Uitspraak uitgelegd
Bunq moet € 314.902 afdragen na deblokkering van faillissementsrekeningen
Op 24 december 2025 veroordeelde de rechtbank Amsterdam bunq tot afdracht van € 314.902,37 aan een faillissementsboedel. De curator had om deblokkering van één rekening gevraagd, maar bunq activeerde het gehele account. Daardoor kon de gefailleerde buiten het zicht van de curator betalingen ontvangen en weer uitgeven.
- Primaire bron
- ECLI:NL:RBAMS:2025:10778
- Instantie
- Rechtbank Amsterdam
- Uitspraakdatum
- 2025-12-24
- Publicatie bron
- 2026-02-26
In het kort
- Bunq moet € 314.902,37 afdragen wegens de onbevoegde debiteringen waarop de curator haar vordering baseerde.
- De bank mocht het verzoek om één rekening te openen niet uitleggen als toestemming voor het hele account.
- De rechtbank rekent de tijdens faillissement ontvangen bedragen tot de boedel en beperkt de afdrachtplicht niet tot het oude saldo.
- RFH/Wittekamp gaat over een andere situatie: terugvordering van de ontvanger bij betaling vanaf een debetrekening.
- Naast de hoofdsom zijn wettelijke rente, € 3.349,51 buitengerechtelijke kosten en proceskosten toegewezen.
Waarom deze zaak belangrijk is
Het vonnis laat zien waarom een verzoek om één rekening te openen niet zonder meer toestemming geeft voor het hele bankaccount. De rechtbank verbindt daaraan een afdrachtplicht uit het faillissementsrecht. Ook licht zij toe waarom tijdens het faillissement ontvangen gelden in deze zaak niet buiten de boedel vielen doordat zij pas na de faillissementsdatum waren ontvangen.
Feiten en aanleiding van het geschil
De gefailleerde beschikte over een account bij bunq met meerdere IBAN-nummers. Na de faillietverklaring blokkeerde de bank de rekeningen voor debiteringen. De curator verzocht later schriftelijk om deblokkering van één specifieke rekening, omdat de gefailleerde deze weer zou gaan gebruiken. De bank reageerde hierop door het volledige account te activeren, waardoor de gefailleerde over al zijn rekeningen kon beschikken en nieuwe kon openen. Vervolgens ontving en gaf de gefailleerde buiten het zicht van de curator een totaalbedrag van ruim € 314.000 uit.
Bronpassages bij deze uitleg
[gefailleerde] is op 11 december 2018 in staat van faillissement verklaard. Hij hield op dat moment bij bunq acht bankrekeningen aan in zijn ‘personal bunq account’. De curator heeft bunq begin maart 2019 benaderd met het verzoek om een van de rekeningen op naam van [gefailleerde] te deblokkeren.
Wettelijk kader en beschikkingsbevoegdheid
De rechtbank baseert de afdrachtplicht op het faillissementsrecht. Tot de boedel behoort in beginsel ook vermogen dat tijdens het faillissement wordt verworven. De gefailleerde verliest de beschikking en het beheer over het vermogen dat onder het faillissement valt. Geeft hij daarover onbevoegd betalingsopdrachten, dan kan de curator in beginsel afdracht van de uitgevoerde betalingen verlangen. Het vonnis draait daarom om de bevoegdheid voor deze betalingen en de vraag of de bijgeschreven gelden tot de boedel behoorden.
Bronpassages bij deze uitleg
Het faillissement omvat het gehele vermogen van de schuldenaar ten tijde van de faillietverklaring, alsmede hetgeen hij gedurende het faillissement verwerft (artikel 20 Fw). Door de faillietverklaring verliest de schuldenaar van rechtswege de beschikking en het beheer over zijn tot het faillissement
Verkeerde interpretatie verzoek door de bank
De curator had in haar berichten steeds één specifiek rekeningnummer genoemd. De rechtbank vond daarom dat bunq het verzoek niet mocht opvatten als toestemming om het gehele account met alle rekeningen te activeren. Het woord “account” in de reactie van de bank en de algemene voorwaarden veranderden dat niet. De gelden op de rekeningen die geblokkeerd moesten blijven, werden vervolgens zonder bevoegdheid uitgegeven. Dit oordeel is toegespitst op de concrete correspondentie en de rekeningen waarop de vordering ziet.
