Uitspraak uitgelegd
Algeheel VvE-aircoverbod vernietigd, geen machtiging voor twee units
De kantonrechter van de Rechtbank Midden-Nederland vernietigt in een beschikking van 27 oktober 2026 het VvE-besluit over het huishoudelijk reglement voor zover daarin een algeheel aircoverbod is opgenomen. Dat geeft de appartementseigenaar echter nog geen toestemming om te installeren. Zijn verzoek om een vervangende machtiging voor twee buitenunits wordt afgewezen, omdat dit gewijzigde plan nog niet aan de ledenvergadering was voorgelegd.
- Primaire bron
- ECLI:NL:RBMNE:2026:7899
- Instantie
- Rechtbank Midden-Nederland
- Uitspraakdatum
- 2026-10-27
- Publicatie bron
- 2026-11-09
In het kort
- Het besluit tot vaststelling van bepaling 6.2 wordt vernietigd voor zover het een algeheel aircoverbod invoert. Een verbod zonder uitzonderingen laat onvoldoende ruimte voor toestemmingsverzoeken in specifieke omstandigheden.
- De weigering van de eerste aircoaanvraag is volgens de kantonrechter niet vernietigbaar via artikel 2:15 BW, omdat zij de bestaande situatie niet verandert en geen rechtsgevolg heeft.
- De vervangende machtiging voor twee buitenunits wordt afgewezen omdat dit gewijzigde plan nog niet aan de VvE was voorgelegd. De redelijkheid van een weigering blijft daardoor onbesproken.
- De bezwaren tegen de verhuisbijdrage van € 350 en de verbouwingsregels slagen niet. De eigenaar moet in beide zaken proceskosten betalen.
Waarom deze zaak belangrijk is
De beschikking onderscheidt het aanvechten van een huisregel van het verkrijgen van toestemming voor een concreet aircoplan. Het wegvallen van het absolute verbod geeft deze eigenaar geen plaatsingstoestemming: de VvE had het gewijzigde plan met twee units nog niet beoordeeld. De onderzochte regels over verhuizingen en verbouwingen blijven bij deze toetsing wel overeind.
Waarom de concrete weigering niet wordt vernietigd
De appartementseigenaar had toestemming gevraagd voor een buitenunit op zijn balkon. Na de afwijzing door de ledenvergadering vroeg hij de rechter die beslissing te vernietigen. Volgens de kantonrechter ziet artikel 2:15 BW echter op besluiten die rechtshandelingen zijn. Daarvoor vereist artikel 3:33 BW een wil die op rechtsgevolg is gericht. De concrete weigering veranderde volgens de rechter niets aan de bestaande situatie en had daarom geen rechtsgevolg. In deze zaak geldt de weigering dus niet als een besluit dat via artikel 2:15 BW kan worden vernietigd. Het vernietigingsverzoek wordt afgewezen.
Bronpassages bij deze uitleg
De vergadering heeft het verzoek van [verzoeker] om de buiten airco-unit op het balkon te mogen plaatsen afgewezen. [verzoeker] vraagt de vernietiging van dat besluit.
In artikel 2:15 BW staan de criteria op grond waarvan de kantonrechter een besluit van de VvE kan vernietigen. Dit artikel gaat over besluiten die als rechtshandeling zijn aan te merken. Een rechtshandeling vereist een op een rechtsgevolg gerichte wil (artikel 3:33 BW).
De beslissing van de VvE om [verzoeker] geen toestemming te verlenen voor het plaatsen van een airco-unit op het balkon heeft geen rechtsgevolg. [verzoeker] kan door de beslissing geen airco plaatsen. Er verandert daarmee niets aan de huidige situatie.
De beslissing van de VvE is daarom niet aan te merken als een besluit in de zin van artikel 2:15 BW. [verzoeker] kan van die beslissing daarom niet de vernietiging vragen.
Het verzoek van [verzoeker] tot vernietiging van het besluit van de VvE om geen toestemming te verlenen voor het plaatsen van een buiten airco-unit op het balkon zal daarom worden afgewezen.
Twee buitenunits vormen een ander verzoek
De eigenaar vroeg daarnaast op grond van artikel 5:121 BW een vervangende machtiging voor twee buitenunits met leidingdoorvoer door het kozijn. De VvE had echter alleen een verzoek voor één unit beoordeeld. Volgens de eigenaar waren de twee units kleiner en stiller, maar daarmee bleef het een gewijzigd verzoek. De ledenvergadering had dat nieuwe plan nog niet kunnen beoordelen en had het dus ook niet geweigerd. Daarom wordt de gevraagde machtiging, inclusief de leidingdoorvoer, afgewezen. Aan de vraag of toestemming zonder redelijke grond werd geweigerd, komt de kantonrechter niet toe.
Bronpassages bij deze uitleg
[verzoeker] verzoekt de kantonrechter op grond van artikel 5:121 BW een vervangende machtiging te verlenen voor het plaatsen van twee buiten airco-units op zijn balkon en de daarvoor noodzakelijke leidingdoorvoer via of door het kozijn.
