dat met die voorwerpen verband houdt. De opgevoerde kosten van € 158.658,62 vond de rechtbank voldoende onderbouwd; onnodige posten zag zij niet. Van dat totaal kwam, passend bij zijn rol, 10% voor rekening van deze verdachte: € 15.865,86. Dit is een kostenmaatregel, geen aanvullende geldboete. Bij niet-betaling kan maximaal 158 dagen gijzeling worden gevorderd, maar die laat de betalingsverplichting bestaan.

Bronpassages bij deze uitleg

de kosten die ten laste van de Staat komen in verband met de vernietiging van voorwerpen, die ernstig gevaar opleveren voor de leefomgeving of voor de volksgezondheid, worden verhaald op degene die wordt veroordeeld ter zake van een strafbaar feit dat in verband staat met die voorwerpen.

Onder die kosten vallen de kosten van de vernietiging zelf en kosten die met de vernietiging samenhangen, zoals de kosten van het verzamelen, het vervoer of de opslag voorafgaand aan de vernietiging.

De kosten van die werkzaamheden bedroegen in totaal € 158.658,62 en zagen onder meer op de afvoer van chemicaliën, restafval en hardware ter vernietiging en op personeelskosten.

De factuur is hiermee naar het oordeel van de rechtbank voldoende onderbouwd. De rechtbank ziet geen aanknopingspunten voor het oordeel dat bepaalde opgevoerde kosten niet noodzakelijk waren.

10% van die kosten, te weten € 15.865,86, voor rekening van de verdachte,

Ook zal de rechtbank de verdeling van de kosten tussen de verdachte en de medeverdachten zoals door de officier van justitie is voorgesteld volgen, nu het dossier over de rol van de verdachte bij het drugslab hiervoor voldoende steun biedt.

De rechtbank legt daarom de maatregel kostenverhaal ter hoogte van € 15.865,86 aan de verdachte op.

bepaalt de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd op 158 dagen;

Als dit bedrag niet wordt betaald, kunnen gelet op artikel 13d lid 3 van de Opiumwet in samenhang met artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht 158 dagen gijzeling worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt.

Audi op andere naam toch verbeurdverklaard

De Samsung-telefoon, de Audi met autosleutel en het rode boekje werden verbeurdverklaard. Dat de Audi niet op naam van de verdachte stond, was hier geen beletsel. Hij was de hoofdgebruiker en zette het voertuig veelvuldig in voor het drugslaboratorium en de organisatie. Daarbij vond de rechtbank van belang dat de rechthebbende met het gebruik of de bestemming bekend was, of de verkrijging, het gebruik of de bestemming redelijkerwijs had kunnen vermoeden. De facturen moeten daarentegen worden teruggegeven aan de rechthebbende.

Bronpassages bij deze uitleg

De rechtbank zal de op de beslaglijst genoemde Samsung Galaxy Fold Z (goednummer 863376) verbeurdverklaren, aangezien dit voorwerp aan de verdachte toebehoort en met behulp van dit voorwerp de bewezenverklaarde feiten zijn begaan.

verklaart verbeurd de op de beslaglijst genoemde voorwerpen, te weten:

- Autosleutel Audi (goednummer 863381);

- Voertuig merk Audi [kenteken 3] (goednummer 863386);

De rechtbank zal het op de beslaglijst genoemde rode boekje (goednummer 863387) verbeurdverklaren, aangezien met behulp van dit voorwerp de bewezenverklaarde feiten zijn begaan en de rechtbank niet heeft kunnen vaststellen aan wie het voorwerp toebehoort.

Hoewel het voertuig niet op naam stond van de verdachte, was hij in de ten laste gelegde periode de hoofdgebruiker van de Audi. Het voertuig is door de verdachte veelvuldig gebruikt om zich te verplaatsen ten behoeve van zijn werkzaamheden voor het drugslab en de criminele organisatie.

aangezien met behulp van deze voorwerpen de bewezenverklaarde feiten zijn begaan en degene aan wie de voorwerpen toebehoren bekend was met het gebruik of de bestemming in verband daarmee, dan wel die verkrijging, dat gebruik of die bestemming redelijkerwijs had kunnen vermoeden.

gelast de teruggave aan de rechthebbende van het op de beslaglijst genoemde voorwerp, te weten: Diverse facturen (goednummer 863387).

Verhouding tot eerdere rechtspraak

Er zijn geen afzonderlijke volledige vergelijkingsuitspraken aangeleverd. Daarom kan niet worden beoordeeld of dit oordeel aansluit bij of afwijkt van andere rechtspraak.

Reikwijdte en beperkingen

  • Dit is een vonnis in eerste aanleg. Uit het aangeleverde materiaal blijkt niet of hoger beroep is ingesteld of dit vonnis onherroepelijk is geworden.
  • Er zijn geen volledige vergelijkingsuitspraken aangeleverd. Deze bespreking stelt daarom geen afwijking van andere rechtspraak of algemene rechtslijn vast.
  • De toepasselijke wetsversies zijn niet afzonderlijk gecontroleerd. De bespreking volgt de bepalingen zoals de rechtbank die in dit vonnis toepast.

Uitspraken en wetsartikelen

De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.

Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.