Bronpassages bij deze uitleg
De curator vraagt in haar e-mail van 1 maart 2019 aan bunq om één specifieke rekening te deblokkeren. Als dat niet mogelijk blijkt (omdat deze rekening niet meer bestaat) en bunq bij e-mail van 28 februari 2019 antwoordt dat zij wel
Afdrachtplicht en onderscheid met eerdere jurisprudentie
Bunq beriep zich op RFH/Wittekamp uit 2022. Daar vorderde de curator betaling terug van de ontvangende schuldeiser. De rekening stond al rood en de betaling verminderde het boedelactief niet; ook ontstond geen nieuwe schuld waarvoor de boedel aansprakelijk was. In deze bunq-zaak gaat het om afdracht door de bank van gelden die tijdens het faillissement op rekeningen werden ontvangen en vervolgens onbevoegd werden uitgegeven. Volgens de rechtbank volgt uit het arrest van 2022 geen beperking tot het saldo dat al op de faillissementsdatum bestond. De verschillende uitkomsten berusten op deze omstandigheden, niet op een nieuwe algemene rechtsregel.
Bronpassages bij deze uitleg
Uit het arrest RFH/ Wittekamp q.q. volgt weliswaar dat de curator hetgeen na de faillissementsdatum aan een schuldeiser is betaald slechts van deze schuldeiser kan terugvorderen voor zover die betaling resulteert in een vermindering van het actief of een vermeerdering van het passief
In dit geval heeft de betaling aan RFH niet geresulteerd in een vermindering van het actief van de boedel, nu de ABN-rekening bij het intreden van het faillissement reeds een debetsaldo vertoonde. Evenmin heeft die betaling geresulteerd in een vermeerdering van het passief
Uitkomst en veroordeling
De rechtbank wijst de vordering van de curator volledig toe. Bunq wordt veroordeeld tot betaling van het totaalbedrag aan debiteringen, vermeerderd met de wettelijke rente. Ook worden de buitengerechtelijke incassokosten en de proceskosten toegewezen. De rechtbank verwerpt het verweer van de bank dat sprake zou zijn van misbruik van bevoegdheid door de curator of dat matiging op zijn plaats is.
Bronpassages bij deze uitleg
veroordeelt bunq om aan de curator te betalen een bedrag van € 314.902,37, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 22 februari 2022, tot de dag van volledige betaling
Verhouding tot eerdere rechtspraak
RFH/Wittekamp betreft terugvordering van een ontvangende schuldeiser na betaling vanaf een rekening met een debetsaldo. De Hoge Raad achtte het actief en passief van de boedel daardoor niet geraakt. De rechtbank beoordeelt hier afdracht door een bank van tijdens faillissement ontvangen en daarna onbevoegd uitgegeven gelden. Het vonnis onderscheidt die situaties en verwerpt de door bunq voorgestane beperking tot het saldo op de faillissementsdatum. De vergelijking is beperkt tot deze twee volledig gelezen uitspraken.
Bronpassages bij deze uitleg
maar niet dat de datum van het faillissement daarbij als pijlmoment heeft te gelden.
Evenmin heeft die betaling geresulteerd in een vermeerdering van het passief van de boedel.
Reikwijdte en beperkingen
- Deze bespreking betreft het vonnis van 24 december 2025, gepubliceerd op 26 februari 2026. Of nadien hoger beroep is ingesteld of beslist, is niet vastgesteld.
- De beoordeling van wetsartikelen is weergegeven zoals toegepast in dit vonnis; de geconsolideerde wetsversies zijn niet afzonderlijk onderzocht.
Uitspraken en wetsartikelen
- ECLI:NL:RBAMS:2025:10778
- ECLI:NL:HR:2006:AV0653
- ECLI:NL:HR:2012:BV0614
- ECLI:NL:HR:2022:80
- Artikel 20 Fw
- Artikel 23 Fw
- Artikel 24 Fw
- Artikel 119 BW
- Artikel 35 BW
De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.