Uitspraak uitgelegd
Bedrijfsovername niet afdwingbaar: prijs en essentiële afspraken nog open
Een voorovereenkomst en jaren overleg waren in deze zaak onvoldoende om een bedrijfsovername af te dwingen. De rechtbank Noord-Holland oordeelde op 14 oktober 2026 dat belangrijke afspraken nog openstonden. Het gebruik van de bedrijfsopvolgingsregeling was juist een gezamenlijk uitgangspunt; het geschil ging onder meer over de overnamesom en de invulling van de maatschap.
- Primaire bron
- ECLI:NL:RBNHO:2026:14332
- Instantie
- Rechtbank Noord-Holland
- Uitspraakdatum
- 2026-10-14
- Publicatie bron
- 2026-11-06
In het kort
- De rechtbank wijst de eis tot overdracht van het bedrijf af.
- De fiscale BOR-route was een gedeeld uitgangspunt, maar over belangrijke financiële en samenwerkingsafspraken bestond geen overeenstemming.
- De voorovereenkomst diende om een mogelijke begindatum vast te leggen en vulde de ontbrekende afspraken niet in.
- Extra werkvergoeding en een bevel tot verder onderhandelen worden onvoldoende onderbouwd en afgewezen.
Waarom deze zaak belangrijk is
De uitspraak maakt onderscheid tussen een gedeeld overnameplan en voldoende overeenstemming om uitvoering te kunnen afdwingen. Het fiscale uitgangspunt was duidelijk, maar afspraken over de financiële uitwerking en de samenwerking ontbraken. Ook laat de zaak zien waarom een aanvullende urenclaim en een verzoek tot verder onderhandelen concreet moeten worden onderbouwd.
Fiscale structuur als uitgangspunt
Partijen onderhandelden over de overdracht van een melk- en pluimveebedrijf. Volgens de rechtbank was gebruik van de bedrijfsopvolgingsregeling steeds het gedeelde uitgangspunt. Partijen werkten daarvoor aan een route via toetreding tot en uittreding uit maatschappen, met betrokkenheid van de dochters van de verkopers. De stelling van de beoogde kopers dat zij los daarvan directe overdracht van de activa konden afdwingen, werd niet gevolgd. Deze uitspraak beoordeelt de gemaakte afspraken, niet zelfstandig of iedere fiscale voorwaarde voor toepassing van de regeling was vervuld.
Bronpassages bij deze uitleg
Eind 2021 hebben [gedaagden] aan [eisers] meegedeeld deze overdracht zodanig vorm te willen geven dat dit voor hen en hun dochters fiscaal gezien zo gunstig mogelijk zou zijn.
Het gebruik van de BOR was daarbij voor [gedaagde sub 1] cruciaal. [eisers] wisten dit en bij het overleg over de wijze van overgang van het bedrijf naar [eisers] , is dat ook altijd het uitgangspunt geweest
Verschil van inzicht over de koopsom
Er ontstond een fundamenteel meningsverschil over de financiële invulling van de deal. De kopers gingen ervan uit dat zij na overname van de schulden nog drie miljoen euro moesten betalen. De verkopers stelden echter dat er een overnamesom van 6,5 miljoen euro betaald moest worden bovenop de schulden, wat leidde tot het afbreken van de besprekingen.
Bronpassages bij deze uitleg
Volgens [eisers] was het de bedoeling dat zij activa van het bedrijf zouden overnemen samen met de schuld van 3,5 miljoen euro en dat zij daarvoor dan 3 miljoen euro zouden betalen.