[verzoeker] heeft de VvE verzocht om toestemming te geven voor het plaatsen van één buiten airco-unit op zijn balkon met de daarvoor noodzakelijke doorvoer van de leidingen door het kozijn.
[verzoeker] geeft aan dat hij aan de bezwaren van de VvE tegemoet komt, omdat deze units kleiner en stiller zijn dan de unit waarvoor hij toestemming heeft gevraagd, maar dit is een ander verzoek.
[verzoeker] heeft het verzoek tot het mogen plaatsen van de twee kleinere en stillere buiten airco-units (nog) niet aan de vergadering van de VvE voorgelegd. De leden van de VvE hebben zich over dat verzoek dus (nog) niet kunnen uitlaten.
Omdat van een weigering van dit verzoek (nog) geen sprake is, kan [verzoeker] geen vervangende toestemming op grond van artikel 5:121 BW vragen.
Het verzoek van [verzoeker] om vervangende toestemming te verlenen voor het plaatsen van twee buiten airco-units en de installatie van de noodzakelijke leidingdoorvoer voor die twee airco-units zal daarom worden afgewezen.
Aan de vraag of de toestemming zonder redelijke grond wordt geweigerd, komt de kantonrechter echter niet toe, omdat [verzoeker] aan de kantonrechter een vervangende machtiging vraagt voor iets anders dan waarvoor hij toestemming heeft gevraagd aan de VvE.
Geen nietigheid wegens strijd met de splitsingsstukken
De eigenaar vond de gewijzigde bepalingen 4, 5.1, 5.5 en 6.2 nietig wegens strijd met de splitsingsakte en het modelreglement. De kantonrechter volgt dat niet. In dit complex liet het modelreglement huisregels toe voor het gebruik van gemeenschappelijke en privégedeelten. De splitsingsakte bood daarnaast ruimte om regels tegen hinder nader uit te werken. Volgens de rechter vallen de aangevallen bepalingen binnen die onderwerpen. Op de aangevoerde grond zijn deze regels daarom niet nietig. Dat oordeel moet worden onderscheiden van de afzonderlijke beoordeling of de inhoud redelijk en billijk is.
Bronpassages bij deze uitleg
[verzoeker] is het met een aantal wijzigingen niet eens, in het bijzonder waar het gaat om de bepalingen 4, 5.1., 5.5 en 6.2. van het HR. Volgens [verzoeker] zijn deze bepalingen nietig, omdat deze in strijd zouden zijn met de akte van splitsing en het modelreglement (1992).
In het modelreglement is namelijk in artikel 44 opgenomen dat de vergadering een huishoudelijk reglement kan vaststellen ter regeling van het gebruik van de gemeenschappelijke gedeelten en de gemeenschappelijke zaken en het gebruik van privé gedeelten.
In de splitsingsakte staat dat regels ter voorkoming van geluidshinder of andere vormen van onredelijke hinder nader in het huishoudelijk reglement kunnen worden vastgelegd.
De bepalingen waar [verzoeker] op doelt, die hieronder nader worden besproken, zien op het gebruik van gemeenschappelijke zaken en privé zaken, geluidshinder en andere vormen van onredelijke hinder.
Die bepalingen mogen dus in het HR worden opgenomen. Van strijd met het splitsings- of modelreglement is daarom geen sprake.
Verhuisbijdrage en verbouwingsregels blijven overeind
De eenmalige verhuisbijdrage van € 350 blijft overeind. De VvE wees op toenemende verhuisschade waarvan de veroorzaker vaak niet was te achterhalen. De kantonrechter acht de bijdrage een toegestane ordemaatregel en vindt de hoogte niet in strijd met de redelijkheid en billijkheid. Ook de verbouwingsregels in bepalingen 5.1 en 5.5 doorstaan die toets. Het bestuur krijgt daarmee onder meer ruimte om voorwaarden tegen hinder te stellen, lawaaiige werkzaamheden tot dertig werkdagen te beperken en bij onveiligheid een verbouwing tijdelijk stil te leggen. Ondanks de vergaande bevoegdheden ziet de rechter dit als toelaatbare maatregelen om onredelijke hinder te voorkomen.
Bronpassages bij deze uitleg
Bepaling 4 van het HR houdt in – kort gezegd – dat bij verhuizingen voor het gebruik van de grote lift, gemeenschappelijke ruimten en het parkeerterrein en door het risico op schade en extra kosten, een eenmalige bijdrage van € 350,00 verschuldigd is.
De VvE heeft toegelicht dat zij bij verhuizingen steeds vaker wordt geconfronteerd met schade en dat het moeilijk tot niet te achterhalen is wie voor die schade verantwoordelijk is.
De kantonrechter is van oordeel dat bepaling 4 een ordemaatregel voor het gebruik van gemeenschappelijke ruimten is, die in het HR mag worden opgenomen.
De kantonrechter is van oordeel dat de bepalingen 4, 5.1. en 5.5. niet in strijd zijn met de redelijkheid en billijkheid, maar bepaling 6.2. wel, om de hierna volgende redenen.
