Uitspraak uitgelegd
Belastingverrekening: bestuursrechter onbevoegd, schadevergoeding blijft staan
Een mededeling over belastingverrekening is iets anders dan een afzonderlijke rentebeschikking. Het hof Amsterdam oordeelde op 19 december 2024 dat deze zaak alleen over verrekening ging en dat de bestuursrechter daarvoor onbevoegd was. Een eerder toegekende schadevergoeding bleef staan. De Hoge Raad beoordeelde de zaak op 6 november 2026 niet inhoudelijk, omdat het cassatieberoep wegens onbetaald griffierecht niet-ontvankelijk was.
- Primaire bron
- ECLI:NL:GHAMS:2024:3596
- Instantie
- Gerechtshof Amsterdam
- Uitspraakdatum
- 2024-12-19
- Publicatie bron
- 2025-01-31
In het kort
- Het beroep gaat alleen over twee verrekeningsbesluiten, niet over een beschikking invorderingsrente.
- Voor deze verrekeningsbesluiten is de bestuursrechter onbevoegd.
- De schadevergoeding van € 1.500 blijft staan omdat de Staat daartegen geen hoger beroep instelde.
- De Hoge Raad verklaart cassatie op 6 november 2026 niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht en geeft geen inhoudelijk oordeel.
Waarom deze zaak belangrijk is
De zaak toont waarom een verrekeningsbesluit en een beschikking invorderingsrente afzonderlijk moeten worden herkend. Dat bepaalt of de bestuursrechter het beroep kan behandelen. Daarnaast illustreert de zaak dat een onjuist geachte nevenbeslissing toch kan blijven staan wanneer de betrokken partij daartegen geen hoger beroep instelt.
Procedurele achtergrond en eerdere oordelen
De zaak betreft twee mededelingen over verrekening. Dezelfde verrekeningen kwamen eerder aan de orde bij het hof, in een procedure over onder meer een later bekendgemaakte beschikking invorderingsrente. Die rentebeschikking was al op 1 april 2020 herroepen. In de nieuwe procedure had de rechtbank haar toch opnieuw vernietigd. Het hof moest daarom nauwkeurig vaststellen welke besluiten daadwerkelijk ter beoordeling voorlagen.
Bronpassages bij deze uitleg
De verrekeningen in deze zaak zijn reeds aan de orde zijn geweest in de zaak die heeft geleid tot ‘s Hofs uitspraak van 15 augustus 2023, ECLI:NL:GHAMS:2023:2295 (hierna: de uitspraak van 15 augustus 2023).
Kwalificatie van de mededelingen als verrekening
Het hof beoordeelde de beroepschriften opnieuw en stelde vast dat deze uitsluitend gericht waren tegen verrekeningsbesluiten. In de mededelingen zelf was geen beschikking invorderingsrente bekendgemaakt. Daarmee was de kern van het geschil de verrekening zelf, en niet de rente.
Bronpassages bij deze uitleg
Het Hof heeft het beroepschrift in eerste aanleg mede daarom opnieuw beoordeeld en legt dat uit als zijnde uitsluitend gericht tegen twee verrekeningsbesluiten.
Bestuursrechter niet bevoegd over deze verrekeningsbesluiten
Het beroep was volgens het hof uitsluitend gericht tegen twee verrekeningsbesluiten. Tegen die besluiten stond geen beroep open bij de bestuursrechter, zodat de rechtbank zich geheel onbevoegd had moeten verklaren. Dat betekent niet dat de verrekening geen besluit is of dat geen enkele rechter erover kan oordelen. Het onderscheid met een afzonderlijke beschikking invorderingsrente is juist essentieel voor de gekozen rechtsgang.
Bronpassages bij deze uitleg
Het oordeel in 4.4 brengt mee dat de rechtbank zich geheel en al onbevoegd had moeten verklaren. Voor een veroordeling tot vergoeding van immateriële schade had de rechtbank ook geen aanleiding hoeven zien.
Instandhouding schadevergoeding zonder proceskosten
De rechtbank had de Staat € 1.500 aan immateriële schadevergoeding laten betalen wegens termijnoverschrijding. Het hof vond die vergoeding in deze specifieke procedure over twee kleine verrekeningen bij een onbevoegde rechter onjuist: rechtens relevante spanning en frustratie werden hier niet verondersteld. Toch bleef de vergoeding staan omdat de Staat daartegen geen hoger beroep had ingesteld. Dat leidde niet alsnog tot een proceskosten- of griffierechtvergoeding ten laste van de Staat.
Bronpassages bij deze uitleg
Bedoelde veroordeling zal het Hof echter niet vernietigen, omdat de Staat daartegen geen hoger beroep heeft ingesteld.
Uitspraak en vernietiging rechtbankoordeel
De einduitspraak van het hof hield in dat de uitspraak van de rechtbank werd vernietigd, behalve op de punten van onbevoegdheid en de schadevergoeding. Hiermee werd de rechtspositie van belanghebbende wat betreft de schadevergoeding gehandhaafd, ondanks de onbevoegdheid van de rechter voor de hoofdzaak.
Bronpassages bij deze uitleg
Het Hof vernietigt de uitspraak van de rechtbank met uitzondering van de beslissing waarin de rechtbank zich onbevoegd heeft verklaard en de beslissing waarin de Staat is veroordeeld tot vergoeding van immateriële schade.
Afloop in cassatie
Op 6 november 2026 verklaarde de Hoge Raad het cassatieberoep tegen deze hofuitspraak niet-ontvankelijk. Het griffierecht was niet betaald en de belanghebbende had geen gebruikgemaakt van de gelegenheid om daarvoor een reden op te geven. De Hoge Raad heeft de inhoudelijke opvatting over verrekening en schadevergoeding dus niet getoetst of inhoudelijk bevestigd.
Bronpassages bij deze uitleg
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk.
Het beroep in cassatie moet daarom op grond van artikel 8:41, lid 6, Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
Verhouding tot eerdere rechtspraak
In de uitspraak van 15 augustus 2023 onderscheidde hetzelfde hof verrekeningsbeschikkingen, waartegen geen beroep bij de bestuursrechter openstond, van afzonderlijke rentebeschikkingen. De uitspraak van 19 december 2024 gebruikt dat onderscheid om vast te stellen dat deze procedure alleen verrekening betrof. Het cassatiearrest van 6 november 2026 houdt uitsluitend een niet-ontvankelijkverklaring wegens griffierecht in en voegt geen inhoudelijk oordeel aan die vergelijking toe.
Bronpassages bij deze uitleg
Het Hof heeft het beroepschrift in eerste aanleg mede daarom opnieuw beoordeeld en legt dat uit als zijnde uitsluitend gericht tegen twee verrekeningsbesluiten.
Die beschikkingen zijn besluiten genomen op voet van artikel 24 van de IW. Daartegen kan geen beroep worden ingesteld bij de bestuursrechter.
Reikwijdte en beperkingen
- De bespreking combineert de hofuitspraak van 19 december 2024 met de procedurele afloop in cassatie op 6 november 2026.
- De beslissing over spanning, frustratie en proceskosten betreft deze concrete procedures. De wetsversies zijn niet afzonderlijk onderzocht.
Uitspraken en wetsartikelen
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.