In antwoord op de vraag van de rechtbank hebben [eisers] zich tijdens de mondelinge behandeling op het standpunt gesteld dat de intentie van partijen was dat tussen hen een zogenaamde activa-overdracht zou plaatsvinden
Voorovereenkomst liet essentiële afspraken open
De in september 2024 getekende voorovereenkomst was volgens de eensluidende verklaring van partijen bedoeld om bij latere totstandkoming van de maatschap 1 januari 2024 als begindatum te kunnen hanteren. Zij verwees naar een nog op te stellen samenwerkingsovereenkomst. Belangrijke afspraken ontbraken, waaronder de vergoeding voor het gebruik van onroerende zaken, de winstaandelen en de arbeidsinbreng en vergoeding per maat. Daardoor was geen verplichting tot overdracht tot stand gekomen. De afwijzing berust dus op ontbrekende overeenstemming over deze onderwerpen, niet op een algemene eis dat een bedrijfsovername altijd een definitief schriftelijk contract vereist.
Bronpassages bij deze uitleg
Op 26 september 2024 hebben partijen en [dochter 1] en [dochter 2] een voorovereenkomst ondertekend.
De voorovereenkomst verwijst naar een nog op te stellen definitieve samenwerkingsovereenkomst. Deze definitieve samenwerkingsovereenkomst is niet opgesteld.
Gelet op deze omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat er geen overeenkomst tot stand is gekomen waarbij [gedaagden] zich hebben verplicht (direct of indirect) hun bedrijf aan [eisers] over te dragen.
Geen extra vergoeding voor gewerkte uren
Voor één van de beoogde kopers gold een afgesproken uurtarief van € 27,50. Het afbreken van de onderhandelingen gaf haar volgens de rechtbank niet alsnog recht op het verlangde tarief van € 45. De betaalde uren waren bijgehouden en zij onderbouwde niet voldoende welke extra uren onbetaald waren gebleven. Voor de andere beoogde koper was geen vergoeding afgesproken. Een andere betalingsgrond was evenmin concreet onderbouwd: het beroep op ongerechtvaardigde verrijking maakte onvoldoende duidelijk waaruit de verrijking en verarming bestonden. De afwijzing betekent dus niet dat zonder prijsafspraak onder alle omstandigheden nooit een vergoeding mogelijk is.
Bronpassages bij deze uitleg
Partijen hebben afgesproken dat [eiseres sub 2] vanaf januari 2023 op ZZP-basis tegen een uurtarief van € 27,50 binnen het bedrijf zal gaan werken.
Dat betekent dat de werkzaamheden van [eiseres sub 2] ook over 2024 werden uitgevoerd tegen een uurtarief van € 27,50 uur.
Vast staat in ieder geval wel dat partijen geen afspraken hebben gemaakt dat [eiser sub 1] voor zijn werkzaamheden een vergoeding zou ontvangen.
Dat kan anders zijn indien er een andere juridische grondslag is waarom [eiser sub 1] recht heeft op betaling.
Ook geen bevel om verder te onderhandelen
De rechtbank wees ook de subsidiaire eis af om opnieuw te overleggen. De eisers hadden onvoldoende onderbouwd waarom de verkopers daartoe verplicht waren en over welke punten nog moest worden onderhandeld. Alle vorderingen werden afgewezen. De eisers moesten € 8.682 aan proceskosten betalen, met een mogelijke verhoging bij betekening zoals in het dictum omschreven.
Bronpassages bij deze uitleg
Niet alleen hebben [eisers] niet onderbouwd waarom [gedaagde sub 1] hiertoe veroordeeld zouden moeten worden, maar de vordering is ook te onbepaald.
veroordeelt [eisers] in de proceskosten van € 8.682,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe
Verhouding tot eerdere rechtspraak
Er zijn geen vergelijkbare zaken aangeleverd voor deze bespreking.
Reikwijdte en beperkingen
- Deze bespreking betreft het vonnis van 14 oktober 2026 en één concrete onderhandelingssituatie. Een latere beslissing in hoger beroep is niet onderzocht.
- De uitspraak is geen zelfstandig fiscaal oordeel over de voorwaarden van de bedrijfsopvolgingsregeling en stelt geen algemene schriftelijkheidseis voor bedrijfsovernames.
Uitspraken en wetsartikelen
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.