De bepalingen 5.1. en 5.5. van het HR geven het bestuur van de VvE bevoegdheden bij een verbouwing van een appartement door een eigenaar.
Ook kan het bestuur voorwaarden aan de verbouwing stellen om schade, hinder en overlast te voorkomen en bepalen dat voor werkzaamheden die geluidsoverlast veroorzaken een maximale duur van 30 werkdagen geldt. Bij onveilige situaties kan het bestuur de verbouwing tijdelijk neerleggen.
Ondanks die vergaande bevoegdheden zijn naar het oordeel van de kantonrechter ook deze bepalingen ordemaatregelen, die geluidshinder en andere vormen van onredelijke hinder voor andere eigenaren en gebruikers van appartementen moet voorkomen.
Alleen het algehele aircoverbod gaat te ver
Voor bepaling 6.2 ligt de beoordeling anders: het nieuwe verbod sloot iedere airco-installatie uit, zonder uitzonderingen. Volgens de kantonrechter moet voor eigenaren in specifieke omstandigheden de mogelijkheid blijven bestaan toestemming te vragen. Een gebruiksregel in het huishoudelijk reglement mag niet zo ver gaan dat zij gebruik ontzegt om redenen die niet uit de splitsingsakte voortvloeien. Het absolute verbod maakt volgens de rechter een te grote inbreuk op de rechten van bewoners en is daarom in strijd met de redelijkheid en billijkheid. De vernietiging betreft uitsluitend het vaststellingsbesluit voor zover bepaling 6.2 zo'n algeheel verbod bevat. Het afzonderlijke verzoek om de oude regel tegen van buiten zichtbare airco-units nietig te verklaren wordt afgewezen; daarvoor verwijst de rechter naar zijn beoordeling van de splitsingsstukken.
Bronpassages bij deze uitleg
Regelingen die in het HR worden opgenomen, mogen niet zover gaan dat de eigenaar of gebruiker het voorgenomen gebruik wordt ontzegd om redenen die niet uit de splitsingsakte zelf voortvloeien.
Dat verbod is te absoluut en laat geen uitzonderingen toe. Het laat geen ruimte voor eigenaren om in specifieke omstandigheden om toestemming voor het plaatsen van een airco te vragen. Die mogelijkheid moet in specifieke omstandigheden wel blijven bestaan.
Dit betekent dat bepaling 6.2. voor zover deze bepaling ziet op het algeheel verbod op het plaatsen van een airco een te grote inbreuk maakt op de rechten van de bewoners en daarom in strijd is met de redelijkheid en billijkheid.
vernietigt het besluit van de VvE van 12 mei 2026 tot vaststelling van bepaling 6.2. van het huishoudelijk reglement, voor zover die bepaling ziet op een algeheel verbod op het plaatsen van een aircosysteem,
Bepaling 6.2. hield voor de wijziging van deze bepaling in dat geen airconditioning units geplaatst mochten worden, die van buiten zichtbaar zijn.
[verzoeker] heeft verzocht voor recht te verklaren dat ook deze (oude) bepaling nietig is, maar dat verzoek zal gelet op wat hiervoor in 3.7. is overwogen ten aanzien van de nietigheid van de bepalingen, worden afgewezen.
Gedeeltelijk succes, maar proceskosten in beide zaken
De kantonrechter wijst de verzoeken over de concrete aircoaanvraag af. In de procedure over het huishoudelijk reglement wordt, naast de beperkte vernietiging van het aircoverbod, het overige afgewezen. De eigenaar wordt in beide procedures in de proceskosten veroordeeld: € 107,50 voor de aircozaak en € 43 voor de reglementszaak. Deze bedragen moet hij binnen veertien dagen na aanschrijving betalen. De kostenveroordelingen zijn uitvoerbaar bij voorraad.
Bronpassages bij deze uitleg
wijst de verzoeken af,
veroordeelt [verzoeker] in de proceskosten van € 107,50, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,
verklaart de beschikking in zoverre uitvoerbaar bij voorraad,
vernietigt het besluit van de VvE van 12 mei 2026 tot vaststelling van bepaling 6.2. van het huishoudelijk reglement, voor zover die bepaling ziet op een algeheel verbod op het plaatsen van een aircosysteem,
veroordeelt [verzoeker] in de proceskosten van € 43,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,
verklaart de beschikking in zoverre uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders verzochte af.
Verhouding tot eerdere rechtspraak
Er is geen volledige uitspraak uit een andere zaak aangeleverd. Daarom is niet beoordeeld hoe deze beschikking zich tot andere rechtspraak verhoudt.
Reikwijdte en beperkingen
- De redelijkheid van een weigering van het plan voor twee units is niet beoordeeld, omdat dat plan nog niet aan de ledenvergadering was voorgelegd.
- Het gaat om een beschikking van de kantonrechter in een verzoekschriftprocedure. Er zijn geen volledige vergelijkingsuitspraken aangeleverd waarmee een bredere rechtspraaklijn kan worden onderzocht.
- De toepasselijke wetsversie is niet afzonderlijk gecontroleerd.
Uitspraken en wetsartikelen
De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.